Ekmek parası için başlamıştı. 20 yıldır el dokumasını sürdürüyor

Adana’da 50 yaşındaki Ömer Erikli, Seyhan ilçesi Yenibey Mahallesi’nde teknolojinin ilerlemesine karşın klâsik dokuma sanatını sürdürüyor. Unutulmaya yüz tutan sanatını yapmayı sürdüren Erikli, el emeğiyle yaptığı dokuma sanatı ile namazlık üretiyor.

Geçmişte farklı işlerde çalıştığını söyleyen Erikli, “Ben daha evvel mezbahada çalışıyordum. Oradan çıkınca boş kaldım. Bu dokuma tezgahı bir arkadaşın orada gördüm. Neler kullandığına, ne yaptığına ve nasıl tahtalar gerektiğine baktım. Ben de gidip birebirini aldım, buraya getirip kurdum. Yavaş yavaş kendi gayretimle öğrendim bana kimse öğretmedi. Ben bu meslekle 3 tane çocuk büyüttüm” diye konuştu.

Ev hanımlarının sökülmüş iplikleri getirdiğini, kendisinin de bu ipleri tezgahta işleyerek namazlığa dönüştürdüğünü ve üretim sürecinin fizikî olarak güçlü olduğunu belirten Erikli, “Ayaklarımızı ve kollarımızı daima oynatıyoruz; yani o denli kolay bir şey değil, hayli güç. Günde üç tane namazlık yapıyorum. Bir namazlığı 1 buçuk iki saatte bitiriyorum. Zati maliyeti kurtarmadığı için çırağa gerek yok. Çırak olsa benim yevmiyem bile güç çıkar. Artık o kadar alışmışım ki istesem gözümü kapatıp yeniden dokurum” tabirlerini kullandı.

Zanaatın ekonomik getiri sağlamadığını söyleyen Erikli, “Kazancı kurtarmadığı ve geliri olmadığı için oğluma da öğretmiyorum. Benim bildiğim kadarıyla şu an Adana’da bu el dokuması mesleğini yapan yalnızca bir kişi kaldı. El dokuması yapan öteki kimse yok. Ben bu işi bıraksam meslek büsbütün yok olur” diye konuştu.

Bu mesleğin unutulmaması gerektiğini vurgulayan Ömer Erikli, “Bu işi bizim ecdadımız ve dedelerimiz yapıyordu. Biz bir ara boş kaldık ve ekmek parası çıksın diye bu işe başladık…” diye konuştu.