Yatırım yapmadı, 132 ülkeye gitti. “Dizlerim tutulana kadar gezeceğim”

Amerika’da aldığı mesleksel eğitimler sırasında farklı kültürleri tanıma ve seyahat etme fırsatı bulan 67 yaşındaki Mesut Nöbetçigil, 2005 yılında emekli olduktan sonra dünya çeşidine tartı verdi. Emekliliğinin akabinde iş güvenliği ve yapı kontrol uzmanı olarak çalışmayı sürdüren Nöbetçigil, buradan elde ettiği karı da seyahatlerinde kullanıyor.

Kendisini “turist” değil, sırt çantalı bir “seyyah” olarak tanımlayan Nöbetçigil, Amerika kıtasından Uzak Doğu’ya, Afrika’dan Balkanlar’a kadar geniş bir coğrafyada tek başına yahut kümelerle seyahatler gerçekleştirdi. Son olarak mart ayında Güney Amerika’daki 9 ülkeyi gezen Nöbetçigil, seyahat anılarını ve mesleksel deneyimlerini 8 başka kitapta topladı.

Nöbetçigil, insanların birikimlerini mesken ve otomobile yatırdığını, kendisinin ise dünyayı keşfetmeyi tercih ettiğini anlattı. Emeklilik sonrası da çalışmayı sürdürdüğünü belirten Nöbetçigil, kazandığı parayı yeni yerler görmek için harcadığını tabir etti.

Seyahat tutkusunun, yıllar evvel ABD’de katıldığı mesleksel eğitimlerle başladığını belirten Mesut Nöbetçigil, “O devirde Muavenet Gemisini Amerikalılar vurduğu için bize karşılığında gemi vermek istediler. Bunlar 1200 psi basınçlı buharlı gemilerdi. Türkiye’de gereğince bilinmediği için Amerika’da kurslar düzenlendi. O kursların en uzun periyodik iki adedine beni uygun gördüler. Orada hem bu gemilerle ilgili kurslara katılarak bilgi sahibi oldum hem de göçmen çocuklarının ve göçmenlerin gittiği kolejlere devam ederek İngilizcemi geliştirdim. Orada kaldığım mühlet boyunca, ‘Para biriktireyim, Türkiye’ye dönünce bir şeyler alayım’ fikriyle değil, oralı üzere yaşamaya çalıştım. Bu da bana hoş bir etraf kazandırdı. O etrafın tesiriyle Amerika’nın birçok eyaletine tekraren gittim. Yaklaşık 40-42 eyalette neredeyse çat kapı gidebileceğim beşerler var” dedi.

“132 ÜLKE GEZDİM”

Emekli olduktan sonra iş hayatından kopmadığını vurgulayan Nöbetçigil, “Şu anda 3-4 firmada hem iş güvenliği hem yapı kontrol hem de müşavir firmalarda denetimlik yapıyorum. Çalışmayı seviyorum lakin çalışırken de para biriktirme konusunda biraz farklı düşünüyorum. Beşerler ellerine para geçince mesken alır, otomobil alır, eşyasını değiştirir. Ben ise geziyorum. Turist üzere değil, daha çok sırt çantalı bir seyyah üzere geziyorum. En son 123 ülkeydi, şu an 132 ülkeye çıktı. En son mart ayında Panama’dan başlayıp Paraguay’dan çıkarak oradaki 9 ülkeyi karış karış dolaştım” diye konuştu.

Nöbetçigil, kelamlarına şöyle devam etti:

“Vakit ve nakit bulduğum an yerinde duramayan bir adamım. Vakit zaman benim üzere amatör ruhlu arkadaşlarla gezdim, vakit zaman tehlikeli bölgelere çeşitle gittim. Tek başıma gittiğim de oldu, arkadaşlarla gittiğim de oldu. Şayet vakti yayarsanız bu iş ekonomik oluyor. Bir yere ‘hemen gidip geleyim’ derseniz çok değerliye geliyor. Aslında seyahatler emeklilikten evvel başladı. Kuzey Amerika’yı tersanecilik periyodunda gezdim. O vakitler 45-50 yaşlarındaydım. 2005 yılında emekli oldum. Yani yaklaşık 20 yıldır ağır formda geziyorum. Bilhassa Hindistan’ı karış karış gezdim. Değişik bir kültürün, apayrı bir hayatın içine giriyorsunuz. Hijyen olmayan kaideler da oluyor fakat bu işler fazla titiz insanların yapabileceği şeyler değil.”

Seyahatleri sırasında tasarruf etmek için gece seyahatlerini tercih ettiğini belirten Nöbetçigil, “Amerika’yı uzunluktan boya gezdim. Kuzey Afrika’yı, Mısır’ı, Orta Doğu coğrafyasını gezdim. Uzak Doğu’ya gittim, Filipinler’e kadar ulaştım. Gitmek istediğim yerler hala var. Mesela Japonya’yı sindire sindire gezmek istiyorum. Bir de arkadaşım çalışıyor; Gürcistan’dan girip Sibirya Ekspresi ile yapılan bir rota var. Her kentte inip gezebiliyorsunuz, sonra tekrar trene biniyorsunuz. O sisteme kadar gitmek isterim. Enteresan bulduğum yerlerden biri Kamboçya’daki Angkor Tapınakları oldu. İnsan sahiden bakınca büyüleniyor. Gazetelerde köşe yazmaya başladım. Şiire de merak sardım. Epeyce şiir birikti ve onları kitaplaştırdım. Yazdığım hikayeleri de kitap yaptım. İki tanesi mesleksel kitap; biri gemilerde gaz free süreçleri, oburu inşaatlarda iş güvenliği üzerine. Onun dışında 6 kitabım daha var. Gittiğim yerlerden küçük anılar toplamayı da seviyorum. ‘Bu ilginçmiş’ dediğim şeyleri, çantama sığacak kadar alıyorum. Konut aslında çok daha doluydu lakin biraz cömertiz galiba. İsteyenlere veriyoruz” diye konuştu.

Gittiği coğrafyalarda Türkiye’ye olan ilgiye de değinen Nöbetçigil, şunları kaydetti:

“Güney Amerika’da beşerler Türkleri seviyor. Şili’de Atatürk büstü gördüm. Dünyanın farklı yerlerinde Atatürk ile ilgili birçok şey gördüm. Romanya’da, Hindistan’da, Meksika’da da rastladım. Çok hürmet duyuyorlar. Dünyanın 7 olağanüstüsü denilen yerlerin neredeyse tamamını gördüm. Bilhassa Endonezya, Malezya üzere Uzak Asya ülkelerinde ve Güney Amerika’da Türkleri seviyor. Bir gün Ürdün’de çölde mola verdiğimiz bir yerde yaşlı bir adam cebinden buruşturulmuş bir Osmanlı haritası çıkardı. ‘Biz kardeşiz. Gün gelecek bunu anlayacaksınız’ dedi. Çok etkileyici bir andı.”

Türkiye’yi de büyük ölçüde gezdiğini belirten Nöbetçigil, “Tamamını değil fakat büyük kısmını gördüm. Van’a şimdi gidemedim. Onun dışında Güneydoğu’yu, Karadeniz’i, Erzurum’u, Erzincan’ı uzun uzun dolaştım. Hayat beşere verilmiş bir armağandır. Her sabah kalkınca ‘Bugün de yaşıyorum’ diye şükrediyorum. İnsanların vakti güzel değerlendirmesi lazım. Vakit ve nakit birer imkandır. Kimisi konut alır, kimisi otomobil değiştirir. Ben ise dünyayı keşfetmeyi seçtim. Artık muhakkak bir doygunluk içerisindeyim. Mütevazı yaşamaya alıştım. Benim için kıymetli olan yaşadığım dünyayı keşfetmek ve gördüklerimi beşerlerle paylaşmak” tabirlerini kullandı.

Son olarak, “Çok gezen mi bilir yoksa çok okuyan mı?” sorusuna ise Mesut Nöbetçigil, şu cevabı verdi:

“Bence ikisi de kıymetlidir ancak evvel gezen bilir. Olağan boş gezmekten bahsetmiyorum. 132 ülkeyi gezmek bana bir apartman parasına mal olmuştur ancak hiç hesabını yapmadım. Artık sırada Rusya var. Sonrasında Avustralya, Yeni Zelanda ve Tazmanya’ya gitmeyi düşünüyorum. Daha sonra da Türkistan taraflarına geçmek istiyorum. Şayet baş dengi bir yol arkadaşınız varsa, sırt çantasıyla epeyce ekonomik formda seyahat edebilirsiniz. Dizlerim tuttuğu sürece gezmeye devam edeceğim. Hayatı dolu dolu yaşamak istiyorum. Gençler de vaktini yeterli değerlendirsin. Dünyaya bir defa geliyoruz. Olağan ki ‘her şeyi satıp savurun’ demiyorum. Çalışın, emek verin lakin temel gereksinimlerinizi karşıladıktan sonra daima daha yenisini almak yerine biraz dünyayı görün, birkaç yer gezip gelin.”