Ankara'da yaşayan Durdane Aktaş (39), pandemi devrinde hobi olarak 2 kovanla başladığı arıcılığı, eşi İsmail Aktaş’ın (38) da dayanağıyla geliştirip, 180 kovanlık işletmeye dönüştürdü. Aile, yılda 1 ton bal üretiyor.
Kızılcahamam ilçesi Üçbaş Mahallesi’nde yaşayan ve pandemi sürecinde meskene kapanan Durdane Aktaş’a, akrabası 2 kovan ikram etti. Aktaş, meskenin balkonunda başladığı arıcılığı, kamu kurumunda çalışan eşi İsmail Aktaş’ın da takviyesiyle geliştirdi. İsmail Aktaş’ın boş vakitlerinde sürdürdüğü üretim, mesken bayanı olan Durdane Aktaş’ın ise mesleği haline geldi. Balkonda başlayan üretim, koloni sayısının artmasıyla bahçeye akabinde daha geniş bir üretim alanına taşındı.
Ankara Büyükşehir Belediyesi’nin arıcılık eğitimleri ile kovan takviyesinden de yararlanan çift, üretim kapasitesini her yıl artırdı. Yaklaşık 180 kovana ulaşan işletmede yılda 1 tonun üzerinde bal üretimi yapan aile, oğullarının da dayanağıyla üretimi sürdürüyor.
İlk olarak korkarak başladığı arıcılığın, vakitle hayat biçimi ve geçim kaynağı haline geldiğini belirten Durdane Aktaş, “Pandemi vakti eşimin ağabeyi 2 kovan arı vermişti, onunla başladık. Evvel hobi olarak adım attık, şimdi ise bu iş bizim mesleğimiz haline dönüştü. Eşimle birlikte devamlı çalışıyoruz. Artık damızlık arılarla kendi ana arılarımızı kendimiz üretiyoruz. Arılarımız güya çocuğumuz üzere oldu; birine bir şey olduğunda kendi çocuğumuz üzere üzülüyor, canımızı sıkıyoruz. Bu sene 1 ton bal aldık, net 100 kilo süzme balımız var, öteki kovanlardan da hasadı bekliyoruz. Ankara Büyükşehir Belediyesi’nin düzenlediği Kızılcahamam ve Kahramankazan’daki eğitimlere katıldık. İlkbahar-sonbahar bakımı ve varroa hastalığıyla gayret eğitimleri aldık, bu sayede bilinçlendik. Bu sene 2 oğlum da bize takviye veriyor, onlarla birlikte yapıyoruz. Hobi olarak başladığımız bu işten artık kendi paramızı kazanıyoruz. Bu durum bana çok büyük bir inanç ve rahatlık verdi. Herkese tavsiye ediyorum” dedi.
Arıcılığı eşinin dayanağıyla gerçekleştirdiklerini vurgulayan İsmail Aktaş da “Eşim Durdane Hanım ile birlikte bu işi büyütmeye karar verdik. Ben kamu çalışanıyım, boş vakitlerimde gelebiliyorum. Eşim ise ben yokken çocuklarla birlikte buraya gelip arılara gözü üzere bakıyor. Şu an 180 bandında arımız var. Bu sene 20 arıyla bala çalıştık ve yaklaşık 1 ton bandında eser aldık. Yüksek rakımlı köylerde de 12 bölme arımız var, onların da ballarını 1-2 hafta içinde inşallah alacağız. Beşere en büyük dayanağı veren eşi oluyor. Eşi olmadan bu işi yapma bahtı yok insanın. Bir bayan olarak bu işi yapması benim için çok bedelli. Bir şey üretiyoruz lakin eşimle, çocuklarımla birlikte olunca bunun kıymeti bizim gözümüzde 10 katına çıkıyor. Arılarla uğraşmak beşere huzur veriyor, gerilimi ve bütün yorgunluğu alıyor. Yeni başlayacak olanlar evvel mevzuyu araştırsın, kafasında oluştursun. Araştırmadan sonra korkacak hiçbir şey yok, herkes yapabilir” sözlerini kullandı.
2 kovanla başladı şimdi işletmesi var. Yılda 1 ton üretiyor
9 yaşında çırak olarak başlamış. 63 yıldır durmadan üretiyor
Hayretini gizleyemedi, birinci defa gördüğüne inanamadı. “Bunların nefesi kâfi mi?”
Fındığın yokluğu yeni bir tatlı doğurdu. Emekli oldu, memleketine dönünce üretmeye başladı
Orta yaşta omuz ağrısını hafife almayın: En sık yapılan kusurlar ve korunma yolları
40 kapılı kent olarak anılıyor. Tarihte seyahate çıkarıyor
Sebep kimse kimseyi umursamıyor?
