‘Bu işi çok seviyorum, güya iş de beni seviyor!’

Ali Vatansever’in yönettiği ‘Bir Arada Yalnız’, 26 Eylül- 4 Ekim tarihlerinde düzenlenen 33. Memleketler arası Adana Altın Koza Film Festivali’nden beş mükafatla döndü. Bunlardan biri de Onur Gözeten’e (28) verilen Umut Veren Genç Erkek Oyuncu ödülüydü. Ölümcül bir hastalıkla çaba eden İzzet ve ailesinin yaşadıklarını mevzu alan sinema, hastalığın aile ilgileri üzerindeki tesirini anlatıyor. Yaklaşan mevt gerçeğinden uzaklaşmak için sanal gerçeklik dünyasına sığınan İzzet’e hayat veren Gözeten’le oyunculuk seyahatini, sinemasını ve insanın yalnızlığını konuştuk…

◊ Adana’da sinemanız tam beş ödül aldı. İçlerinden biri de senin aldığın Umut Veren Genç Erkek Oyuncu mükafatı. Neler hissediyorsun?

İsmimin okunduğu an çok enteresan, büyülü bir andı. Kendimden hiç beklemediğim kadar heyecanlandım. Filmin aldığı öteki ödüllerle birlikte düşününce mutluluğum daha da büyüdü. Grubumun, hocamın, yapımcılarımın bunu hakikaten hak ettiğine inanıyordum. Bu mükafatın İzzet rolüyle gelmiş olması ayrıyeten memnunluk verici.

◊ Ben bu mükafatın ismini çok seviyorum: “Umut veren…” Sen umutlu biri misindir?

Umutlu ve etrafımdaki insanlara umut vermeye çalışan biriyim. Mükafatı aldığımdan beri düşünüyorum: ‘Gerçekten umut vaat ediyor muyum?’ İlk kez ümidi enteresan bir sorumluluk olarak içimde hissettim. Bugün bakıp umut hissettiğim beşerler üzere ben de ileride insanlara umut verebilirim umarım.

◊ Nasıl bir ortamda büyüdün? İstanbul Üniversitesi’nde radyo, televizyon ve sinema kısmına devam ediyorsun sanırım…

Fatih’te, Beyazıt etrafında büyüdüm. Bir yandan çok serseri, bir yandan çok muhafazakâr; içinden çıkması güç bir etraftı. 17-18 yaşlarındayken Kadıköy’de bir sahnede çalışmaya geldim. Tiyatroya dair her şeyi orada öğrendim. Barında çalıştım, çay verdim, sonra sahne amiri oldum. Sonra Müjdat Gezen Sanat Merkezi konservatuvarına girdim. Oradaki eğitimim bitince İstanbul Üniversitesi’nde radyo, televizyon ve sinema kısmına girdim; umarım bitireceğim.

‘16 KİLO VERDİM, 51 KİLOYA DÜŞTÜM’

◊ Oyuncu olmaya nasıl karar verdin?

Lisedeki hocam Asuman Şekercan beni gördü; ben daha tiyatronun ne olduğunun farkında bile değilken çalışmaya başladık; ‘Yedi Kocalı Hürmüz’ü sahneledik. O vakit “Bunu meslek olarak yapacağım” dedim. 

◊ Filminiz ‘Bir Arada Yalnız’dan biraz bahseder misin?

Film, ölümcül bir hastalığın pençesindeki bir gencin ve ailesinin kıssası. Hastalığın sadece hastaya değil yakınlarına ne yaptığını, ailenin kabullenme çabasını anlatıyor. Ölmekle yaşamak arasındaki alakayı, bir arada olmakla yalnız kalmayı düşündürüyor.

◊ İzzet nasıl biri?

O, biri olamayacak kadar erken hastalanmış bir çocuk. İzzet vefatı kabullenmiş; ailesine yaşattığı acıyı daha fazla yaşatmak istemeyen biri. Özel bir karakter geliştirmeye vakti bile olmamış.

◊ Ölümcül hastalığı olan birini oynuyorsun. Nasıl bir hazırlık süreci geçirdin?

Role hazırlanırken onkologlarla, psikologlarla, diyetisyenlerle ve çocuklarını kaybetmiş annelerle görüştük. Yaklaşık 16 kilo verdim. 51 kiloya düştüm. Hareket edecek gücüm yoktu. Filmdeki fotoğraflarda neredeyse yok üzere görünüyorum. Kendimi izlemeyi olağanda severim ancak bu sinemada kendimi izlemek güç geliyor. Anneme nasıl izleteceğimi de bilmiyorum. Film gösterildiğinden beri insanları yeterli olduğuma ikna etmeye çalışıyorum.

◊ Filmde İzzet sanal dünyada kendine bir alan yaratıyor. Dijital dünyada kurulan bağlar gerçek hayattaki yalnızlığı giderebilir mi?

Benim yalnızlığımı gideremez. Yüz yüze, birbirimizin gözlerine bakabildiğimiz, birbirimize dokunabildiğimiz bağlardan yanayım. Lakin öbürleri için sanal dünyada bunun mümkün olabileceğine inanıyorum. VRChat’te kendi avatarını, ismini, görünümünü seçerek bir dünyaya giriyorsun. Beşerlerle konuşabiliyor, birlikte gezebiliyor, kendine konut yapabiliyorsun.

◊ Yalnızlık senin için ne mana tabir ediyor?

Asla yalnız biri değilim ancak kendimi yalnızlaştırmayı uygun bilen biriyim. İçinde bulunduğumuz sistemin, bireyselleşmenin, insanlara “Bir araya gelseniz de hiçbir şeyi değiştiremezsiniz” hissini dayattığını düşünüyorum. Filmdeki üzere: Aslında çok yalnızız lakin hiç de yalnız değiliz. Bir arada yaşadığımızı unutmamamız gerekiyor.

◊ Şarkıcıdan mevt döşeğindeki gence çok farklı rollerde görüyoruz seni. ‘Umarım oynarım ya da oynamam’ dediğin karakterler var mı?

Farklı karakterleri deneyimlemek, oynamadığım her şeyi oynamak istiyorum. Şan, şöhret, para… Bunları da istiyorum natürel. Lakin evvel oyunculuğumu geliştirmek istiyorum. Bu işi çok seviyorum, güya iş de beni seviyor. Lakin ben ve menajerlerim de birtakım tercihlerde ısrar ettik. ‘Bir Arada Yalnız’ı yapmayabilirdik; o kadar kilo vermemeyi seçebilir, daha çok dizi ve tanıtım işine yönelebilirdik…

‘İLERİDE MÜZİK YAPMAYI ÇOK İSTİYORUM’

◊ Şu anda Türkiye turnesinde olan bir tiyatro oyunun da var. İleride mesleğini bilhassa yönlendirmek istediğin bir alan var mı?

Ben ikisini ayırmama taraftarıyım. Tiyatroya karşı daha romantik miyim? Evet. Ancak sinemayı da
ondan ayıramıyorum, zira çok hoş bir şey. “Tiyatro daha diğer değil mi” diyenlere “Sinema da başka” diyorum (gülüyor).

◊ Gördüğüm kadarıyla müziğe de yakın bir ilgin var… 

Bu yıl koşturmadan ötürü müzikten biraz uzaklaştım ancak tiyatrodan evvel gitara başladım. Kendi müziklerimi yapıyordum. Biraz piyano, biraz bağlama çalıyorum. Aslında vokalim. İleride müzik yapmayı çok istiyorum. Hatta bir gün müzikal yapmak da çok istiyorum.