Oyunculuğa başlama sebebim Cevriye

Larissa Lara Türközer hayalini gerçeğe dönüştürdü, “Mesleğe başlama sebebim” dediği “Cevriye Müzikali” ile seyirci karşısına çıkmaya başladı. Türközer ile birebir vakitte yapımcılığını da üstlendiği müzikali ve oyunculuk serüvenini konuştuk.
Magazin - Mayıs 25, 2026 12:00 pm A A

Seni “Cevriye Müzikali” ile tanıdık. Bu seyahate başlama öykün nedir?

– Çocukluğumda Ankara’da yaşıyorduk, Antalya’da ise yazlığımız vardı. Anneannem beni okullar kapanmadan bir müddet evvel alıp oraya götürüyordu.

İnternette babanın Rus olduğu yazıyor. Lakin soyadın Türközer. Nasıl oluyor?

– Melezim ben. Babamlar Gürcü. Babaannem Gürcü, dedem Laz. Harika bir kırmayım. O yüzden babaannemler orada da yaşıyor. Bizim aile bağlarımız kuvvetli. Hâlâ Gürcistan’da çok akrabamız var. Eksiksiz bir anne babaya sahibim. Hayattaki en büyük kırmızı çizgim onlar.

Daima desteklediler o vakit oyuncu olmanı.

– Çok… Annem daima istiyordu, zira o da Ankara Sanat kökenli. Annem, dayım, kuzenlerim konservatuvarlı. Babam, 2-2.5 yaşında baleye verdi. Hasebiyle sanat daima hayatımdaydı fakat babamın oyunculukla çekinceleri vardı. Annemin takviyesi ve babamı egale edişi bu bahiste takdire şayan. Daima gerimde destekçimdi. Hâlâ da öyleler. Her projemde kesinlikle en önde onlar olur. Totemimdir esasen. Annemle babamı görmeden çıkmam sahneye.

Fotoğraflar: Murat ŞAKA

“ÇOK HOŞ KIZ” DEYİP OKULA ALMADILAR

Baban çekincelerinde haklı çıktı mı? Sen bu işin zorluklarını yaşadın mı?

– Çok… Mesela konservatuvarda daima Mimar Sinan vardı başımda. O sırada ismini vermeyeyim, başka bir üniversitenin sınavı oldu. Hocam, “Önden ona gir. Hazırlık olsun” dedi. Sınavı kazanamadım. Sebebini öğrendiğimde ise büyük şaşkınlık yaşadım. Bölüm başkanı, “Zaten çok güzel bir kız. Niçin okusun ki? Gitsin modellik yapsın, oradan bölüme girer. O yüzden almadım” demiş. Hoş olduğum için elendim. Bu türlü bir saçmalık olabilir mi?

Bu olayı yaşayınca hevesin kırıldı mı?

– Yok. Ailemde sanatla iç içe çok insan olduğu için başıma gelecekleri az çok biliyordum. Dayım da oyuncu, o da şu an Ankara’da bir devlet konservatuvarında hoca. Her şeye hakimdim. Bana “Sektörde bunlar olacak, başına bunlar gelecek. Ailen olarak en az hasarla çıkmanı sağlayacağız ancak işimiz çok sert bir psikolojiye, çok büyük bir mental sıhhate sahip olmayı gerektirir” diye önden söylemişti.

Pekala o imtihandan elendikten sonra ne yaptın?

– Ordu Üniversitesi’nin imtihanının olduğunu öğrendim. Babaannem de orada yaşıyordu. Dedem vefat ettikten sonra yalnız kalmıştı. Onunla birlikte yaşarım diye tamam dedim. Ordu benim konfor alanımdı. Çok da hoş hocalar tanıdım.

Okul bitince İstanbul’a geldin. Birinci maceran hangi projeyle başladı?

– Tekden Film’in TRT için çektiği “Kızıl Elma”da başrol oynadım. Başrol olarak başlamak çok keyifli bir durumdu. Onun akabinde bir sinema çektim. Sinemadan sonra bir projede eşimle tanıştım. İçimde daima üretim tarafında olma isteği vardı. İş bir anda buna evrildi. Eşimle birlikte çalışmaya başladık. Dedim ki sanki bir müzikal mi yapsak? Ve bugün buradayız.

BU MÜZİKALİ YAPMADAN ÖLMEYECEKTİM

Bu müzikalin “Cevriye Müzikali” olmasına nasıl karar verdiniz?

– Bu oyun benim oyunculuğa başlama sebebim. 2008’de bu oyunu Feray Darıcı’dan izlediğimde “Bir gün bu sahnede bu oyunu ben oynayacağım” dedim. O vakit merhum Gülriz (Sururi) Hoca “Tamam yap, senin rejini ben yapacağım” demişti. Ömrü vefa etmedi. Bunu yapmadan ölmeyecektim ben. Yani hayatta iki amacım var. Biri bu, biri de olacak önümüzdeki periyotlarda inşallah.

O nedir?

– O da artık hazırlıklarını yaptığımız iş. Netleşmeden paylaşmayayım. Dizi sinema. Uzun müddettir üzerinde çalışıyoruz. Yalnızca Cevriye biraz onun önüne geçti.

Daha evvel Cevriye’nin çok örnekleri olmuştu. 2026 model Cevriye nasıl?

– Bir kez her şeyden evvel şu an hayatta olan ya da olmayan, katledilen ve büyük zorluklar yaşayan bayanların yüküyle başlatıyoruz oyunumuzu. Bizim Cevriye’mizin en büyük farkı bu. Biz eğlenceli bir tiyatrodan çok bir emele hizmet ediyoruz. Bayan sorunlarını, bayan meselelerini anlatıyoruz.

Suat Derviş 1940’larda “Kadınları bir yere çıkarmıyorlar. Bayanları daima bastırıyorlar, zira bayan gücünden korkuyorlar” diye bir oyun yazmış. Sonra onu sevgili Gülriz Hoca daha eğlenceli, sevinçli bir hale getirmiş. Aslında bu bayanların büyük bir sorunu var. Her gün 10 bayandan 8’i katlediliyor.

BEN FAZLA DİKBAŞLIYIM

Senin hiç ruhsal yahut fizikî şiddete maruz kaldığın oldu mu?

– Çok! “Gel gece bana gidelim” lafını duyup da masaları sandalyeleri dağıttığım bile oldu, bu yüzden işimden oldum hatta. Daima derler ya “Allah berbat talih versin” diye. Aslında o bir hoşluk skalasından değil, bu üslup durumlar için söylenen bir şeydir. Bir yerde de şöyle bir şeyle karşılaştım; oyuncu seçmelerinde bir kişi “Bizim bütün oyuncularımız konservatuvarlı. Bilmiyorum onların ortasından sıyrılabilir misin? Yalnızca hoşluk bir işe yaramıyor” dedi. Annem de yanımdaydı, “Yalnız benim kızım birincilikle kazandı konservatuvarı, tiyatro mezunu” dedi. Beni model sanmışlar. Güzel, model olsaydım da onu ilgilendirmezdi. Ben biraz fazla dikbaşlıyım. Bir şey yapabilmek için birilerine yanaşamam. Ben işimle varım zati.

Cevriye birçok bayanı içinde barındıran bir karakter. O karakterlerden hangisi seni yansıtıyor?

– Hepsi. Hepimiz Cevriye’yiz zira bence. Bütün müzikler, Cevriye’nin namusuyla ilgili yazılıyor. Evet, Cevriye hakikaten çok dürüst, çok namuslu bir bayan. Cevriye de, Marika da, oradaki öteki bayanlar da… Zira namussuzluk olarak gördükleri, oyun içerisinde de daima geçirdiğimiz şeyler; yalancılık, dolandırıcılık, sahtekârlık, katletmek, bir bayanı dövmek ya da bir hayvanı, bir çiçeği incitmek. Bunları yapanlar namussuz, biz değiliz. Yalnızca bayan olduğumuz için biz makûs değiliz.

Niye bu kadar korkuyorsunuz bayanlardan? Korkmayın, kabul edin artık kimi şeyleri. O yüzden asıl bildirimiz bu. Bunun ardında da çok eğlenceli bir oyun ve çok kusursuz oyuncularımız var. Çalgı çengi değil kederimiz. Doğal ki çok gülmeye muhtaçlığımız var, dünya olarak gereksinimimiz var keyifli olmaya ancak gülerken biraz da düşünelim. İnsan olmayı düşünelim.

GÜLÜŞÜNE ÂŞIĞIM

◊ Eşin Mehmet Ali Karakuş’la hem tıpkı konutu hem de tıpkı işi paylaşmak nasıl?

– Zorlukları da var, hoşlukları de. Çok keyifli, zira daima sevdiğim, âşık olduğum adamı görüyorum. Ben onun gülüşüne âşığım. Başımı çevirdiğim vakit onun gülüşünü gördüğümde içimi huzur kaplıyor. Birbirimizi çok görüyor muyuz? Hayır. Bilhassa projeler varken hiç görmüyoruz. Bir yandan da bir mühlet sonra konuşacak şeylerin azalmaya başladığını fark ediyorsun. Zira 24 saat iş konuşuyorsun yalnızca.

◊ Pekala bundan sonra neler hedefliyorsunuz?

– Şu an hazırlığını yaptığımız birkaç iş var. Çok büyük bir proje geliyor. Memleketler arası bir proje. Birkaç ülke birlikte yapacağız. Yakında ayrıntıları vereceğim.

DENİZ SEKİ TATLI KADIN

◊ “Cevriye Müzikali”nde Deniz Seki de rol alıyor. Kendisi “Müzikal benim hayalimdi. Bu projeyle hayalimi gerçekleştirdim” demişti. Onunla çalışmak nasıl?

– Çok keyifli. O kadar tatlı bir bayan ki. Bayılıyorum ona. “Provam bitsin de gideyim” demedi hiç. Onunla çalışmak inanılmaz keyifli.

 

Magazin - 12:00 pm A A
BENZER HABERLER

YORUM BIRAK

YORUMLAR

Hiç yorum yapılmamış.