Ana SayfaÇevre&Yaşam‘Bir gayeye ulaşmanın asansörü yok’

‘Bir gayeye ulaşmanın asansörü yok’

O insanüstü dayanıklılığı, acıya karşı gösterdiği sıradışı direnciyle tanınıyor. Geçen hafta ABD’deki Death Valley’den (Ölüm Vadisi) başlayıp Santa Monica’da sona eren 600 kilometrelik ultra maratonu canlı yayında tamamlayan Arda Saatçi, spor dünyasının en çok...

Haber Merkezi
Çevre&Yaşam
‘Bir gayeye ulaşmanın asansörü yok’
Reklam Alanı

ABD’deki Death Valley’nin kavurucu sıcaklarında başlayan ve Santa Monica’da sona eren 600 kilometrelik ultra maraton, geçen hafta canlı yayında milyonlarca kişinin gözünü Arda Saatçi’ye çevirdi. ‘Cyborg’ (biyolojik ve yapay kısımları olan varlıklara verilen isim) lakabıyla tanınan 28 yaşındaki ultra maraton koşucusu ve Red Bull atleti, kendi sonlarını zorlamak için çıktığı bu uğraşta 5 gün
boyunca neredeyse uykusuz koştu, halüsinasyonlar gördü lakin durmadı. Berlin’de yaşayan Saatçi’yle çevrimiçi buluştuk ve ve ekstrem seyahatini konuştuk.

‘Cyborg’ lakabı nasıl hissettiriyor?

Bu ismi takipçilerim uygun gördü. Hoşuma gidiyor lakin bir yandan da makine değil, insan olduğumu göstermek istiyorum. Benim de kaygılarım var ve berbat vakitlerim oluyor. Ben her vakit takipçilerimle tıpkı mottomu paylaşıyorum: “En büyük rakibin sensin.”

600 kilometrelik koşuya nasıl karar verdiniz?

Son 2 yıldır kendime büyük projeler yaratıyorum. Birincisi Berlin’den New York’a kadar koşmaktı. Geçen yıl Japonya’yı baştan sona koştum. Bu projeden yaklaşık 10 ay evvel ‘Kendimi nasıl daha ileri taşıyabilirim’ diye düşünmeye başladım. En az uykuyla ve durmaksızın 600 kilometre koşma fikri bu türlü çıktı.

Death Valley’ye gelelim… Burası nasıl bir bölge?

Burası dünyanın en sıcak yerlerinden  ve nitekim bomboş. Yemek ya da içecek bulabileceğiniz neredeyse hiçbir yer yok. Tek başınıza kalırsanız hayatınızı kaybedebilirsiniz. Yol boyunca daima ‘Benzinsiz yola çıkmayın’, ‘Yanınızda su ve yiyecek bulundurun’ üzere ihtar levhaları görüyorsunuz. Otomobiliniz yolda kalsa yardım gelmesi çok güç zira telefonlar çekmiyor. Biz canlı yayın sırasında interneti uydu sistemiyle sağladık. Bir yandan da önemli bir yükseklik farkı vardı. Yalnızca sıcak değil, fizikî olarak da çok zorlayıcı bir parkurdu.

Kaidelerin bu kadar zorlayıcı olacağını bilerek neden burayı seçtiniz??

Beni en çok zorlayacak parkuru bilerek seçtim. Daha çok kendi limitlerimi ne kadar ileri taşıyabileceğimi görmek istiyorum. Birinci projemde Berlin’den New York’a, 75 günde toplam
3 bin kilometre koştum. Akabinde Japonya’yı kuzeyden güneye geçerek
43 gün boyunca her gün yaklaşık 70 kilometre koşup yeniden 3 bin kilometreye ulaştım. Bu kere kendimi apayrı kaidelerde test etmek istedim.

Beşerler “600 kilometreyi hiç uyumadan mı koştu” diye merak ediyor. Uyku tertibinizi nasıl ayarladınız?

Ekibimiz için büyük bir dayanak aracı vardı. Aracın içinde küçük bir yatak bulunuyordu. Muhtaçlık hissettiğim anlarda takıma “20 dakikalık kısa bir mola vermem gerekiyor” diyordum. Kısa müddet uyuyup koşuya devam ediyordum.

‘20’şer dakika uyudum’?

Daima 20’şer dakika kısa uykular mı bunlar?

Değişiyordu. Kimi günler dört kere 20’şer dakika uyudum. Bir kezinde
90 dakikalık bir uyku molası verdim. Koşu boyunca tek seferde en uzun uyuduğum müddet bu 1,5 saatti. Bizimle birlikte bir doktor ve koşu koçum vardı.

Uzun vadeli uykusuzluk zihni etkileyebiliyor. Gerçeklik algınızın değiştiği anlar oldu mu?

Evet, halüsinasyon gördüm. Bir orta koşarken yoldaki çizgileri farklı renklerde görmeye başladım. Beyaz çizgiler sarı üzere görünüyordu. Ağaçlar da sağa sola hareket ediyormuş üzere geliyordu. O sırada doktor beni durdurdu. Ona “Yoldaki çizgiler sarı mı” diye sordum. Beyaz olduklarını söyledi. Birtakım anlarda resmen transtaydım. Bacaklarım koşmaya devam ediyordu ancak başım tam olarak orada değildi. 

Aslında gayeniz rotayı 96 saatte tamamlamaktı.Sizi en çok ne zorladı?

En büyük sorun uykusuzluktu. Sıcak da işin içine girince hareketlerim yavaşlamaya başladı. Bu yüzden hedeflediğim süreyi yakalayamadım.

  Lakin pes etmediniz…

Hayat düz bir yol değil.

Bazen dişini sıkıp gayret etmeye devam etmen gerekiyor. Takipçilerime her vakit pes etmenin bir seçenek olmadığını söylüyorum. Zira hayatta bir maksada ulaşmanın asansörü yok. Basamakları tek tek çıkmanız gerekiyor.

Koşuyu canlı yayında kaç kişi izledi?

Canlı yayının 24 saat açık olması benim kararımdı. Beşerler yalnızca koşuyu değil, yemek yediğim, uyuduğum, zorlandığım anları da görsün istedim. YouTube ve Twitch’te en çok izlendiği anda 2 milyon kişiyi buldu. TikTok üzerinde dünya çapında rekor kırıldı. Yaklaşık 700 milyon like atıldı live stream’de (canlı yayın).

Sizi izleyip “Bunu asla yapamam” diyen insanlara ne söylemek istersiniz?

Kendini, alışkanlıklarını ve limitlerini her gün biraz daha zorlamaya devam edersen ulaşamayacağın çok az şey
kalıyor. Ben de her gün kendini biraz daha ileri taşımaya çalışan sıradan biriyim.

‘Birlikte dondurma yedik’

◊ Bitiş çizgisinde sizi bekleyen biri var mıydı?

Annem bekliyordu. Açıkçası biraz evhamlıydı da. Koşunun tamamlandığı gün (10 Mayıs) Anneler Günü’ydü. Onun tek isteği bu koşuyu sağlıklı biçimde tamamlamamdı. Ben de yarış bittiğinde birlikte dondurma yiyeceğimize kelam verdim. Finişte birbirimize sarıldık, ağladık, gururlandık. Sonra da gidip birlikte dondurma yedik.

YORUMLARYorum Yok

DÜŞÜNCELERİNİZİ PAYLAŞIN

E-posta adresiniz yayınlanmayacaktır. Gerekli alanlar işaretlenmiştir.