‘Genciz, hoşuz… Daha yeni başlıyoruz’

Kortta azmi ona son olarak Roland Garros’taki başarıyı getirdi. Artık 29 Haziran’da başlayacak Wimbledon’a hazırlanıyor. Wimbledon’ın çim kokusunu, beyaz kıyafetlerini atmosferini anlatırken heyecanı sesine yansıyor. Bir yanda dünya 1 numarası olma gayesi, öbür yanda Türkiye’de bir tekerlekli sandalye tenis akademisi kurup yeni atletlerin hayatına dokunma hayali var. Geçen yıl “Tarihin bir kesimi olmak çok özel” diyen Kaplan, bugün o tarihin değerli karakterlerinden biri.

◊ Geçen yıl “Tarihin bir modülü olmak çok özel” demiştin. Sence öykünün en hoş kısmı
yazıldı mı, yoksa yeni mi başlıyor?

Yeni başlıyoruz (gülerek). Daha önümüzde birçok Grand Slam var, genciz, güzeliz! İnanıyorum ilerleyen yıllarda daha hoş başarılarla gündem olacağız Türk tenisinde. Şimdiye kadar Avustralya Açık’ta, Wimbledon’da yarı final yaptım. Roland Garros’ta geçen sene çiftlerde, bu sene teklerde final oynadım. Çok daha hoş sonuçlar elde edeceğiz. 

◊ Küçükken bu finalleri hayal ediyor muydun?

Herkesin hayali Grand Slam oynayabilmek. Tenisin zirvesi, şampiyonlar ligi üzere. Burada olmanın hayalini daima kuruyordum ancak daima finaller oynayabileceğimi çok beklemiyordum. Mesleğim üç yıl öncesine kadar dünya sıralamasında 20’lerdeydi, üç yılın sonunda 4 numaraya geldi. 

◊ Antrenörün Türk mü?

Slovak iki antrenörüm var (Zuzana Zlochova ve Jozef Kraus), turnuvalarda daima birlikteyiz. Turnuvalara fizyoterapist, diyetisyen, psikolog götürmüyoruz. Gittiğimiz birçok turnuvada, bilhassa Grand Slam’de fizyoterapist, doktor kolay bulabiliyoruz.

◊ Ülkemizde birçok tenis turnuvası hatta padel turnuvaları var. Sokaklarda kortlar çok yaygın. Grand Slam’lerde Türk izleyici kitlesi fazla. Fakat başarılı tenisçi çok çıkaramıyoruz, sence neden?

Uzun bir süreç istiyor tenis. Ben kısa müddette başarılı olsam da ayaktaki teniste çok küçük yaşlarda başlayıp, uzun müddet oynayıp yetişkin kategoriye geçiyorlar. Sert bir geçiş olabilir bu durum. Ekonomik sebepler olabilir, tenis yapılanması, kulüpler, okullar… Hepsi kontaklı. 

◊ Antrenörü de buna bağlıyor musun? Zeynep’in de (Sönmez) antrenörü yabancıydı…?

Çok pahalı hocalarımız var elbette, tenise çok emek harcamış… Benim tahminen kanım uyuşmadı. Başarıyı büsbütün Türk antrenör yetersizliğine bağlamamak lazım, ahenk çok kıymetli. Muvaffakiyetin yabancı antrenörle geldiğini savunmam lakin benim grubum nitekim güzel. 

◊ Fransa Açık, toprak kort en sevdiğin kort… Nasıl geçti turnuva?

Güzeldi, çok ağırdı. Türk tenisi ismine çok ses getirdi. Tenise başladığımdan beri en çok oynamak istediğim Grand Slam’di.

◊ Finalde şampiyonluğu kıl hissesi kaçırdın, neler hissettin?

Üzüldüm elbette. Yarı finalde inanılmaz bir performans sergiledik. Mesleğimin birinci Grand Slam finali. Bir daha hiçbir vakit birinci finalim olmayacak. Onu kendime hatırlattım maçtan evvel. Şampiyonluklar küçük ayrıntılarda gizli. Önümüzde Wimbledon var.

◊ Geçen yıl dünya 4 numarası olmana karşın sponsor zorluğundan bahsettin. Bu hâlâ bu formda mi devam ediyor?

Koluman sponsorum, çok destekliyorlar, aile üzere olduk. Kulübüm Mega Saray Tenis Akademi, onlar da takviye oluyorlar. 

◊ Sırada 29 Haziran-12 Temmuz’daki Wimbledon var. Gayenin neler??

Final ve şampiyonluk. Toprakta daha rahat hissediyorum lakin çimde de birkaç yıl öncesine kıyasla daha yeterliyim. Top kayıyor, taraf değiştiriyor, eğlenceli bir kort. Mümkün olduğunca eğlenerek ve savaşarak gözümü kupaya dikmek istiyorum. Beyaz kıyafetler, şampanyalar, çilekler! Hoş bir havası var. Çim kokusuyla tenis tutkumun peşinden koşmak istiyorum. 

◊ Tenisteki favorin kim?

Rafael Nadal. O da toprakçıydı, ben de toprakçıyım.  

◊ Ailen Mersin’de. Onların takviyesi nasıl?

Maç önü, maç sonu benden daha çok heyecanlanıyorlar. Daima takviyeleri oldu. Dört kardeşiz.

◊ Dönünce nasıl yansılar aldın?

Roland Garros sükse yarattı. Çok ileti aldım. Fransa’dan dönerken uçakta dizi izliyordum tabletten. Biri geldi; “Maçınızı izledim, çok tebrikler” dedi. Hoş bir andı. 

◊ Futbolu yakından takip ediyorsun. Dünya Kupası için neler düşünüyorsun?

Fransa güçlü görünüyor, İngiltere kâğıt üzerinde güçlü ancak bir şey yapamıyorlar. Birinci kere canlı izleyeceğim. Sabahın köründe ayaktayız. Ulusal grupta hoş takım var, uyumlular birbirleriyle, oynarken keyif alıyorlar.

‘Tenis akademisi kurmak istiyorum’

◊ En büyük hayalin nedir?

Kısa vadede Grand Slam kazanmak, uzun vadede dünya 1 numarası olmak ve Paralimpik olimpiyat madalyasını almak istiyorum. Tekerlekli sandalye tenis akademisi kurmayı da istiyorum. Yeni atletlere takviye olmak, engelli sportmenlerin hayatına dokunmak…

‘Engelliliğe artık çok takılmıyorum, goygoya döndü artık’

◊ 8 yaşında geçirdin kazayı… Şu anki enerjin, sohbetin o sıkıntı vakitleri atlattığını hissettiriyor…

Erken kabullendim. Çocukken çok etkiledi doğal ki. İnanılmaz bir acıyla karşı karşıyasın küçücük bir çocukken, 6 aya yakın hastane geçmişi, yüzlerce ameliyat… Olağan hayatıma, okuluma döndüm. Ailemin, arkadaşlarımın takviyesiyle… Onlarla birlikte geçirdiğim vakitlerle aştım. Artık çok takılmıyorum, engelliyim de, şöyleyim de falan… Goygoya döndü artık. 

◊ Tekerlekli sandalye tenisi ve ‘normal tenis’ ayrımı rahatsızlık veriyor mu?

Türkçenin zaafı. Biri wheelchair tenis (tekerlekli sandalye tenisi) diğeri  able-tennis (yapabilen) tenis diye Türkçeye çeviriyor. Ben de bazen olağan tenis diyorum, kızıyor herkes. Rahatsız olmuyorum, umurumda değil. Karşımdakinin alınacağını düşünüyorsam koşan tenis, yürüyen tenis diyorum. Türk Dil Kurumu (TDK) bir söz bulsa, kullansak (gülerek).

◊ Boş vakitlerinde neler yapıyorsun?

Yeni yerler keşfetmeyi, yeni yemekler ve kültürleri keşfetmeyi seviyorum. Konutta olduğumda da konsol oyunu oynuyorum. Dizi çok izlerim. Biraz kafayı boşaltmaya çalışıyorum.