‘Yeteneği olmadan büyük roller alanları ne aklım ne içim kaldırıyor’

O değişimden korkmayan oyunculardan. Şimdiye kadar da birbirinden farklı karakterleri canlandırdı. Bu onunla birinci röportajımız, ekrandaki üzere uzunluklu poslu ve güzel… Sakin bir yapısı var. Biraz uzaklıklı dursa da bunu yıkmak için onunla sohbet etmeniz kâfi. Burak Sevinç’le sohbete başlıyoruz.

◊ 16 yıldır oyunculuk yapıyorsun. Her şey Zonguldak’ta başlıyor. Nasıl bir ailede büyüdün?

Babam madenciydi. Oraya çok küçük yaşlarda dedem vasıtasıyla girmiş. Daha evvel futbol oynuyormuş. 16 yaşındayken gol hükümdarı olmuş. 1974-75 dönemi gazete kupürleri vardı ‘Fenerbahçe’den inanılmaz teklif’ diye. Ancak babam kabul etmemiş.

◊ Neden bu fırsatı tepmiş?

Annemle o vakit sözlenmişler ve dedem madene sokmuş. 10 yıl madene inmiş. Sonra kuyu bakım şefi olarak çalışmış. 30 yaşından sonra da kemanla müzisyenliğe başlamış. Akabinde sesi de hoş olduğu için udi solist olarak hayatına devam etmiş. Annem daima konut hanımıydı. Benden üç yaş küçük bir kardeşim var. Fenerbahçe’de profesyonel voleybolcuydu. Bıraktı, şimdi spor eğitmenliği yapıyor.

◊ Senin müzik geçmişin de ora-da mı başlıyor?

Evet, babadan geliyor. Kendimi bilmeye başladığımdan beri meskende enstrümanlar vardı; darbuka, ut, bağlama, keman… Oyuncak niyetine onlarla oynuyormuşum. 12 yaşında musiki derneğine gitmeye başladım. Kanun öğrendim. 13 yaşında ortaokula giderken bir yandan kadro elbisemi giyip babamla sahneye çıkıyordum. Sonra da daima konservatuvar istedim.

◊ Başardın mı konservatuvara girmeyi?

Liseden mezun olduğumda İstanbul’a gittim; İstanbul Teknik Üniversitesi’ne girebilmek için… Lakin o yıllarda okullarda torpil çok dönüyordu. Beni almadılar, üç sene imtihanlara girmedim, psikolojim bozuldu, antidepresan kullanmaya başladım. Sonra bir arkadaşımın babası beni tekrar imtihanlara girmem için ikna etti, Yıldız Teknik Üniversitesi’nde kanun kısmını kazandım.

◊ Ve bu sevdayla okulu bitirdin…

Hayır bitirmedim, ikinci sene terk ettim (gülüyor).

◊ Aa, sebep?

Benim istediğim şey müzikti. Baktım 3-5 tane müzik dersi var. Gerisi kredi doldurmak için derslerdi. Dayanamayacağım deyip okulu bıraktım. Ve müzik yapmaya devam ettim. Tıpkı vakitte Devlet Tiyatroları’nda sekiz sene kadar müzisyen olarak çalıştım.

◊ Oyuncu olarak seni kim keşfetti?

Keşfetmek mi denir bilmiyorum lakin direktör Ahmet Katıksız aile dostumuzdu, çok yakındık. “Yeni bir dizi yapacağız. Romantik güldürü, ismi ‘Babam İçin’. Orada senin tipinde bir karaktere gereksinimim var” dedi. “Ben oyunculuktan ne anlarım” dedim. Ahmet “Mahalle köftecisini oynayacaksın, kendin ol yeter” dedi. Deneme çekimine girdim ve seçildim. Sete çıktığımda sudan çıkmış balık üzereydim. Fakat sonra oyunculuğa bayıldım. Eğitim aldım. Kırılma anım ‘Kurtlar Vadisi’ oldu. İki dönem oynadım. ‘Evli ve Öfkeli’, ‘Altınsoylar’, akabinde ‘Söz’, ‘Leke’, ‘Kırmızı Oda’, ‘Hudutsuz Sevda’ geldi. Şimdi ‘Yeraltı’ndayım, yeni dönemde devam edecek.

◊ Oyunculuktan ne umdun, ne buldun?

Oyunculuktan umduğum her şeyi buldum. Hiç aklımda olmayan bir şeydi ve bir anda âşık oldum. Müziğe âşık bir adamdım, oyunculuğa âşık oldum.

‘BEN KENDİME KARANLIĞIM’

◊ Seni hiç tanımayan birine kendini birkaç cümleyle nasıl anlatırsın?

Ben güzel biriyim, en başta bunu söyleyebilirim. Tanısam da tanımasam da karşımdaki kişi hakkında asla önyargıda bulunmam. Berbat bir şey düşünmem. Beşerlerle bir anda samimi olabilen biri değilim. Bu mevzuda biraz zorlanıyorum. İş hayatımız esasen çok kalabalık. Bir yerden sonra yoruluyorum ve o yüzden hayatıma çok fazla insan almayı da bünyem kaldırmıyor. Beşerler beni daima soğuk, kendini beğenmiş üzere görür lakin o denli biri değilim. Yalnızca tanımanız için biraz benimle vakit geçirmeniz gerek.

◊ Hayattaki en büyük savaşın neyle?

Hayattaki en büyük savaşım kendimle. Her şeyi içimde yaşar, dışarıya pek vurmam, meselelerimi sevdiklerimle de paylaşamam. Akrep burcuyum. Kendini sokar derler ya. Ben tam oyum. Fazla içine kapanık, kendi kederiyle uğraşan biriyim. Bunu aşmaya çalışıyorum.

◊ Dışarıdan çok beyefendi bir portre çiziyorsun. Karanlık noktaların yok mu?

Ben kendime karanlığım. Bir derdim varsa kendi içimi karartıyorum. O fikrin içinden de çıkmam vakit alıyor, diğerinden yardım da istemiyorum. Yani benim tek derdim kendimle.

◊ Senin dünyana girsek en çok neye şaşırırız?

Bir saattir muhabbet ediyoruz, bence sen artık şaşırmayabilirsin. Fakat tahminen öteki meziyetlerimi söyleyebilirim, onları bilmediğin için şaşırabilirsin. Hoş yemek yaparım. Ahşapla uğraşıyorum, şu odadaki dolabı, masayı, sandalyeyi sana birkaç güne çıkarabilirim. 30 metre tabana dalıp sualtında vakit geçirmeyi seviyorum.

◊ Peki, en bilinmeyen zevkin ne?

Telefonda çocukların bile oynayabileceği kolay oyunlara takılıp saatlerimi orada harcayabilirim. Bunu pek kimse bilmez.

◊ Şimdilerde aynaya baktığında nasıl birini görüyorsun?

Büyüyen bir Burak. İnsan büyüdükçe şekilleniyor, hâlâ daha hayatı öğreniyorum. Hâlâ daha yaşamayı, oyunculuğu, müzisyenliği öğreniyorum. Bunların sonu yok.

‘BU PROJELER MESLEĞE SAYGISIZLIK…’

◊ Çok sevdiğin müziği bıraktıran oyunculukta seni bu kadar çeken neydi?

Oyunculuk dünyanın en büyük özgürlüğü. Maddi olarak şu anda çok bir getirisi olmasa da bu özgürlüğü hiçbir meslekte yaşayamazsın.

◊ Maddi açıdan siz oyuncular çok kazanmıyor musunuz?

Belli bir kısmı çok kazanıyor. Beşerler televizyonda gördüğü herkesi tıpkı kazanıyor zannediyor. O denli bir şey yok. Yüksek fiyat alanlar iki elin parmağını geçmez. Bu arada Allah rahmet versin, asla lafım ve gözüm yok. Ancak 16 yılda gelebildiğim noktaya bakarsak olağan hoş kazanıyorum lakin insanların zannettiği kadar değil.

◊ Seni 16 yıl içinde en yaralayan şey ne oldu?

Yaralayan demeyeyim ancak aklıma çok fazla takılmaya başlayan bir şey var. Sadece sosyal medyada çok takipçisi var diye birilerinin bir yere gelmesi. Ya da hoş yahut güzel diye… Ne yazık ki son birkaç yılda, bizim bölümümüz de artık sosyal medyadan ilerliyor. Lakin çok özür dileyerek söylüyorum, yeteneği olmadan televizyonda büyük roller alan insanları benim ne aklım ne de içim kaldırıyor. Zira seyir zevki denilen bir şey var. Bizim yapmamız gereken şey senaryoyu en gerçek haliyle seyirciye geçirmek. Bunu yapamayan beşerlerle o projeyi çektiğinizde seyirciye nasıl hitap etmiş olursunuz? Bu mesleğe saygısızlık diye düşünüyorum.

‘SKANDALLARLA PARA KAZANACAĞIMA HİÇ KAZANMAYAYIM’

◊ Hiç linç kültürüne maruz kaldın mı?

Açıkçası yaşamadım. Hatta bir programda araştırmışlar ve “Burak Sevinç’le alakalı olumsuz tek bir yoruma dahi denk gelmedik” demişlerdi. Bu çok sevindirici bir şey.

◊ Evet, çok sakin duruyorsun, biraz sıkıcı mısın?

Yok, sıkıcı değilim, normalim bence. Olağan yaşamayı çok seviyorum. Doğal magazin bir çorbacının çıkışında bizi de çekiyor. Pek olağan, röportaj veriyoruz ancak skandal diyebileceğin rastgele bir şey şeyim yok. O denli yaşayan biri değilim. Hiç olmadım, olmayacağım.

◊ Hiç ‘Daha tanınan olur, daha çok iş yapar, kazanırdım’ diyor musun?

Asla, sansasyonla, skandallarla para kazanacağıma hiç kazanmayayım.

◊ Yakışıklısın, sesin hoş, yeteneklisin. Daima başrollerde olabilirdin. Sence hak ettiğin yerde misin? Yoksa nedir eksik olan?

Daha yukarıda olabilirdim. Eksikliğin ne olduğunu bilmiyorum. Lakin benim hiçbir vakit başrol oynama derdim olmadı. Tam bilakis, ikinci adamı her vakit daha çok oynamak isterim.

◊ Neden?

Karakter oynamak benim için daha zevkli oluyor. Farklı yönlere gidebiliyorsun. Bir de başrolün bir sorumluluğu var. Başrolü biraz daha tekdüze de buluyorum. Evet, daha yukarıda olabilirdim ancak olması gereken buymuş. Tahminen önümüzdeki yıllarda olacağım.

‘İYİ Kİ OYUNCULUK ŞANS ESERİ KARŞIMA ÇIKMIŞ’

◊ Arkadaşın Ezgi Gergin’le bir düet müzik yayımladınız, ‘Sevmedin Beni’. Nasıl ortaya çıktı proje? 

Evet. Ezgi Gergin Tulumbacı, harika bir solist. Yıllardır eşiyle ve onunla meskende müzikler söylerdik, “Bir gün seninle düet yapmak istiyorum” kederi. Bu sene bu şarkıyı getirdi, stüdyoya girdik ve çok hoş bir iş ortaya çıktı.

◊ Sen kendini müzisyen olarak mı yoksa oyuncu olarak mı tanımlıyorsun?

Ben artık müzisyen değilim, oyuncuyum. Tahminen ileride haydi biraz daha müziğe yük vereyim derim fakat oyunculuğu aksatmaktan korkuyorum. Eşime, dostuma mesken içinde müzisyenim. Ancak oyuncuyum.

◊ Hiç arada ‘Müzikten devam etsem, benden de popstar olurdu’ diye düşündüğün oluyor mu?

Aksine, pandemiyi müzisyenler çok ağır yaşadı. Güzel ki oyunculuk talih yapıtı karşıma çıkmış, oyuncu olmuşum, öbür bir mesleğim olmuş ve artık para kazanabiliyorum diye düşündüm. Düzgün ki müziği artık para için yapmıyorum dedim. Yoksa çok büyük sorunlar çekebilirdim. Bir de her şey dijitale dönüyor. Gerçek müzisyenler artık o kadar yeterli para kazanamıyor. Yani o yüzden yeterli ki oyuncu oldum.