İsviçre Alpleri'ndeki buzul erimelerine ait yeni bir rapor yayımlandı. Raporda, buzul hacminin son 5 yılda neredeyse yüzde 20 azaldığı bildirildi.
İsviçre Buzul İzleme Ağı (GLAMOS) ve İsviçre Bilimler Akademisine (SCNAT) bağlı İsviçre Kriyosfer Gözlem Komisyonu, Alpler’deki buzul erimelerine ait yeni bir rapor yayımladı.
İsviçre’de mayıstan eylüle kadar tesirli olan şiddetli sıcak hava dalgalarının ve kar yağışının az olduğu bir kış mevsiminin buzullar için bir öteki yıkıcı sürece sebep olduğu vurgulanan raporda, şunlar kaydedildi:
“İsviçre buzulları 2026’da bir defa daha aşırı erimeye maruz kaldı, buz kütlesinin yüzde 5’inden fazlası yok oldu. Kişisel buzulların ortalama kalınlığı 2,5 ila 4 metre azaldı. Yaz boyunca buzul lisanlarında kalınlık birtakım yerlerde 10 metreye kadar düştü. Yalnızca son 5 yıl içinde İsviçre’deki buzul hacmi neredeyse yüzde 20 oranında azaldı.”
Bir evvelki yılda olduğu üzere 2025-2026 kışında da tüm rakımlardaki kar kalınlıklarının uzun vadeli ortalamanın çok altında kaldığı belirtilen raporda, bunun temel sebebinin düşük yağış ölçüsü olduğuna işaret edildi.
“MAYISTAN EYLÜLE KADAR HER AY, KURAK KOŞULLARA VE EN AZ BİR SICAK HAVA DALGASINA SAHNE OLDU”
Raporda, “Ortalama kar kalınlığı açısından bakıldığında kış mevsimi (Kasım 2025 – Nisan 2026), ölçümlerin başladığı tarihten bu yana en az kar yağışı görülen 10 kış mevsimi arasında yer aldı. Mayıstan eylüle kadar her ay, kurak şartlara ve en az bir sıcak hava dalgasına sahne oldu. Bu aylar boyunca, donma sonu 76 gün boyunca 4 bin metrenin üzerindeydi. Bu, ortalamanın 2 katından fazlasına tekabül ediyor ve münasebetiyle bir rekor teşkil ediyor.” sözleri kullanıldı.
Buzullar üzerindeki hami kar örtüsünün hazirandaki sıcak hava dalgaları sırasında kısmen yok olduğu belirtilen raporda, eylüle gelindiğinde ise deniz düzeyinden 3 bin 500 metre yükseklikte bile hiç kar kalmadığına dikkat çekildi.
Raporda, “Alpler’deki buzulların bu şartlar altında uzun vadede hayatta kalma talihi bulunmuyor. Bu durum, Bella Tola Buzulu ve Griessfiren/Plattalvafirn üzere birçok küçük buzulun yok olmasında kendini gösteriyor.” değerlendirmesinde bulunuldu.
2026 ölçüm periyodunun kayıtlara geçen en yüksek buzul erime yılı olan 2022’nin çabucak akabinde geldiği vurgulanan raporda, şunlar kaydedildi:
“Daha yüksek sıcaklıklara karşın birçok buzulda, 2022’ye kıyasla biraz daha fazla kar birikmesi sebebiyle o yılki kayıp ölçülerine tam olarak ulaşılmadı. Ayrıyeten 2026’da kar yüzeyine daha az ölçüde Sahra tozu çöktü, bu da güneş ışığının daha fazla yansımasına imkan tanıdı. Yeniden de istisnalar mevcuttu. 2026’da Allalin, Clariden, Aletsch ve Rhone üzere birtakım buzullar, kayıtlara geçen en büyük erime ölçülerini yaşadı.”
BUZULLARIN ERİMESİ SU SIKINTISINI HAFİFLETİYOR
Temmuz ve eylül arasında buzulların toplamda yaklaşık 2 bin 200 milyar litre su kaybettiğine değinilen raporda, bu ölçünün İsviçre’deki tüm hanelerin yıllık içme suyu tüketiminin 4 katından fazla olduğu tabir edildi.
Buzul erimesinin şu anda yaz aylarındaki su sorununun hafifletilmesine yardımcı olmaya devam ettiği kaydedilen raporda, lakin buzla kaplı alanlar küçüldükçe bu tesirin şimdiden değerli ölçüde azaldığına işaret edildi.