‘Artık bünyemin aşka gereksinimi var’

Ekranın son devirde dikkat çeken isimleri arasında. Hem yetenekli, hem güzel hem de çok alçakgönüllü ve sakin. Karşısındakine inanç veren bir havası var. Gökberk Yıldırım’la başlıyoruz sohbete…

◊ Seni birinci sefer tanıyacak birine kendini anlatman gerekse ne kederin?

Çabuk ahenk sağlayan bir imal var. Genelde karşımdakilere sıcak yaklaşırım, olumluyum. Beşerlerle bağlantılarıma iki-üç kredi vererek başlarım. Güldürmeyi severim; egosu, kibri olan biri değilim. Yengeç burcuyum ve çok duygusalım.

◊ Bir röportajında “İnsanları keyifli etmekten hastalık derecesinde memnunluk duyuyorum” demişsin. Peki, sen ne kadar memnunsun?

Evet, birini memnun etmek, birinin kahrını gidermek, yüzünü güldürmek, küçük kaygılarını tedavi etmek beni çok keyifli ediyor. Etrafımdakilerin yüzü gülüyorsa ben tamamım, öbür şeyleri pek sorgulamıyorum. Kendimle ilgili şahsî hırslarım yahut mutluluklarım yok.

◊ Neden çabucak kendinden vazgeçiyorsun?

Aslında bu kendinden vazgeçmek değil. Benim hayata karşı tutunduğum dayanıklı bir şey var; en büyük tutkum olan oyunculuk. Onun dışında az bir şey bile kâfi oluyor.

‘Beni samimi buluyorlar’

◊ Arkadaşlarının sende çok değiştirmek istediği özellik nedir?

Biraz sosyalleşmem gerekiyor. Mesela hiç gece çıkmıyorum. Bir yere davet ediliyorum, gitmiyorum. Halbuki bunları yapmam gerekiyor.

◊ Sosyal medyada büyük bir
hayran, fan kitlen var. Hayranların seninle röportaj yapmamı çok istiyordu. Sence sebep seni bu kadar sevdiler?

Onlar benim için ‘fan’ değil de aile üzere. Beni samimi bulduklarını düşünüyorum. Hem oyunculuğum hem de röportajlardaki halim, tavrım bence insanlara hakikat geçiyor. Zira özüm kelamım bir.

◊ Sence oyunculuğunu mu daha çok sevdiler, fiziğini mi?

Bu iç içe bir şey. Oyunculuk ya da fizik tartışılan şeyler, kimine nazaran düzgün olur, kimine nazaran berbat. Yoruma çok açık lakin insanlık kısmı çok tartışmaya kapalı. Daha çok oradan seviyor olabilirler.

‘Gerçekten pak aile hikâyesi’

◊ ‘Haysiyet’te canlandırdığın Tufan’a gelelim…

Tufan ailesine körü körüne bağlı. Aslında aile konusundaki davasında haklı. Bunu yalnızca öfkeli lisana getiriyor. Kırgınlığını öfke maskesi altında yaşıyor. Sevgiyi bekleme biçimi de aslında o denli görünmesine sebep oluyor. Bence pak biri.

◊ Tufan eşini aldatıyor…

Henüz bilmediğimiz şeyler var. Kardeşine “Bir kahve içtik, sonrasını hatırlamıyorum” diyor. Tahminen hakikaten yaptı, tahminen de o denli bir durum yok.

◊ Tufan izleyiciyi kızdırabiliyor. Sen Tufan’ı haklı buluyor musun?

Bazen ben de sinirleniyorum. Aslında haklı bulup bulmamak problemi değil. Kusurunu sürdürüyor mu? Bundan ders çıkardımı, çıkarmadı mı ona bakmak lazım. Zira hayatta herkes kusur yapıyor. Karısını aldatması çok yanlış bir durum. Olaylardan ders çıkardı bence, devam ettirmiyor ve karısını çok seviyor.

◊ Peki, sen hiç aldattın mı?

Hayır. Yengeç burcuyum ve nitekim âşık olduğum vakit o insanı hayatımın merkezine koyuyorum. Önemli manada bir aşk adamıyım. 

◊ Şimdi o denli biri var mı?

Keşke olsa, sahiden artık bünyemin aşka gereksinimi var. O denli bir dönemimdeyim.

◊ Hiç aldatıldın mı?

Hiç yakalamadım, bildiğim kadarıyla yok.

◊ Sence ‘Haysiyet’ sebep bu kadar sevildi?

Yeşilçam dokusu var. Hakikaten pak bir aile kıssası ve ayakta kalma uğraşını anlatıyoruz. Öykümüz herkesin içinden bir şeyler taşıyor.

‘Facebook’tan keşfedildim’

◊ Ankara’da doğmuşsun… Nasıl bir ailede büyüdün?

Babam müteahhit. Annem konut hanımı.

◊ İlkokul ve ortaokulda çok yer değiştirdiğinizi söylemişsin. Neden?

Babam bir semte bina yapıyorsa orada birinci biz oturuyorduk. O yüzden çok okul değiştirdim. Lakin en son yaptığı binada da 20 yıl kaldık, yerimiz muhakkak oldu.

◊ Hiç ailede yokken oyunculuk nasıl aklına girdi?

Çok hiperaktif bir çocukmuşum. İlkokula yazdırılan çocukların birinci tepkisi anne babadan ayrıldıktan sonra ağlamak olur, ben ağlayan çocuklara hayvan taklidi yaparak onları güldürüyormuşum. O vakitler başlamış. Ortaokulda bir oyunda oynadım. Lisede tiyatro kulübündeydim, liselerarası yarışta birinci olduk. Derslerim çok zayıftı fakat tiyatro sayesinde dersleri geçtim.

◊ Üniversiteye gittin mi?  

Kazandım fakat ailesel nedenlerden dolayı gidemedim.

◊ Sonra Facebook’tan mı keşfedildin?

Evet. O vakitler bir tertip şirketinde çalışıyordum, kreşlere gidip her gün çocuk oyunu oynuyorduk. ‘Hacivat Karagöz’ oyunundan bir fotoğrafı Facebook’a koymuştum.
O periyot günlük dizilerin cast’ını belirleyen bir kişi, benim Facebook’ta fotoğrafımı görmüş. Profilime girip bakmış. “Eli yüzü düzgün, oyunculukla da uğraşıyor” diye düşünmüş. Hazal Türesan ortak arkadaşımız görünüyormuş. O da bizim oyunumuzu yönetmişti. Hazal Abla’dan bana ulaştı. Deneme çekimlerine gittim. Evvel günlük dizi ‘Beni Affet’te rol aldım, 700 kısım sürdü, sonra bir öteki günlük dizi ‘Rüzgârlı Tepe’ oldu, o da 200 kısımdan fazla devam etti.

‘Kadınların ruhundan anlayan biriyim’

◊ “Ciddi manada aşk adamıyım” dedin. Çapkınlık hiç yok mu?

Eğer âşıksam her şey merkezimdeki kadınadır. Dışarıya gözü giden biri değilim. Hayatımda birçok duyguya doydum. Kendimi törpülediğim ve körelttiğim hislerim da var. Hislerim konusunda denetimli bir zamandayım.

◊ Neleri törpüledin?

Mesela evvelden münasebetlerimde çok kıskançtım. Onu törpüledim.

◊ Tavlar mısın, tavlanır mısın?

Çok tavlamam gereken birisiyse tavlarım. Bayanların ruhundan anlayan biri olduğumu düşünüyorum.

◊ Seni ne tesirler?

Anlamlı bir bakış ve hoş bir gülüşle tavlanabilirim.

◊ Bir münasebette asla affedemeyeceğin şey ne?

Küçük palavraları tolere edebilirim lakin çok büyük bir palavrası affedemem. Saklanmış tutkular da alakayı bozar.

◊ Bir bayanda en karşı koyamadığın şey ne?

Kadının cilvelisine karşı koyamam. Cilve çok hoş ve bayana çok yakışan bir şey.

‘Bir şeyi çok seviyorsan onun bedelini ödemeye razı oluyorsun’

◊ Bin kısma yakın ekran tecrübenin var. Jön, başrol olmak üzere hayallerin var mı?

Öyle gayelerim yok. Her insanın hayalinde kendini koyduğu bir yer vardır. Ben daha çok karakter oyunculuğunu seviyorum. Biraz daha ters karakterleri oynamayı istiyorum. Fakat bir işin ana kahramanını
oynayacağım vakit geldiğinde o farklı, orada da apayrı bir şeyle insanların karşısına çıkarım.

◊ Ankara’dan sonra İstanbul’a gelip bu bölüme girince seni en şaşırtan ne oldu?

İstanbul piyasası için ‘kurtlar sofrası’ diyorlardı. Hiç o denli bir şeyle karşılaşmadım, buna çok şaşırdım. İnsanları daha bencil, tahminen daha çıkarcı bekliyordum. Daha korunaklı bir yerden yaklaşmıştım ancak hiç o denli olmadı.

◊ Seni en zorlayan neydi?

Sanırım zorlayan bir şey yok. Bir şeyi şayet çok seviyorsan onun bedelini ödemeye razı oluyorsun. Ben şubat ayında iş için eksi derecelerde dört saat suya girdim. Bu olağan biri için manyaklık olabilir. Lakin benim için olağandı. Bu işin gerekliliği. Bunu yaparken de keyif almaya bakıyorum. Oyunculuk 35 saat bile uyumadan çalışabileceğim bir meslek.

◊ Hayatta başarısız olmaktan mı yoksa unutulmaktan mı daha çok korkarsın?

Bir işin içindeyken görünmez olmayı seviyorum, o yüzden unutulmaktan çok korkmam. Hatırlanmak insanlarda ne bıraktığınla alakalı bir olgu. O yüzden hoş şeyler bırakmaya çaba ediyorum. Unutulursam  canları sağ olsun derim. Lakin başarısızlık berbat bir şey. Başaramamaktan korkuyor olabilirim. Bir şeyleri başaramama durumuna girdiğimde yetilerimi kaybedebilirim, bu da beni çok körelten bir şey olur.

◊ Hayatta başarmak istediğin neler var?

Bir sanat okulu açıp gençlerin hayallerine ulaşması konusunda yardımcı olmak en büyük hayallerimden. Zira vaktinde ben bunların hayalini kurduğumda etrafımda bununla ilgili bana yardım eden yoktu. Tersine hayal satıp; “Seni vitrine koyacağız” deyip sonra görünmez olan beşerlerle bu yaşıma geldim. Yani tırnaklarımı kullanarak kendimi buraya kadar getirdim. İnsanların hayal kırıklıklarıyla büyüdüğü süreçler vardır. Benim de o dönemlerim oldu. O yüzden artık hayal satın almıyorum. İnsani münasebetlerde inanç çok kıymetli bir şey. O yüzden tutamayacağım sözleri de vermiyorum.