‘Michael’ sineması neyi gizliyor? Kimse beklemiyordu, eleştirmenleri kızdırdı

Antoine Fuqua imzalı “Michael”, Michael Jackson’ın çocukluk yıllarından şöhrete uzanan seyahatini beyazperdeye taşıyor. Sinema, Jackson 5 periyodundan başlayıp yıldız sanatkarın büyük sahne performanslarını tekrar canlandırırken, bilhassa müzik, koreografi ve başroldeki Jaafar Jackson’ın performansıyla dikkat çekiyor. Lakin eleştirmenlere nazaran sinemanın en büyük sorunu, Michael Jackson’ın hayatındaki en çok konuşulan başlıkları neredeyse büsbütün dışarıda bırakması.

Bazı yorumlarda sinemanın teknik açıdan etkileyici olduğu, sahne performanslarının izleyicide güçlü bir nostalji duygusu yarattığı vurgulandı. Bilhassa “Thriller”, “Bad” ve Jackson 5 periyoduna uzanan performansların yine yaratılması övgü aldı. Buna rağmen sinemanın, sanatkarın hayatını eksik ve inançlı bir çerçevede anlattığı görüşü öne çıktı.

EN BÜYÜK TENKİT NEYE GELDİ?

Eleştirilerin ortak noktası, sinemanın Michael Jackson hakkındaki cinsel istismar suçlamalarına ve sonraki yıllardaki büyük tartışmalara hiç girmemesi oldu. Yorumlara nazaran üretim, Jackson’ın yükselişini ve sahnedeki büyüsünü parlatırken, izleyicinin aklına gelen en kritik soruları cevapsız bırakıyor.

Birçok eleştirmen, “Michael”ın güya kıssanın yalnızca inançlı ve risksiz tarafını anlatmayı seçtiğini savundu. Sinemada sanatkarın çocukluğu, babası Joe Jackson’ın baskısı ve müzik mesleğindeki yükselişine yer verilirken, kamuoyunda yıllarca tartışılan argümanların etrafından dolaşıldığı söz edildi.

Bu nedenle sinema için “beyazlatılmış biyografi”, “eksik hikâye” ve “fazla steril anlatım” üzere değerlendirmeler yapıldı. Birtakım yorumcular, seyircinin sinema salonundan Michael Jackson’ın müziğini değil, anlatılmayanları düşünerek çıkacağını öne sürdü.

MÜZİK VAR, GERÇEK YOK ELEŞTİRİSİ

İncelemelerde sinemanın görsel olarak parlak, müzikal olarak etkileyici lakin duygusal ve dramatik açıdan yüzeysel kaldığı belirtildi. Başrolde Michael Jackson’ın yeğeni Jaafar Jackson’ın performansı beğenilse de, senaryonun karakterin iç dünyasını derinleştirmekte yetersiz kaldığı yorumları yapıldı.

Özellikle Jackson’ın sahne dışındaki kişiliğinin, çelişkilerinin ve ilerleyen yıllarda giderek büyüyen tartışmaların sinemada neredeyse hiç hissedilmemesi değerli bir eksik olarak gösterildi. Eleştirmenlere nazaran üretim, izleyiciye güçlü bir sanatçı portresi sunmaya çalışıyor fakat karmaşık bir hayat kıssasını inançlı bir vitrine dönüştürüyor.

Filmin Michael Jackson’ın babasıyla alakasını öne çıkardığı, baskıcı aile yapısını işlediği ve birtakım kayıt-sahne anlarında etkileyici bir sinema lisanı kurduğu da yazıldı. Lakin bu güçlü anların bile sinemanın genelindeki büyük boşluğu kapatmaya yetmediği görüşü ağır bastı.

GÖZLER ARTIK GİŞEDE

Olumsuz tenkitlere karşın sinemanın gişede güçlü bir açılış yapması bekleniyor. Bunun en büyük nedeni ise Michael Jackson’ın müziğinin hâlâ çok geniş bir kitlede karşılık bulması. Yapımcıların, birinci sinemanın gişede başarılı olması halinde sanatkarın hayatının geri kalanını anlatacak ikinci bir sinema için süratli biçimde harekete geçmeyi planladığı konuşuluyor.

Ancak birinci yorumlara bakıldığında eleştirmenler, “Michael”ın bir biyografi sineması olarak sıkıntı sorulardan kaçtığı konusunda büyük ölçüde birleşmiş durumda. Yani sinema, sahne ışıkları altında parlıyor olabilir fakat anlatmadıkları yüzünden şimdiden önemli bir tartışmanın merkezine oturmuş görünüyor.