Mağara duvarlarında birinci kere antik insan DNA’sı tespit edildi

Bilim insanları, tarih öncesi mağara duvarlarında birinci kere binlerce yıl boyunca korunmuş antik insan DNA’sı tespit etti.

Uluslararası araştırma takımı, İspanya ve Portekiz’deki 11 mağarada bulunan 24 kaya sanatı panelinden alınan örnekleri tahlil etti.

BİNLERCE YIL KORUNMAYI BAŞARDI

Araştırmacılar, mağara duvarlarından alınan 120 örneğin beşinde insan DNA’sına ulaştı.

Bunlardan sadece ikisinin direkt insan kaynaklı genetik malzeme içerdiği belirlendi. Bilim insanları bu DNA’nın, mağara duvarlarına dokunan eller, ağızdan çıkan damlacıklar yahut başka beden sıvıları yoluyla bırakılmış olabileceğini düşünüyor.

Diğer üç örnekte ise hem insan hem de hayvan DNA’sı bulundu. Araştırmacılar bunun, mağara içine sızan su üzere doğal süreçlerle taşınmış olabileceğini kıymetlendiriyor.

MAĞARA SANATI ARAŞTIRMALARINDA YENİ DÖNEM

Bugüne kadar mağara fotoğraflarını yapan şahısları belirlemek epey zordu.

Çünkü mağara duvarları, hafriyatlarda elde edilen kemik ya da tortular üzere DNA’nın korunabildiği malzemelerle direkt ilişkilendirilemiyordu.

Araştırmanın muharrirlerinden, Alba Bossoms Mesa, “Bulduğumuz DNA’yı direkt kaya fotoğrafını yapan şahısla ilişkilendiremiyoruz. Lakin bu, mağara duvarlarında binlerce yıl insan DNA’sının korunabildiğini gösteren birinci ispat.” dedi.

EN DİKKAT ÇEKİCİ BULGU BOYASIZ DUVARDA

Araştırmanın değişik sonuçlarından biri de DNA bulunan beş örneğin dördünün üzerinde rastgele bir fotoğraf bulunmayan mağara duvarlarından elde edilmesi oldu. Araştırmacılar bu kısımları denetim maksadıyla örneklemişti.

Öte yandan mağara fotoğraflarında boya püskürtmek için kullanıldığı düşünülen ve kırmızı aşı boyası izleri taşıyan kuş kemiğinde antik insan DNA’sına rastlanmadı. Bilim insanları bunun, günümüz insanlarından kaynaklanan DNA bulaşması sebebiyle antik izlerin tespit edilememesinden kaynaklanmış olabileceğini belirtti.

“MAĞARA DUVARLARI ARTIK GENETİK ARŞİV”

Araştırmacılar, antik DNA’nın mağara duvarlarında korunmasının epeyce ender görüldüğünü fakat bilhassa kalsitle kaplı yüzeylerde bu olasılığın arttığını tabir etti.

Bilim insanları gelecekte misal yüzeylerde daha fazla örnek inceleyerek şu sorulara karşılık aramayı hedefliyor:

• Bu duvara kim dokundu?
• Erkek miydi, bayan mıydı?
• Hangi topluluğa aitti?
• Tarih öncesi beşerler mağaraların derinliklerine ne kadar ilerliyordu?

Araştırmanın kıdemli muharriri paleogenetik uzmanı Matthias Meyer ise, “Bu yalnızca başlangıç. Artık mağara duvarlarının geçmişte yaşamış insanların genetik izlerini saklayan bir arşiv olduğunu biliyoruz.” değerlendirmesinde bulundu.