Şengül Gezer’in acı dolu öyküsü: 1’i bebek 4 evladı ve eşini kaybetti

Ardanuç ilçesine bağlı Yolüstü köyünde gelinleri ve torunlarıyla yaşayan 8 çocuk annesi Şengül Gezer’in hayatı, yıllar boyunca peş peşe gelen kayıplarla sarsıldı. 1982 yılında dünyaya getirdiği kız bebeği Yeşim’i, doğumdan bir gün sonra kaybeden Gezer, yaşadığı acının akabinde felç geçirdi. Tedaviyle tekrar sıhhatine kavuşan Gezer’in kızı Beğenilen de attan düşmesi sonucu 2005 yılında hayatını kaybetti. Gezer, 2012’de yaylada küçükbaş sürüsü beklerken yıldırım düşmesi sonucu büyük oğlu Savaş’ı (33), 2021’de kansere yakalanan eşi Yalçın Gezer’i (60) ve 5 ay evvel de Artvin’de Aksu Yaylası’nda meydana gelen çığ felaketinde cansız vücuduna 125 gün sonra ulaşılan oğlu Bülent Gezer’i (44) toprağa vererek arka arda 5 büyük acı yaşadı.

HER GÜN MEZARLARINA GİDİYOR

4 evladını toprağa vermenin acısıyla yıkılan anne Gezer, tüm acılarına karşın hayattan kopmayarak ölen çocuklarından kalan torunlarının geleceği için yaşama tutunuyor. 4 kızıyla yaşama sarılan Gezer, torunlarını büyütebilmek için besicilik yaparak kuvvetli ömür uğraşı veriyor. Sabah erken saatlerde ahıra girip, hayvanların bakımını üstlenen, her gün evlatları ve eşinin mezarına giderek dualar eden Gezer, evlatlarından kalan fotoğraflara bakarak hasret gideriyor.

“ACIM DAİMA ÇOK BÜYÜK”

Yaşadığı kayıpları anlatan Şengül Gezer, “Çok acılar yaşadım. Köyde doğum yaptım. Akşam kızım Yeşim sağlıklıydı, sabah kalktım, bebeğim ölmüştü. Ondan sonra bana felç vurdu. Bir ay felçli yattım. Ölen küçüğüyle sekiz tane çocuğum var. Kızım öldükten sonra 11 yaşındaki kızım yaylada attan düşerek öldü. Kızım kucağımda can verdi. Ondan sonra da büyük oğlum akabinde da eşim vefat etti. Yağmur yağıyordu, yıldırım vurdu öylece öldü. O kadar vakit da aradık, çocuğumu bulamadık. Aylar sonra ‘Bülent’i bulduk’ dediler, kütüğün üzerinde oturuyordum. Dizlerimden aşağı sızı indi, kilitlendim. Kalkıp da gezemiyorum. Acım daima çok büyük.” dedi.

“HER ŞEYİMİZ BÜLENT’Tİ, VARLIĞIMIZ”

Gezer, “Her şeyimiz Bülent’ti; varlığımız, anamız, babamız, kardeşimiz, evladımız Bülent’ti. Daima onun eline avucuna bakardık. Tanım edilmez acılar çektik. Bağrımıza bastık onun acısını. Büyük oğlanın acısını gördük, kızların acısını gördük, eşimin acısını gördük. Geride 4 tane torunum var. Onları yuva sahibi yapabilmek için çalışıyoruz. Bayramım gözü yaşlı geçti. Her kapı açıldığında dedim ki ‘Bülent geliyor’. 5 ayımı ben bu hallerde geçirdim.” diye konuştu.

“OĞLUMUN BULUNMASINA KURBAN ADAMIŞTIM”

Çığda ölen oğlunun bulunması için kurban adadığını tabir eden Gezer, “Evlat acısını Allah kimsenin başına vermesin. Aç kalsın, susuz kalsın, kapıda dilensin, taşısın, toplasın, toprağı yesin de evlat acısını çekmesin. Allah’a çok şükür ki onu karların altından oradan aldılar, bana teslim ettiler. Getirdik cenazeyi, bir gece de konutta sakladım. Cenazesi bulunsun diye kurban adak etmiştim, onu da yurda verdim, kestirdim; helali güzel olsun. Ben çocuklarımı o kadar severdim ki; artık bir yere gidemiyorum.” dedi.