Bir fiyaskonun anatomisi!

Milli grup 86 milyona hayal kırıklığı yaşatarak 2026 Dünya Kupası’na veda etti. Hem de 4 ekipli kümede 3. olmanın bile yeteceği bir performansı gösteremeyerek sonuncu oldu.

Dünya Kupası’nı yerinde izleyen bir gazeteci, bir Türk vatandaşı olarak burada hissettiğim duygu yoğunluğunu sözlerle ifade edemem. En hafif tabiriyle ‘kendimi kandırılmış hissediyorum.’

Bu hayal kırıklığının pek çok sebebi var. Müsaadenizle şimdi onları sıralamak istiyorum. Evvel teknik heyetten, yani Vincenzo Montella’dan başlamak istiyorum…

‘KADROSUNA AŞIK’ HOCA

Şöyle düşünün; oyun ideolojisi açısından birbirine tıpa tıp benzeyen iki grupla oynadık. Topu rakibe bırakan, süratli oyunla sonuca giden ve savunmasını çok dayanıklı tutan iki rakip. Birinci rakibimiz Avustralya’ya kaybettik. Montella’dan ikinci maçı çözecek bir taktik ve oyuncu değişikliği bekledik. Ancak ‘kadrosuna aşık’ İtalyan hoca bu beceriyi sergileyecek b-c-d planlarını alana süremedi.

TEMPOSUZ VE YAVAŞ FUTBOL

Belki de bundan da kıymetlisi oynadığımız temposuz ve yavaş futboldu. Dünya Kupası üzere bir arenada, ‘Süper Lig performansı ve yavaşlığı’yla oynayamazsınız. Atletik, süratli, uzaklık kat eden oyunculara sahip değildik. Bir örnek vereyim; Avustralya ile oynadığımız maçta sol bek Jordan Bos, maçta saatte 36,6 km sürate ulaştı. Bu sürat Los Angeles’taki ortalama trafik suratına denk. Bu sayıya erişebilen tek oyuncumuz bile yoktu.

SAVUNMADA YETERSİZ KALDIK

Hücumda yaratıcılıktan ve üretkenlikten uzak ekibimizin, savunmada da çok ağır kaldığına şahit olduk. Abdülkerim Bardakcı ile Merih Demiral süratli ve çabuk olan rakip forvetler karşısında çaresiz kaldı. Yalnızca stoperlerimiz değil, ekip halinde savunmada da yetersiz kaldık. Bu zafiyetimiz açıkça görüldü.

YILDIZLARIMIZ BEKLENENİ VEREMEDİ

Erling aaland Norveç Ulusal Takımı’nda Manchester City’de oynadığı üzere oynadı, Michael Olise Fransa Ulusal Takımı’nda Bayern Münih’teki performansını gösterdi. Bizim yıldızlarımız, Arda Güler, Kenan Yıldız ve Hakan Çalhanoğlu kulüplerinde gösterdikleri performansın yarısını bile sergileyemedi.

14 MİLYON DOLAR PRİM RAHATSIZLIĞI

Prim çılgınlığı… Hafızam beni yanıltmıyorsa, Dünya Kupası’na iştirak mükafatı olarak verilen 11.5 milyon doların üzerindeki sayıya Türkiye Futbol Federasyonu da muhakkak bir ölçü ekleyerek tam 14 milyon dolar ödül dağıttı. Bu prim bilhassa Avustralya maçı sonrası çok tartışıldı. Bu medyada ve grup kampında rahatsızlık yarattı.

HAKAN’IN KADRODAKİ BÜYÜK ETKİSİ

Bu kısımda yazacaklarım bilgiden çok tartışılan mevzulara dair… Bilhassa bir dedikodu, başta toplumsal medya olmak üzere ana akım medyada da lisana getirildi. Kadro üzerindeki Hakan Çalhanoğlu tesiri. Dedikodular, Hakan Çalhanoğlu ve Merih Demiral’ın, Vincenzo Montella üzerindeki tesiri üzerindeydi. Ne kadar gerçeği yansıtıyor bilmiyorum. Fakat burada grubu takip eden pek çok gazetecinin şahit olduğu telaffuzlardan biriydi.

TRAVMA SONRASI TOPARLANAMADIK

Avustralya maçı bu turnuvada kırılma maçımız oldu. Hem büyük bir travma yaşadık hem de bir daha toparlanamadık. Toparlanamayan oyuncularımız da vardı. Birtakım oyuncular, ekip tercihi ve oyuncu değişikliklerinden hoşnut değildi. Hatta kimi oyuncular bu tercihlerle teknik heyetin, hezimetin faturasını kendilerine çıkardığını hissetti. Ve bu durumu da Montella’ya yansıttı.

ELEŞTİRİLERDEN RAHATSIZ OLDULAR

‘Bizim Çocuklar’ diyerek bağrımıza bastık fakat hayal kırıklığına uğradık. Turnuva boyunca tenkitlerden rahatsız oldular. Fakat futbolun ekosistemi bu. Tenkitlerle baş edebilesiniz diye futbol iktisadı size bu büyük fırsatları sunuyor. Küsmeniz, alınmanız için değil. 48 ekipli Dünya Kupası’nda Haiti ile birlikte elenen birinci 2 kadro içinde olmak, hem de 3. maçı dahi oynamadan havlu atmak bize yakışmadı. Lakin sergilenen bu futbolla size yakıştı.