Fransa'da yapılan yeni bir araştırma, uzun vadeli yalnızlığın bunama riskini yüzde 38 artırabileceğini ortaya koydu. Araştırmacılar, evli olmanın yahut bir aile üyesiyle yaşamanın yalnızlık hissini önlemek için tek başına kâfi olmadığına dikkat çekti.
Evli olmak ya da sevdikleriyle birebir konutu paylaşmak, kişinin kendisini yalnız hissetmeyeceği manasına gelmiyor. Bordeaux Üniversitesi’nden araştırmacıların yürüttüğü yeni bir çalışma, kronik yalnızlığın ilerleyen yaşlarda beyin sıhhati üzerindeki mümkün tesirlerini ortaya koydu.
Araştırma kapsamında 65 yaş ve üzerindeki binlerce kişinin yalnızlık tecrübesi sekiz yıl boyunca takip edildi. Araştırma müddetince iştirakçilerin yüzde 36’sından fazlasında demans gelişti. Kronik yalnızlık yaşayan bireylerin, kendisini yalnız hissetmeyenlere kıyasla demans geliştirme riskinin yüzde 38 daha yüksek olduğu belirlendi. Üstelik kronik yalnızlık yaşayanların yüzde 29,6’sının eşi yahut bir aile üyesiyle birlikte yaşadığı tespit edildi.
Araştırmanın baş müellifi Yvanna Simon, yalnızlık hissinin tatmin edici olmayan münasebetlerden, bakım sorumluluklarından yahut manalı aktivitelerin eksikliğinden kaynaklanabileceğini belirtti. Araştırmanın bir öbür dikkat cazibeli bulgusu ise vakit zaman yaşanan yalnızlık ile demans riski arasında manalı bir alaka bulunmaması oldu. Araştırmacılardan Karine Pérès, birçok insanın hayatının bir devrinde yalnızlık yaşadığını fakat bu hissin kronik ve kalıcı hale gelmesinin bunama riskini artırabileceğini tabir etti.
Pérès’e nazaran yalnızlık, uzun periyodik gerilime yol açarak bağışıklık sistemini etkileyebiliyor ve bedende iltihaplanmayı tetikleyebiliyor. Toplumsal etkileşimin azalması ise beynin bilişsel olarak uyarılmasını sınırlayabiliyor. Yalnızlık ve toplumsal izolasyon sadece beyin sıhhatiyle değil, kalp hastalıkları, felç, diyabet ve erken vefat riskindeki artışla da ilişkilendiriliyor. ABD’nin eski halk sağlığı başkanı Vivek Murthy, sosyal bağların yetersizliğinin vefat riski üzerindeki tesirinin günde 15 sigara içmenin yarattığı tesirle karşılaştırılabilir olduğunu belirtmişti.
Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ), yalnızlığın kişisel sıhhatin yanı sıra eğitim, istihdam ve iş verimliliğini de etkileyen değerli bir halk sıhhati sorunu olduğuna dikkat çekiyor. Dünya genelinde her yıl 871 binden fazla vefat yalnızlıkla ilişkilendirilirken, son araştırmalar genç kuşakların de bu problemden kıymetli ölçüde etkilendiğini gösteriyor.
Araştırmacılar, yalnızlık riskinin değerlendirilmesinde bireylerin kiminle yaşadığından fazla kurdukları toplumsal alakaların niteliğinin ve kendilerini ne kadar yalnız hissettiklerinin de dikkate alınması gerektiğini vurguluyor.