Evcil hayvanın sıhhate tesiri değerlendirildi

Evcil hayvanların gerilimi azalttığı, yalnızlığı hafiflettiği ve ruh halini güzelleştirdiği sıkça lisana getiriliyor. Lakin yeni bir araştırma, bu münasebetin sanıldığından daha karmaşık olabileceğini gösterdi.

Basel Üniversitesi’nden araştırmacılarının 2 bin 328 yetişkin üzerinde yaptığı çalışma, evcil hayvan sahibi olmanın tek başına daha uygun fizikî ya da ruhsal sıhhatle direkt ilişkili olmadığını ortaya koydu.

PLOS One mecmuasında yayımlanan araştırmada iştirakçilerin sadece evcil hayvan sahibi olup olmadığı değil; hayvanlarıyla ne kadar vakit geçirdikleri, onlarla kurdukları duygusal bağ ve hayvanlarını bir toplumsal takviye kaynağı olarak görüp görmedikleri de değerlendirildi. Sonuçlara nazaran evcil hayvan sahibi olmak; yalnızlık, hayat memnuniyeti, ruhsal uygunluk hali yahut toplumsal dayanak seviyesi üzerinde tek başına belirleyici bir tesir göstermedi. Buna karşılık, hayvanlarıyla daha fazla vakit geçiren ve onlarla güçlü bağ kuran bireyler, alakalarını daha manalı olarak tanımladı.

Araştırmada dikkat çeken bulgulardan biri de evcil hayvan sahiplerinin, evcil hayvanı olmayanlara nazaran sıhhat durumlarını biraz daha olumsuz değerlendirmesi oldu. Ayrıyeten hayvanlarından daha fazla duygusal takviye aldığını söyleyen iştirakçiler, daha fazla yalnızlık hissettiklerini ve ruhsal düzgün oluş seviyelerinin daha düşük olduğunu bildirdi. Araştırmacılar, bu sonuçların evcil hayvanların sıhhate ziyan verdiği manasına gelmediğini bilhassa vurguladı. Çalışmanın gözlemsel olması sebebiyle neden-sonuç münasebeti kurulamayacağını belirten takım, sıhhat sıkıntıları yahut yalnızlık yaşayan şahısların evcil hayvanlarına daha fazla yönelmesinin de bu sonuçları açıklayabileceğini tabir etti.

Çalışmada köpek sahiplerinin öteki evcil hayvan sahiplerine kıyasla hayvanlarıyla daha güçlü bir bağ kurduğu da görüldü. Araştırmacılara nazaran evcil hayvanların sıhhat üzerindeki tesirini anlamak için sırf “evcil hayvan sahibi misiniz?” sorusuna odaklanmak kâfi değil. Asıl kıymetli olan, insan ile hayvan arasında kurulan bağlantının niteliği ve günlük omurdaki yeri.