‘Merhamet’ dizisiyle tanıdık onu. Akabinde ekranlarda yıldızı daha da parladı. Şimdi ‘Daha 17’ dizisinde. Dilara Aksüyek’le buluştuk, İzmir’den İstanbul’a uzanan öyküsünü, oyunculuğu, projelerini ve aşkı konuştuk: “Aşktan kaçmak mümkün olmuyor fakat kurtulmak...
İşi neredeyse, hayatını orada kuranlardan. Yedi aydır Kanal D dizisi ‘Daha17’nin çekimleri nedeniyle Bodrum’da. Bu müddette İstanbul’a hiç uğramamış. Dilara Aksüyek’i yakalayınca başlıyoruz sohbete…
◊ ‘Daha 17’ çekimleri için Bodrum’dasın, yedi ay sonra birinci defa İstanbul’a gelince kentin kaosu sana nasıl hissettirdi?
İyi hissettirdi, özlemişim. Yıllardır burada yaşadığım için o aidiyet hissini tekrar hissettim, huzurlu geldi. Bodrum’da çalışırken İstanbul’a sık gidip gelmeme nedenim de yeniden benimle alakalı.
◊ Nedir o neden?
Biraz tuhaf biri olduğum için, işim neredeyse orada bir hayatımın olmasını, oraya bir aidiyet oluşturmayı istiyorum. Şehirlerarası gel-git yaparak çalışma hali çok bana nazaran değil.
◊ Bu kadar esaslı değişimler yaptığına nazaran o vakit burada kalan bir aşk yoktu…
Aşk zati yok.
◊ 2022’de verdiğin bir röportajda da “Romantik bahisler beni etkilemiyor. Âşık da olamıyorum” demişsin. Niçin bu türlü?
Biraz latifeyle karışık söylemiştim ancak aşk bana genellikle demokratik bir his gelmiyor. İstikrardan, kalıcılıktan son derece uzak bulduğum, inanç hissiyle hiç bağdaştıramadığım için aşk bana çok düzgün gelmiyor ve biraz daha mantığımla yaklaşıyorum. Alışılmış aşktan kaçmak mümkün olmuyor lakin kurtulmak mümkün olabiliyor. Münasebetiyle mantıktan uzaklaşmayı sevmiyorum.
◊ Kriterlerin mi çok yüksek? Kaslı olsun, uzun uzunluklu olsun, çok zeki olsun üzere…
Benim çok uzun müddettir hayatımda biri yok. Çok hoş bir şeye değindin. Gözü hoş olsun, şöyle olsun derken birini gördüğün zaman şimşek çakıyor. Büsbütün beyin kimyasıyla dopamin salgılatan bir şey. Ve gerçekten gelip geçiyor. Lakin sevgi hissedebilmen için emek veriyorsun. Sevgi oluşan bir şey. O yüzden ona çok hürmet duyuyorum. Bir de yalnızlık alışkanlık yapan bir şey herhalde. Kendi hayatımdan mutluyum. Güç da bir hayatım oldu. Şimdi onun tadını çıkarmak varken o birine güvenme duygusu beni korkutuyor. Lakin ileride acayip bir şey olur bakarız, karşıma o denli biri de çıkmıyor.
◊ “Zor bir hayatım oldu” dedin. Ne oldu?
Birazcık kafası çalışan, biraz hassas beşerler ve hassas kalpler için hayat cehennemdir. Ben de kırılgan biriyim. Her vakit bu mesleğe çok âşık oldum, diğer hiçbir iş yapamam üzere düşündüm. Fakat o kırılgan tarafımı zedeleyen bir meslek bu aslına bakarsan. Genç yaşta bu mesleğe gönül verip, ayakların üzerinde kalıp süreklilik sağlayabilmek bence güç bir şey. O yüzden de şu anda ‘Daha 17’de beni en çok memnun eden şeylerden biri genç arkadaşlarımın talihinin bu kadar güzel olması. Ben o devir bu kadar şanslı değildim.
‘MUTLULUĞU GÖZÜMÜZDE ÇOK BÜYÜTÜYORUZ’
◊ Dışarıdan bakan insanların seninle ilgili en büyük yanılgıya düştüğü şey ne?
Çok kırılganım, dışarıdan hiç o denli gözükmüyorum. Umursamaz, tahminen burnu havada duruyorum fakat sevgi dolu biriyim.
◊ Kendi kendine kaldığında içinde çözemediğin sıkıntıların, tasaların neler?
Hepimizin hayatta bir sürü hayali var ve bir sürü şeyi de başaramıyoruz. Aslında en kıymetli şey daima şükürde olmak. Biraz kalender olmak… Ben artık kendimde bunu sağlamaya çalışıyorum. Bir de memnunluğu gözümüzde çok büyütüyoruz. Daima bir memnun olma isteği ve uğraşı var. Meğer bugün memnunsundur, yarın normalsindir, öteki gün mutsuzsundur. Bunların hepsi beşere dair haller.
‘BİR DAHA YÜZÜNE BAKMAM AMA GERÇEKTEN DE İYİ OLSUN İSTERİM’
◊ ‘Daha 17’de canlandırdığın Nuray senin gözünden nasıl biri?
Nuray’ı direktörümüzle konuşup, doğal senaryoya nazaran, doğaçlama da yaparak o berbat anne durumundan biraz çıkarıp daha eğlenceli bir yere getirdim. Nuray çok güç bir hayat geçirmiş. Küçük yaşta istemediği biriyle evlendirmişler, yaralı bir çocukmuş. Ve bence hâlâ çocuk, büyüyememiş ve ebeveyn olamamış bir bayan. Tıpkı vakitte da eğlenceli, hayat coşkusunu kaybetmemiş, hayatı yaşamayı isteyen ve anne olamamış bir karakter. Sempatik taraflarını görüyoruz ancak onu tam manasıyla anne olarak göremiyoruz. Umarım hakikaten bu travmalarını atlatır.
◊ Sen ona hak veriyor musun, yoksa yalnızca anlamaya mı çalışıyorsun?
Ben oynadığım bütün karakterlere yüzde yüz hak veririm. Zira onun bütün yaralarını, bunları ne nedenle yaptığını anlamadan, ona hak vermeden o karakteri yeterli bir formda canlandıramam. Beşerler da benden nefret edemez. Münasebetiyle güzeliyle kötüsüyle hepsine hak veriyorum ve kendi içimde bir formda anlıyorum onları.
◊ Dışarıda sana kızanlar oluyor mu?
Başlarda oluyordu fakat şimdi o komik ve sempatik tarafını muhtemelen seviyor izleyici. Mesela küçük çocuklar da enteresan biçimde çok seviyor.
◊ Nuray cilveli bir bayan… Sende de o cilve var mıdır?
Nuray cilveli. O da hayata karşı iştahından geliyor, hâlâ bir beklentisi, isteği olduğu için… Bende cilve var mıdır? Vakit zaman olur.
◊ Nuray kocasını aldatıyor. Sen hiç aldattın mı ya da aldatıldın mı?
Ben hiç kimseyi aldatmadım. Fakat aldatıldım.
◊ Sonra ne yaptın? Affeder misin?
Ne yaşarsam yaşayayım kalbimde berbat hiçbir his barınsın istemiyorum. Sen bana ne haksızlık yaparsan yap… Seni anlamaya çalışıyorum fakat sen benim hayatımda ol istemiyorum. Yani bir daha yüzüne bakmam lakin nitekim de güzel olsun isterim.
◊ Peki, ‘Daha 17’nin bu kadar sevilmesini neye bağlıyorsun?
Samimiyete bağlıyorum. Genç oyuncu arkadaşlarımın düzgün seçildiklerini ve çok yetenekli olduklarını düşünüyorum.
Direktörümüz de hem çok yeterli bir insan hem de genç arkadaşlarımı çok düzgün yönetiyor. İzleyicinin artık yeni yüzler görme isteğinin olduğuna inanıyorum. Bence Bodrum’un atmosferi de işe baht getirdi.
◊ Bodrum’u sevdin mi?
Sevdim. Lakin İstanbul’dan farksız üzere. Biraz daha kent şehir… Alıştım doğal. Benim işim neredeyse ben orayı seviyorum. Ekmek kapımız neredeyse orası bizim gönlümüzün sultanı.
‘GÜVENDİĞİM ŞEY HİÇBİR ZAMAN GÜZELLİĞİM OLMADI’
◊ ‘Merhamet’ten bu yana oyunculukta 15 sene olmuş. Hayat sana ne öğretti?
Umut çok değerli. Her vakit umut etmek lazım. Hayallerimiz çok kırılıyor. Ancak her vakit içimizde bir yerde umut barındırmamız gerekiyor. Bir de memnunluk ve mutsuzluk bir hal. Memnunluk biraz stratejik bir şey. Memnunluğu birinden beklememek gerektiğini ya da bir şeye bağlamamak gerektiğini öğrendim. Kendin oluşturmalısın.
◊ Alıştığımız yüzlerin tersine kendi doğalında hoş bir bayansın…
Ben hoş olduğumu düşünmüyorum. Klasik, genelgeçer, hepimizin beğendiği hoşluk algısından uzak biriyim.
◊ Bence o denli değil. Meslek içinde hiç ‘güzel olduğu için bu projede’ üzere önyargılarla karşılaştın mı?
Hayır. Hatta beni hoş bulmadıkları için kasvet yaşadığım oldu. Mesela burnumu yüzüme nazaran küçük buldular. Estetik dediler fakat bu türlü bir burun estetik değil doğal. Botoks falan da şu an muhtaçlık duymadığım için yaptırmıyorum. Spor yapıyorum ve aynaya baktığımda kendimi beğeniyorum. Kendimden razıyım. Bence aslında hoşluk bizim elimizde olan bir şey de değil. Tamam, estetik gelişti fakat oyuncuysan aslında çok estetikle rahat edemiyorsun. Ben karakter oyuncusuyum.
◊ Sen mi istemedin, yoksa o denli roller mi denk gelmedi?
Denk gelmedi. Bence yetenekli bir oyuncuyum ve bununla birlikte kararlıyım, çalışkanım. Yani kendimle alakalı güvendiğim şey hiçbir vakit hoşluk olmadı.
◊ Sektörde en rahatsız edici şey ne?
Aynı tip rollerin gelmesi… Keşke Zeki Demirkubuz bana da bir rol teklif etse, tahminen mesleğim değişik bir yöne gidecek. Bunu yanlış anlaşılmasından sakınarak söylemiştim öbür bir yerde de… Mesela bizim için en büyük oyuncularımızdan biri kim? Haluk Bilginer. Ancak Haluk Abi o denli bir baht bulmasaydı, o kadar yeterli kıssalar denk gelmeseydi, tahminen de onu tanımayacaktık. Hasebiyle oyuncu için en değerli şey, yeterli bir öykünün, performansını sergileyebileceği bir karakterin gelmesi. Ben ‘kötü’ bayanı güzel oynuyorum diye öteki bir şey oynamayacağım sanılabiliyor. Ya da işte bir anda 30 yaşından sonra birden anne rolleri gelebiliyor. Ancak erkek oyuncularımız çok daha büyük yaşlarda hâlâ jön oynamaya devam ediyor. Bunlar kesimde biraz can sıkıcı durumlar.
‘BENDE TEMİZLİK HASTALIĞI VAR’
◊ Hikâyen nerede başlıyordu?
İzmir’de. Babam Sağlık, Kültür ve Spor Daire Başkanı’ydı. Annem muhasebe müdürüydü. Tek çocuğum.
◊ Oyunculuk nereden kanına girdi?
Farkındalığı yüksek bir çocuktum. Babam edebiyatla çok ilgilenirdi. Şiir ve roman okurdu. Benim edebi yönüm de babamdan geliyor galiba. Bir de meskende çok yalnız kalıyordum. Mesela Attilâ İlhan şiirleri hayatımda daima vardı. Kendim de bir şeyler yazıyor, kendi kendime canlandırıyordum ve her vakit ‘Oyuncu olsam’ diyordum. Annem, babam da dayanak verdiler.
◊ Az bilinen bir özelliğin var mı?
Bende paklık hastalığı var. Konuta temizlikçi falan alamam, kalorifer peteklerine kadar kendim temizlerim. Bir de yürürken daima adım sayarım. O denli saatle falan değil, kendim daima saya saya giderim.
◊ Ne kadar sosyal medya insanısın?
Zaman vakit severim, vakit zaman işim olmaz. Ancak bence sosyal medya yalnız insan işi.
Bu besinleri kesinlikle yemeli! Çocuklarda muvaffakiyet için sofranızdan eksik etmemeniz gerekenler
‘Oynadığım bütün karakterlere yüzde yüz hak veririm’
‘Doğa ve canlılar nedeni olmadıkları bir felaketin mağduru’
‘Bond, James Bond’ kim olacak?
‘Dikkat! Toplumsallaşma kotanız dolmuştur’
‘Ailemizi ayakta tutan bir kardeşimiz vardı’
‘Sabah kahvesi, pazar kahvaltısı, öğle molası, arkadaşlarımızla haftalık buluşmalar…’ ‘İnsanlar her vakit ritüeller üzerinden hayatlar yaratır’
