Macaristan karşısında tabelada net 3-0 var ancak alandaki oyun tıpkı netlikte değildi. Bilhassa birinci iki set, Avrupa şampiyonluğu hedefleyen grubumuzun kendi standardının altında kaldığı kısımlardı. Santarelli başlangıç sistemini değiştirdi; Cansu, Yaprak ve Deniz turnuvada birinci defa birinci altıda alana çıktı.
Daha evvel kenardaki oyuncuların kesinlikle oyunun içine sokulması gerektiğini savundum; hasebiyle tercihi yanlışsız buluyorum. Fakat üçünün de performansı beklentinin altında kaldı. Santarelli ise tertibi çabucak bozmadı, tahlili alandakilerden istedi. Bir manada maçın sorumluluğunu onlara bıraktı ve çok zorlandılar.
SKOR İYİ, OYUN DEĞİL
Üstelik sorun sadece yeni başlayanlarda değildi. Hande ve Gizem de kendi standartlarının uzağındaydı. Zehra vakit zaman rahatlatsa da oyunun yükünü değiştiren yeniden Vargas oldu. Atağıyla, servisiyle, blok katkısıyla, defansıyla kadro sıkıştığında bir sefer daha büyüdü. Vargas’ın bunu yapabilmesi en büyük gücümüz; Macaristan karşısında bile buna muhtaçlık duymamız ise düşündürücü.
Üçüncü sette öykü değişti. 10-12’den sonra denetimi elimize aldık ve gerçek güç farkı ortaya çıktı. Bu maçın öyküsü 3-0 değil: Rotasyonu denedik, zorlandık, değiştirmeden çözmeye çalıştık ve çözdük. Skor cebimize, ihtarlar aklımıza yazılmalı.
