İsrail için 7 Ekim’in arkasında ne var… Büyük körlük mü kirli hesap mı

Mısır istihbaratının “Gazze’den büyük bir şey geliyor” ikazının yanı sıra, Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) Devlet Başkanı Şeyh Muhammed bin Zayid Al Nahyan’ın hücumdan günler evvel Netanyahu’yu şahsen arayarak Hamas’ın kapsamlı bir harekata hazırlandığını bildirdiği argümanı tartışmaları alevlendirirken, Başbakan’ın tavrına dair iki temel tez öne çıkıyor.

1- BÜYÜK KÖRLÜK VE İHMALLER ZİNCİRİ

İLK senaryo, İsrail’in yaşadığı zafiyeti, kasıtlı bir tepkisizlikten fazla, askeri ve siyasi aklın sistemik çöküş yaşaması ve aşırı özgüvenin bir sonucu olarak okuyor. Mısır ve BAE kaynaklı üst seviye ihtarlara karşın Netanyahu ve güvenlik kurmayları, Hamas’ın böylesine karmaşık ve geniş çaplı bir kara harekâtı düzenleyebilecek askeri kapasiteye sahip olduğuna inanmıyordu. Dahası, İsrail devleti, Hamas’ın Gazze’deki idaresi sürdürmek istediği ve ekonomik ödünler (Katar yardımları, çalışma izinleri) karşılığında çatışmadan kaçınacağı varsayımına bağlıydı.

İÇ SİYASET BASKISI

Aşırı sağcı ortaklarıyla kurduğu hükümette yargı ıslahatı kriziyle boğuşan Netanyahu, tüm gücünü buraya harcamıştı. Ordu ve istihbaratın ana dikkati Batı Şeria’daki yerleşimci tansiyonlarına kaydırılmış, Gazze sonu adeta savunmasız bırakılmıştı. Başbakan Netanyahu’ya nazaran ordu ve iç istihbarat kurumu Şin Bet, kendisine atak sabahına kadar “Hamas savaşa girmek istemiyor” raporları sunuyordu.

2- SİYASİ KARİYERİ İÇİN İZİN VERDİ

Öte yandan birtakım analistler Netanyahu’nun köşeye sıkışmış siyasi mesleğini kurtarmak ve radikal stratejik maksatlarını hayata geçirmek ismine yaklaşan Hamas’ın hücumlarını bildiği halde göz yumduğunu savunuyor. Çünkü 7 Ekim öncesinde Netanyahu, yolsuzluk davaları, kitlesel sokak protestoları ve ordudaki grev dalgasıyla en zayıf periyodunu yaşıyordu. Şok edici 7 Ekim baskını, Netanyahu tarafından yargı süreçlerini durdurmanın ve toplumsal muhalefeti “milli birlik” baskısıyla sindirmenin tek yolu olarak görüldü.

‘SAVAŞ LİDERİ’ ROLÜNÜ KAPTI

Hamas’ın eşi gibisi görülmemiş bir aksiyon yapması; İsrail sağının onlarca yıldır hayalini kurduğu Gazze’yi yerle bir etme, bölgeyi insansızlaştırma ve iki devletli tahlil ihtimalini masadan büsbütün kaldırma atılımlarına kendilerince ‘meşruiyet’ sağladı. Savaş lideri rolü, Netanyahu’ya sadece Gazze’yi değil, Hizbullah ve İran üzere aktörleri de kapsayan geniş çaplı bir askeri doktrini devreye sokma imkânı tanıdı. Netanyahu, iç siyasette yıpranmış bir siyasetçi olmaktan çıkıp kendisini ülkenin varoluşsal “savaş lideri” pozisyonuna yükseltti.