Kitaplardan memnunluk cümleleri

Mutluluk bazen küçük bir anın içinde gizli, bazen apansız çalan bir kapıda, bazen beklenmedik bir gülümsemede, bazen sessiz ve güneşli bir sabahın dinginliğinde. Yazıyı hazırlarken farklı yaşlardan şahıslara ‘Mutluluk sizce nedir’ diye de sordum. 21 yaşındaki Tabiat “Sevdiklerinle kaliteli vakit geçirmektir” dedi. 45 yaşındaki Bahar “İçindeki ebedi değişmez olanı hatırlamaktır” diye yanıtladı. 79 yaşındaki Müjgan’a nazaran memnunluk anlık bir şeydir, çoğunlukla da huzurdur. Röportaj için buluştuğum Sarp Akkaya’ya da sordum; “Dönem devir tarifi değişebilecek bir soru lakin bu devir benim için aile ve huzur memnunluk demek. 18 yaşında sorsaydınız diğer bir şey söyleyebilirdim” cevabını verdi. Mutluluğun en dokunaklı, en düşündüren anlatımlarınaysa sözleri bir kuyumcu titizliğiyle işleyen muharrirlerin kitaplarında gizli…

TÜRK EDEBİYATINDAN…

“Hayatımın en memnun anıymış, bilmiyordum. Bilseydim, bu memnunluğu koruyabilir, her şey de değişik gelişebilir miydi? Evet, bunun hayatımın en keyifli anı olduğunu anlayabilseydim, asla kaçırmazdım o memnunluğu.”

Orhan Pamuk, ‘Masumiyet Müzesi’

“Hayatımda hiç bu kadar mesut olduğumu, içimin bu kadar genişlediğini hatırlamıyordum. Bir insanın başka bir insanı, çabucak hemen hiçbir şey yapmadan, bu kadar mesut etmesi nasıl mümkün oluyordu?”

Sabahattin Ali, ‘Kürk Mantolu Madonna’

“…akılda kalıcı o meşhur başlangıç cümlesi geldi aklıma. ‘Hayatımın en memnun anıymış, bilmiyordum. Bilseydim, bu memnunluğu koruyabilir, her şey de farklı gelişebilir miydi?’ Hayatımın en keyifli anıydı ve Orhan Pamuk’un bilakis ben bunu o anda, şahsen o anın içindeyken biliyordum. Lakin bunu bilsem de o memnunluğu koruyamazdım. Zira engellemeye hiçbir insanın gücünün yetmeyeceği, dehşetengiz olaylar beni bekliyordu.”

Doğu Yücel, ‘Öldüğünü Google’dan Öğrenen Adam’

“‘Çünkü karısının gözleri parlıyor ve fakat keyifli bayanların gözbebekleri parlar’ diyordu annem. Ve ben bunu hiç unutmadım, memnunluğunu merak ettiğim bayanların gözlerinde o ışıltıyı ebediyen ararım.”

Buket Uzuner, ‘Kumral Ada Mavi Tuna’

“Evet, dedi. Layık olan mesut olur; veyahut Goethe’nin dediği üzere, layık olan kazanır ve kazanamayan layık değildir.”

Mehmet Rauf, ‘Eylül’

DÜNYA EDEBİYATINDAN…

“Genellikle tıpkı konutta oturan gelin kaynana pek geçinemezler, lakin bu mevzuda ben şanslıydım doğrusu. Meskende onun üzere bir gelin olması gerçek bir memnunluk idi. Yeri gelmişken, benim anladığım gerçek mutluluğun da bir tesadüf sonucu olmadığını, yaz yağmuru üzere ansızın başımıza düşmediğini söylemeliyim. Gerçek memnunluk, yavaş yavaş, azar azar gelir ve bu bizim hayata bakış açımızla, etrafımızla, etrafımızdakilere karşı davranışımızla direkt doğruya ilgili ve orantılıdır. Memnunluk, birbirini tamamlayan ufak tefek şeylerin birikmesinden doğuyor.”

Cengiz Aytmatov, ‘Toprak Ana’

“Bütün keyifli aileler birbirine benzeri, her mutsuz aileninse kendine has bir mutsuzluğu vardır.”

Lev Tolstoy,‘Anna Karenina’

“‘Hep tıpkı saatte gelsen daha yeterli olur’ dedi tilki, sözgelimi öğlenden sonra saat dörtte gelecek olsan ben saat üçte keyifli olmaya başlarım.”

Antoine de Saint-Exupéry, ‘Küçük Prens’

“Uysal adamım ben, çarçabuk nedensiz memnun, hatta aptalca keyifli edilebilirim ve tek başıma bırakılmaktan çoklukla hoşnutumdur.”

Charles Bukowski, ‘Bana Aşkını Getir’

“‘Hep tıpkı saatte gelsen daha güzel olur’ dedi tilki, sözgelimi öğlenden sonra saat dörtte gelecek olsan ben saat üçte memnun olmaya başlarım.”

Antoine de Saint-Exupéry, ‘Küçük Prens’

“Tanrı, güneşi her gün yine doğurarak, bizi mutsuz kılan her şeyi değiştirmemiz için vakit tanıyor bize. Halbuki biz her gün, bu türlü bir vaktin bize bağışlandığını görmezden geliyoruz, bugünün düne benzediği üzere, yarına da benzeyeceğini düşünüyormuş üzere davranıyoruz.”

Paulo Coelho, ‘Piedra  Irmağının Kıyısında Oturdum, Ağladım’

“Dindinha bir seferinde mutluluğun ‘yüreğimizde parlayan bir güneş’ olduğunu söylemişti. Güneş her şeyi memnunlukla aydınlatıyordu. Şayet bu doğruysa, her şeyi güzelleştiren şey göğsümde pırpır eden yüreğimdi…”

José Mauro de Vasconcelos, ‘Şeker Portakalı’

“Artık çocuk olmadığımı biliyordum lakin ‘yetişkin’ de değildim. Çocukluğun sevinçli umursamazlığı ve yetişkinliği acısı ile hayal kırıklığı ortasında asılı kalmıştım. Eskisi üzere umursamaz ve memnun olmak istiyordum; ancak çocukluğun sona erdiğini biliyordum.”

Christy Brown, ‘Sol Ayağım’

“İnsanlar özgürlük ile memnunluk ortasında seçim yapmak zorundaydı ve büyük çoğunluk memnunluğu seçiyordu.”

George Orwell, ‘1984’

Bir seçim…

Felsefe ve ferdî gelişim kitapları da mutluluğun izini sürüyor. Dr. Serkan Karaismailoğlu’yla Dr. M. Ali Karaismailoğlu, ‘Kalk Bi’ Dopamin Demle’ kitabında memnunluğu düşündüren bir soruyla ele alıyor: “Kafanızın üzerinde bir düğme olduğunu ve buraya ne vakit basılsa kendinizi keyifli hissettiğinizi varsayalım. Bu düğme sizin parmağınızın denetimi altında olduğu surece çok hoş çalışır. Pekala ya öteki parmaklar?” Arthur Schopenhauer ‘Okumak, Yazmak ve Yaşamak Üzerine’ kitabında mutluluğun önündeki iki büyük pürüzü hatırlatıyor: “En temel müşahede bize insan mutluluğunun iki temel düşmanının ıstırap ve can külfeti olduğunu gösterir.” Don Miguel Ruiz de ‘Dört Anlaşma’da mutluluğun kaynağını insanın seçimine bağlıyor: “Mutlu olmanızın tek nedeni keyifli olmayı seçmenizdir. Acı da, memnunluk da bir seçimdir.”