Özge Gürel: Anne-baba olmaya sıcağız

* Nasılsın Özge, nasıl gidiyor hayat?

– İyiyim, şu an her şey çok hoş ancak bir tık da yoğun geçiyor. Benim hayatımın formatı bu olabilir. Ben daima “6 ay çok yoğun geçireyim lakin sonraki 6 ay bana kimse dokunmasın” derim. Tam olarak da hayatım şu an o denli ilerliyor.

* Bunu organize edebiliyor olman da aslında büyük talih, o denli değil mi?

– Bazı beşerler kaosa çok alışkındır. O kaosu, krizli ve yoğun ortamları yönetebilirler. Ben de onlardan biriyim. Sakin ilerleyen durumlar bana çok uygun olmuyor mesela. Ben her şeyi arka arkaya yapıp bitireyim istiyorum.

* Nasıl bir kaostan bahsediyoruz burada?

– Yoğunluktan bahsediyorum aslında. Öbür birisinin “Nasıl yapacaksın?” dediği her şey benim normalim aslında. 3 gün çalışıp 2 gün mola verme fikri bana çok cazip gelmiyor. Yapılması gereken her şeyi yapalım, sonra kafam rahat formda dinleneyim istiyorum. Yani beynimde açık sekme kalmasından hoşlanmıyorum.

* Olumsuzluğu nasıl yönetiyorsun?

– Olumsuzluk hayatımda az karşılaştığım bir durum değil. Bence bunların hepsi deneyimle alakalı. Her gün, her saniye aksiliklerle karşılaşıyorsun. Hayat esasen düz bir çizgi değil, keşke olsa. Daima bir iniş çıkış; yeterli günler, berbat günler, çok uygun günler, çok berbat günler… Bunu en baştan kabul etmek lazım. Her şey önümüze yığılacak. Savaşabildiğimiz kadarıyla savaşacağız. Savaşamadığımız periyotlarda tahminen bir mühlet pes edeceğiz, sonra yine ayağa kalkacağız.

Fotoğraflar: Mert GÜNER

KAOTİK BİR ORTAMDA BÜYÜDÜM

* Bu bilince hayatının hangi devrinde ulaşabildin?

– Bence bu yetişme usulüyle alakalı. Bir tık kaotik bir ortamda büyüdüm. O denli bir kas gelişti sanırım. Yani bu benim normalim haline geldi. Ben hayata karşı sağlamım.

* Kaotik derken nasıl bir ortam?

– Kaotik derken huzursuz bir ortamdan bahsetmiyorum. Yüksek bir aileydik her mevzuda. Maddi-manevi krizler çok olağandı. Bunlar benim de o yaşlardan itibaren normalim oldu. O yüzden sıhhat haricindeki olaylar herhalde beni bir gün ağlatır, sonra toparlanıp devam ederim.

Özge Gürel, “Medeni Haller” sinemasında Gökhan Alkan ile başrolde.

AYLİN, KENDİNİ SABOTE EDEN BİR KADIN

* “Medeni Haller” 9 Ekim’de vizyonda… Seni çeken ne oldu bu projede?

– Aylin karakteri çekti doğal ki. Sevgili Selçuk Aydemir’le çalışıyor olabilmek de keza o denli. “Medeni Haller” çok bayan gözüyle yazılmış bir öykü. Aslında kendimize itiraf edemediklerimiz, kendimize karşı olan manipülasyonlarımız, Aylin’de var. Aylin hakikaten sevilmeyeceğine ikna olduğu noktada, “Ben zati sevilmek istemiyorum” fikrine geçmiş bir karakter. Kendini çok hoş sabote edebiliyor.

Sevilebileceğine inanmıyor. “Ben aslında sevgi istemiyorum, hayatta biriyle yol yürümek istemiyorum” fikrine kendini inandırmış. Bir boşanma avukatı olduğu için mesleği de çok fazla materyal veriyor eline. Esasen ilgilerin en berbat versiyonlarını, süper aşkların dönüştüğü süreçleri, son hallerini görebildiği bir mesleği var. O yüzden kendini kandırma noktasında altyapısı dayanıklı.

* Özge’de ne kadar Aylin var?

– Aylin, birden fazla bayanda olan bir duruma sahip. Hepimiz kendimizi manipüle ediyoruz. Üzülmekten korkuyoruz. Bu his aslında harekete geçeceğimiz birçok noktada bizi alıkoyuyor. Çok güçlü gördüğümüz beşerler bile aşkta da, işte de “başarısız olacağım”, “sevilmeyeceğim”, “bana gülerler, benimle dalga geçerler” kaygısıyla kendini durduruyor. O yüzden Aylin bana yabancı değil, muhtemelen sana da yabancı değildir. Zira hepimiz bir noktada kendimize bu berbatlığı yapıyoruz.

SERKAN’IN SAKİNLİĞİ GÜVENDE HİSSETTİRİYOR

* Zıt kutupların birbirini çektiği bir aşk öyküsü izleyeceğiz. Sence de zıt kutuplar aşkta birbirini çeker mi?

– Evet, natürel ki çeker. Lakin zıt kutuplar dediğimiz kutuplar hangi kutuplar? Karakter olarak farklılıkları ben çok takdir ediyorum. Bence münasebette tam gereksinimimiz olan şey bu. Hiçbirimiz kusursuz değiliz. Bende eksik olan bir şey karşımdakinde vardır. Benim yanlış öğrendiğim şeyi o hakikat öğrenmiştir. Endişeden kendimi sınırladığım bir noktada o çok daha merttir. Bu biçim zıtlıklara bayılıyorum. Zıtlıkların çiftlere çok şey kattığını düşünüyorum. Tamamlanıyorsun aslında. Lakin iş toksik bir yere gittiğinde, hayata bakış açısı noktasında çok önemli farklılıklar olduğunda, o zıt kutuplar birbirini çekmiyor. Kıymetli olan etik mevzularda, çok geniş pencerede birebir noktaya bakabilmek.

* Eşin Serkan Çayoğlu ile hangi bahislerde ayrışıp, hangi mevzularda birbirinizi tamamlıyorsunuz?

– Serkan çok öngörülüdür. İnsan sarrafıdır, çok sakin ve dengeli bir karakterdir. Örnek alınası biridir. Ben daha dürtüsel bir karakterim. Anlık sinirlenirim, anlık sevinirim, anlık üzülürüm ve küçük ayrıntılarda süreci çok yönetemem. Oralarda kendimi kaybetmeye bir tık daha meyilliyim. Ayaklarım yere basmaz. Ancak mesela Serkan’ın o mevzulardaki sakinliği bana kendimi harikulade inançta hissettiriyor. Hayatın tadını çıkarırken, insan bağlantılarında dürtüselliğimi de seviyorum. Fakat dürtüsellik beni yanlış bir yere götürmeye meylettiğinde, birinin beni hakikat çekmesi bana kendimi çok inançta hissettiriyor. Fikir ayrılığı, görüş ayrılığı üzere hissettirmiyor bize bunlar; daha çok heyecanlı geliyor, güzel hissettiriyor.

İLİŞKİ DEDİĞİN ŞEY KÖTÜ HUYLARINI DA SEVMEKTİR

* Filmde aşk, evlilik ve boşanma süreçlerini göreceğiz. Senin günümüzdeki bağlantı anlayışına bakış açın nasıl?

– Sanırım tahammülle ilgili bir badire var. İnsanların birbirinin kıssasına sabrı yok. Bağ dediğimiz şey aslında karşı tarafın öyküsüne âşık olmaktır. Zira o kıssa, karşımızdaki insanı yaratan öyküdür. Ben sürecin vakte yayılmasını, flört devrinin uzatılmasını çok seviyorum. Zira o aslında birbirimizin kıssalarını öğreneceğimiz nokta. İnsanlara talih vermek, bağa baht vermek sanırım artık çok istenen bir durum değil. Fakat bağ bir süreç arkadaşlar. Bağ dediğimiz şey, biraz birbirine sabır etmek, biraz törpülenmek, biraz birbirini çok sevmek. Bunların hepsinin bir oluşumudur. Bazen berbat huylarını da sevmektir, kabullenmektir. Her şeyini değiştirip kafandaki insanı yaratmak değildir. Herkesin münasebeti biricik. Biri çiçek aldı diye dünyanın en uygun sevgilisi olmuyor. Oburu da özel günleri unuttu diye dünyanın en berbat sevgilisi olmuyor. Yani şimdi parametreler birbirine girmiş durumda. Mesela ben özel günleri hiç umursamam.

YILDÖNÜMÜMÜZÜ YANLIŞ GÜNDE KUTLAMIŞIZ!

* Yıldönümü falan kutlamaz mısın?

– Yani kutluyoruz ancak mesela bu yıl yanlış günde kutlamışız! (Gülüyor)

* Gerçekten mi?

– Ablamla telefonla konuşuyorduk, “Biz de dün evlilik yıldönümümüzü kutladık” falan dedim. “Aa oldu mu 14’ü” dedi. O denli deyince bir gün evvel kutladığımızı anladık. Ne değeri var yani? Bunlar benim için de bir parametre değil. Sevgilimin bana çiçek alması da bir parametre değil. Benim kıstaslarım değişik.

* Neler mesela?

– Gece uyurken üstümü örtmesi bana daha değerli geliyor. İşten konuta koşarak geldiğini bilmek de o denli… Esasen hayatlarımız yorucu. Bunların arasında evlilik yıldönümümüzü unutmuş olması çok da kıymetli değil. Esasen ikimiz tıpkı anda unutmuşuz. Unutmak da denmez gerçi, bir gün evvel kutlamışız. Niyet önemli! (Gülüyor) Sevgilimin benim için değerli olan şeyleri bilmesi daha değerli. Sevdiğim insanlara hürmet göstermesi, sevdiğim şeyleri önemsemesi kıstaslarım.

* Belki de memnun evliliğin sırrı bunlardır…

– Mutlu ilginin sırrı bu mu bilmem lakin benim bağlantımdaki itina, bağlantımdaki sır bu. Öbür birinin parametresi apayrı olabilir.

* İlişkide neye sabır edemezsin?

– Özensizliğe, palavraya edemem.

KENDİMİ SAKLAMAYI SEVİYORUM

* Kariyer seyahatine baktığımız vakit; başladığından itibaren kabuğuna çekildiğini görüyoruz. Bunu isteyerek yaptın değil mi?

– Evet, kendimi saklamayı seviyorum. Talihe eşim de o denli. Biz sahiden işimizi yapıp konuta dönmeyi seviyoruz. Dalın hayatımızın tamamında olması fikrinden çok hoşlanmıyoruz. Doğru-yanlış tartışılır natürel ancak bize uygun gelenin bu olduğuna karar verdik çok uzun vakit evvel. Çok da düzgün hissettiriyor.

* İş dışında, evdeyken en çok ne yapmaktan hoşlanırsın?

– İki şeyden çok hoşlanırım. Bir; hiçbir şey yapmamaktan. İki; konuk ağırlamaktan. Lakin iştahlı konuk severim. Mutfak çok kafamı dağıtıyor. Aile konutuna gitmek, o mahallede vakit geçirmek, kapı önünde oturmak da güzel geliyor. Onun dışında her boş vaktimde seyahat etmeyi seviyorum.

YILLARDIR GÜNEŞLENMEM DÜZENLİ HAMAMA GİDERİM

* Bakım sırların neler?

– Bakım sırrı sayılır mı bunlar artık bilmiyorum lakin 14-15 yaşındayken bir defa güneşten cildim su toplamıştı, o gün güneşlenmeye tövbe ettim. Bir daha güneşlenmedim, bana düzgün gelmiyor. 50 faktörlü güneş kremlerini yaz-kış kesinlikle kullanıyorum. Çok hassas ve bakım isteyen bir cildim var. Bunların karşılığı da daima leke tedavileri ve güneşten korunmak. Leke tedavileri bir yerden sonra anti-aging tesiri yaratıyor doğal.
Bunları hiç ihmal etmiyorum. Hamamı çok seviyorum. Bıraksan 3 günde bir hamama giderim herhalde! Eski tarz hamam seviyorum. Onun dışında dermatolog denetiminde eser kullanıyorum. Asla çok fazla eser kullanmıyorum.

ANNE-BABA OLMAYA SICAĞIZ

* Hayranlarının merak ettiği bir soru: Çocuk düşünmüyorlar mı?

– Düşünüyoruz doğal ki. Biz hiçbir vakit “çocuk istemiyoruz” üzere bir noktada olmadık aslında. Yalnızca gerçek vakitte, onun açısından da baktığımızda gerçek ebeveyn olabileceğimizi hissettiğimiz noktada olmalı diye düşünüyoruz. Biz de istiyoruz. Yakınlaşıyoruz da vakit zaman. “Anne-baba olmaya sıcağız” dediğimiz bir noktadayız. Lakin olağan kendimizi çok hazır hissettiğimizde. Çocuğum olduğunda yüzde yüz hazır olmak isterim. Bu benim için de, Serkan için de, çocuk için de en adil olan. Ve o denli bir histe olduğumuzda anne-baba olacağız.

YÜZ GÜLDÜRECEK TEMİZ BİR HİKÂYE

* Seyirciler “Medeni Haller”i sebep izlemeli?

– Aynalama hissinden dolayı izleyebilirler. Bunu yalnızca bir aşk kıssası olarak görmemek lazım. Bize “Neleri kaçırıyorum hayatta, nelerin peşinden gidiyorum”u da sorgulatacak. Bunların hepsinin dışında sanırım tatlı, uygun hissettirecek, yüzümüzü gülümsetecek çok pak bir kıssa oldu.