Polonya’ya 3-2 kaybettik ve Avrupa Şampiyonası’nda kümemizi ikinci tamamladık. Şimdi son 16’da rakibimiz Azerbaycan. Turnuvanın yolu değişti; amacı değil.
Beş setin istatistiği büyük bir üstünlük kıssası anlatmıyor. Hamlede başa başız, blokta öndeyiz, manşette geride değiliz. Ama voleybol sırf ürettiğin sayıların toplamı değil; elindeki imkânları yanlışsız vakitte ve yanlışsız yerde kullanabilme sanatı.
Vargas atağın ana adresiydi fakat alıştığımız verimliliğinde değildi. Hande oyunun iki yönünde de güçlü kaldı; Zehra skora büyük katkı verdi. İlkin’in hamle ritmini bulamadığı gecede oyunun yük merkezini süratli değiştiremedik. Polonya’nın farkı burada ortaya çıktı: Maçın tamamına hükmetmedi lakin sonuna hükmetti. Karar setinde kendi hamle düzeyini yukarı çekmeyi başardı. Polonya koçu Lavarini kartlarını yeterli oynadı.
Bazen bir ekibin gerçek gücü, en güçlü silahının çalıştığında değil, o silah çalışmadığında neye dönüştüğünde anlaşılır. Polonya mağlubiyeti bu sebeple bir sonuçtan çok soru bıraktı: Plan A aksadığında öteki bir oyuna ne kadar çabuk inanıyoruz?
ŞiMDi YOLA DEVAM ZAMANI
Şampiyonalar biraz da hayat üzere; yola çıkarken rotayı çizersiniz, sonra yol sizi tekrar çizer. Küme liderliği gitti, rakibimiz Azerbaycan. Artık geriye dönüp kaybedilene bakmanın değil, kaybedilenden bir şey alıp yola devam etmenin vakti. Zira şampiyonluk birtakım vakitler hezimetin seni eksiltmesine müsaade vermeden dönüşebilmektir.
