Aşk bitti, başlasın terapi

Haberlerimizi Google’da Takip Edin

Gelişmelerden anında haberdar olun.

Google’da tercih edilen
kaynak olarak ekleyin

Geçen hafta uzun müddettir görüşemediğim yakın bir arkadaşımla buluştum ve sohbet sırasında terapiye başladığını öğrendim. Bu benim için şaşırtıcıydı, zira yıllardır ona terapiye gitmesini öneren bendim ve o, tüm ısrarlarıma karşın “Terapiye inanmıyorum” diyerek bunu daima reddediyordu. Bu defa kararını neyin değiştirdiğini sorduğumda, münasebetinin bittiğini söyledi. Başta buna mana veremedim. Hayatında çok daha büyük zorluklarla çaba etmiş birinin ayrılık sebebiyle terapiye başlaması bana daha da farklı geldi. Konuştukça bunun aslında ayrılıkla ilgili olmadığını söyledi. Onu terapiye götüren şey, bağın ona kendisiyle, seçimleriyle ve alaka kurma biçimiyle ilgili fark ettirdikleriydi. Mevzuyu mercek altına almaya karar verince ve ayrılık sonrası kendileriyle ilgili keşfettikleri sebebiyle terapiye başlayan 25-30 yaş arasındaki gençlerle konuştum. Gençlerin kimi bu süreçte sıhhatsiz davranışları yıllarca nasıl normalleştirdiğini fark ettiğini, kimiyse birinci defa kendini daha güçlü ve daha güzel tanıyan biri üzere hissettiğini anlattı. Görünen o ki kimi ayrılıklar sadece ilginin sonu değil, insanın kendini yine tanıma seyahatinin da başlangıcı oluyor.

25-30 yaş arasındaki gençlerle konuştuk

‘Bir şeyleri düzeltmek zorunda hissediyordum’

I.K. (25), yüksek lisans öğrencisi

İlişki boyunca daima bir şeyleri düzeltmeye çalışan taraf bendim. En küçük bahisler bile büyüyüp tartışmaya dönüşüyordu ve birden fazla vakit haksız olmadığım halde kendimi açıklamak ya da bir şeyleri düzeltmek zorunda hissediyordum. Birebir arkadaş etrafında olduğumuz için yaşadığımız problemleri kimseye yansıtmadan taşımaya çalışmak da beni ruhsal olarak çok yıprattı. Vakitle yaşadığım gerilim fizikî sıhhatimi da etkilemeye başladı. Alaka içerisinde kendime itiraf edemediğim ve büsbütün benden kaynaklı meseleleri fakat münasebetim bittikten sonra terapide itiraf edebildim. Hâlâ yoğun bir terapi sürecindeyim.

‘Tanıdık bir hissin tetikleyicisiydi…’

Y.B. (27), oyuncu

İlişkimin akabinde terapiye başladım zira yaşadığım hislerin yalnızca münasebete ilişkin olmadığını fark etmiştim. Yaklaşık iki yıl süren alakada kendimi daima bedelsiz ve değersiz hissediyordum. Sonrasında birebir hissin öbür bağlantılarıma yansıdığını görünce bunun daha esaslı bir histen kaynaklandığını anladım. Terapi sürecinde de bu münasebetin aslında tanıdık bir hissin tetikleyicisi olduğunu keşfettim. Farkında olmadan bana nasıl hissettireceğini bildiğim bir alakayı seçtiğimi gördüm. Terapi, yalnızca yaşadığım alakayı değil, kendimle ilgili fark etmediğim kalıpları ve sebep tıpkı döngülerin içine girdiğimi anlamamı sağladı.

‘Nasıl değiştirebileceğimi anlamak istedim’

Başak T. (28), öğretmen

Son ilgim bana en çok kendimi ne kadar ihmal edebileceğimi gösterdi. Daima kendimi sorguladım, sanki ben mi yanlış yapıyorum diye düşündüm. İlgi bittikten sonra kendime olan inancımın azaldığını, sonlarımı koruyamadığımı ve sıhhatsiz davranışları normalleştirdiğimi gördüm. En çok da buna üzüldüm. Zira bunları hak etmediğimi biliyordum ancak tekrar de o alakanın içinde kalmaya devam etmiştim. Terapiye başlama kararımı şekillendiren şey, sebep bağlantıda bu kadar kaldığımı, sebep kendimi bu kadar geri plana attığımı ve bunu nasıl değiştirebileceğimi anlamak istememdi.

‘Sınırlarımı çizmeyi öğretti’

Gizem Ö. (24), işsiz

İlişkimden sonra terapiye başlama kararı aldım zira birinci kere kendimi sorgulamaya başlamıştım. Yaptığım her şey, aldığım her karar eleştiriliyordu. Vakitle eleştirilmemek için kendimden taviz vermeye, istenildiği üzere davranmaya başladım. Terapi sürecinde yaşadıklarımın bende bıraktığı tesirleri ve bunun beni nasıl değiştirdiğini fark ettim. Sorunun büsbütün bende olmadığını görmek kıymetli bir kırılma noktasıydı. Elbette benim de çözmem gereken meselelerim var lakin artık bunlarla baş edebildiğimi hissediyorum. Terapi bana en çok kendi sonlarımı çizmeyi ve gerektiğinde ‘hayır’ diyebilmeyi öğretti.

‘Amacım hisseme düşen sorumluluğu anlamaktı’

M.G. (27), beyaz yaka çalışan

İlişkim sırasında partnerimle birbirimizi anlayamadığımızı, duyulmadığımı hissediyordum. Daha evvel terapi aldığım için sıkıntılarımı büyük ölçüde çözdüğümü düşünüyordum. Sıkıntının bende değil, alaka içinde ortak bir yol bulabilmekte olduğunu savunuyordum. Münasebet bittikten sonra başta yaşadıklarımızın hoş taraflarını hatırlamaya meyilliydim. Vakit geçtikçe, bana söylenenleri ve yaşananları tekrar düşünmeye başladım. O vakit, diğeriyle sağlıklı bağ kurma konusunda çözmem gereken sıkıntılar olduğunu fark ettim. Kendi bağlanma biçimimi, kaçıngan ve dertli taraflarımı birinci defa o süreçte gördüm. Asıl endişem, tıpkı yanılgıları gelecekteki bağlantılarımda de tekrarlamaktı. Hatta bir gün baba olduğumda bunu çocuğuma da yansıtabilme ihtimali beni düşündürdü. Bu yüzden terapiye başladım. Birinci günden itibaren maksadım kendi hisseme düşen sorumluluğu anlamak ve bir daha sevdiğim bir beşere tıpkı halde ziyan vermemekti. Terapi sonunda geçmiş ilgimle barışabildiğimi hissettim.

Başlayıp devam ettiremeyen de var….

‘İçimde kaçma dürtüsü oluştu’
Z. H. (26), mimar

Kolay bağ kurabilen ya da kendini kolay açabilen biri değilim. Lakin son bağlantımda her şey çok farklı gelişti. Kendimi beklemediğim kadar süratli ve derin bağlanırken buldum. İlginin hiç bitmeyeceğine emindim. Bu yüzden bittiğinde yaşadığım hayal kırıklığı da çok büyük oldu. Kendimi tabanda hissettiğim bir anda hayatıma girip bana çok yeterli gelen kişinin bir anda hayatımdan çıkması yine tıpkı boşluğa düşmek üzere hissettirdi. Tek başıma halledemediğimi fark ettiğim noktada terapiye başladım. Fakat terapiye devam edemedim. Terapistim, bağlantılarımda benzeri paternleri tekrarladığımı ve bunun nedenini bilinçdışı odaklı formüllerle birlikte bulabileceğimizi söyledi. O andan sonra terapi bir yük üzere hissettirmeye başladı ve içimde kaçma dürtüsü oluştu. Artık ayrılıkla değil de daha büyük bir şeyle uğraşmam gerektiğini fark ettim ve kendimle yüzleşmeye cüret edemedim.

‘Kendimi tekrar tanımaya başladım’

Ela T. (25), tasarımcı

Beş yıllık bağım bittikten sonra terapiye başladım. Zira alakanın başındaki bayanla sonundaki bayan tıpkı değildi. Kendimle ilgili sevdiğim ve sevmediğim birçok özelliği de kaybettiğimi hissettim. Hayatın devam ettiğini biliyordum lakin kim olduğumu, nasıl bir hayat istediğimi ve bağ olmadan nasıl biri olduğumu tekrar keşfetmeye gereksinimim vardı. Asıl sorguladığım şey, gerçek sandığım sevgi ve aşk tarifinin hakikaten sağlıklı olup olmadığıydı. Terapi sayesinde yas sürecimi sağlıklı halde yaşayarak kendimi yine tanımaya başladım. Gereksinimlerimi, hak ettiğim sevgiyi ve illişki dışında kim olduğumu keşfettim. Benim için terapi, ayrılığın acısını dindirmekten çok, tıpkı döngüleri tekrar etmemek ve profesyonel bir rehber eşliğinde kendimi yine keşfetmemi sağlamak demekti.