Galatasaray’ın Rus oyuncusu Aleksey Batrakov, Sport-Express’e verdiği röportajda Türkiye’deki futbol atmosferi, sarı-kırmızılı ekipteki birinci günleri ve Şampiyonlar Ligi tecrübesi hakkında açıklamalarda bulundu.
Batrakov’un açıklamalarından öne çıkanlar şu biçimde:
Lokomotiv’den eski ekip arkadaşların İstanbul’dan sana yaptırım eserleri getirmeni istedi mi?
“Sadece Galatasaray formaları. Yaptırım eserleri konusunda şimdi bir şey söylemediler, muhtemelen şimdi farkına varmadılar. Ahenk sağladıktan sonra bunu kullanmaya başlayacaklarını düşünüyorum.”
“HENÜZ HİÇBİR ŞEYİ KANITLAMADIM”
Milli kadroya yeni bir statüyle döndün. Ekip arkadaşlarının sana yaklaşımında bunu hissediyor musun?
“Henüz harikulâde bir şey yapmadım, yalnızca Türkiye’ye transfer oldum. Olağan dışı bir durum yok. Kimilerinin ‘Neden? Burası esasen birinci 5 ligden biri değil’ diye düşündüğünü anlıyorum. Kimileri da benim adıma memnun. Fakat tekrar söylüyorum, şimdi hiçbir şeyi kanıtlamadım, yalnızca geldim, adapte oluyorum ve kendi oyunumu mümkün olduğunca süratli formda göstermeye çalışacağım.”
“ÖNEMLİ OLAN MUTLU OLMAM”
Transferinle ilgili olumsuz yorumlara nasıl reaksiyon veriyorsun?
“Açıkçası hiç umurumda değil. Bu benim kararım, benim futbol seyahatim. Değerli olan keyifli olmam. Herkesin kendi görüşü var.”
“KİMSEYE GÖRE HAREKET ETMİYORUZ”
Önünüzde Namibya, İran ve Nijerya maçları var. Ulusal kadronun rakipleri hakkında ne düşünüyorsun?
“En ilgi alımlı rakipler İran (röportaj maçtan evvel yapıldı, -Sport-Express notu) ve Nijerya. İran, 2026 Dünya Kupası’na katıldı. Uygun bir ulusal ekip ve daha evvel de karşılaştığımız bir takım. Farklı bir rakip.
Nijerya’ya gelince, yanlışsız anladıysam Osimhen katiyetle gelmeyecek, birçok yıldız oyuncu da olmayacak. Lakin biz mevcut koşullardayız ve kimseye nazaran hareket etmiyoruz. Daha çok kendimize odaklanıyor ve ileride resmi turnuvalara taşımak istediğimiz anlar üzerinde çalışıyoruz.
“İYİLEŞMESİ GEREKİYOR”
Peki Osimhen’i Nijniy’e davet etmedin mi?
“Hayır, onun sakatlığı var. Galatasaray’ın son iki maçında da forma giymedi. Güzelleşmesi gerekiyor.”
“DAHA ÖNCE BÖYLE BİR ŞEY GÖRMEMİŞTİM”
Türkiye’ye transferin, bir rock yıldızının oraya gelişini andırıyordu: özel jet, sosyal medyada uçuş takibi, bir sürü taraftar… Hatta havalimanından çıkarken onlarla klâsik tezahüratı bile yaptın. Hazırlanmış mıydın?
“Kulüpteki beşerler bana onların bunu gelenek haline getirdiğini söyledi. Güç bir şey değildi, beş saniyede öğrendim. Türkiye’de futbol bir kültür, beşerler bu sporla yaşıyor. Kimin geldiği onlar için kıymetli değil. Bizdekinden farklılar. Futbolla yaşıyorlar. Daha evvel bu türlü bir şey görmemiştim. Bu yüzden hâlâ alışmaya çalışıyorum.”
“HER AÇIDAN BİR HEYECAN VARDI AMA BU KISA SÜREDE GEÇTİ”
Bu seni korkutmadı mı?
“Daha çok şaşırttı. 15 yıl boyunca tek bir kulüpte, tek bir sistemin içinde bulundum. Değişimler her vakit insanı endişelendiriyor. Burada ise yalnızca diğer bir kentteki öbür bir ekibe değil, öteki bir ülkedeki kulübe transfer oldum. Her açıdan bir heyecan vardı ancak bu kısa müddette geçti. Çabucak idman sürecine dahil oldum, alışmak için fazla vakit yoktu.”
“ATMOSFER GERÇEKTEN TARİF EDİLEMEZ”
Galatasaray’ın tüm yeni transferlerinin bu türlü coşkulu karşılanıp karşılanmadığını merak ettin mi?
“Sosyal medyaya bakarsak neredeyse herkes bu türlü karşılanıyor. Yalnızca Galatasaray’da da değil. Türkiye’deki tüm büyük kulüplerde durum bu türlü. Beşerler bununla yaşıyor. Bana nazaran birçok kişi için hafta, maça gitmek ve müsabakayı izlemek için maçtan maça geçiyor. Daha evvel bu türlü bir şey görmemiştim. Buna alışmam gerekiyor zira atmosfer sahiden tanım edilemez.”
“TÜRKİYE’DE HER ŞEY FARKLI”
Şapka ve gözlük olmadan sokaklarda dolaşmak güç mu?
“Süpermarkete rahatlıkla gidebiliyorum, hatta muhtemelen şapkasız bile. Kentte gezmeye yahut restorana gitmeye kalkarsam işler biraz daha güç. Türkiye’de her şey farklı. Rusya’da gezmek için dışarı çıktığımda benimle en fazla haftada bir sefer fotoğraf çektirmek isteyen olur.”
Bu kadar ilgi konforunu bozuyor mu? Yoksa bilakis güzeline mı gidiyor?
“Beni tanıdıklarında sevindiğimi söyleyemem. Artık bu benim için bir nevi iş, alışkanlık haline geldi. İnanılmaz bir durum değil.”
“TESİSTE İLK SELAMLAŞTIĞIM KİŞİ LUCAS TORREİRA’YDI”
Takım arkadaşlarından kimlerle daha güzel münasebetler kurdun?
“Genel olarak kadro beni olumlu manada şaşırttı. Herkesin artık yıldız olduğunu, uzaklıklı ve kibirli olduğunu düşünüyordum. Aslında olumlu manada şok oldum. Herkes çok açık, takviye oluyor ve tavsiyelerde bulunuyor. Tesiste birinci selamlaştığım kişi Lucas Torreira’ydı. Çabucak, Bir şeye gereksinimin olursa istediğin vakit ara, yaz, yardımcı olurum dedi. Neredeyse tüm grup da tıpkı formda.”
Galatasaray’da Leao’dan daha uzun müddettir bulunuyorsun lakin o bile muhtaçlığın olursa kendisine ulaşabileceğini söylemiş.
“Evet. Bunun benim yurt dışındaki birinci transferim ve birinci tecrübem olduğunu anlıyor. Osimhen de tıpkı formda.”
“HERKES OLUMLU KONUŞTU”
Moskova yahut Rusya hakkında bir şey sordular mı?
“Birçoğu Moskova’nın kusursuz bir kent olduğunu söyledi. Kimi orada bulunmuş, kimi yalnızca duymuş ancak herkes olumlu konuştu.”
“HER ŞEYDEN ÖNCE ATMOSFERE ALIŞIYORUM”
Kendi başlangıcını nasıl değerlendiriyorsun?
“Sahada ne yaptığımdan bağımsız olarak her vakit daha güzelini yapabileceğimi söylüyorum. Elbette gol atmak isterdim. Durumlarım oldu. Birileri bunun kolay olduğunu söyleyebilir ancak tekrar de yeni bir ortama girdiğimi, yalnızca dört idman yaptığımı ve çabucak alana çıktığımı söyleyeceğim. Rastgele bir kamp dönemi geçirmedim. Kolay olmayacağını biliyordum. Her şeyden evvel atmosfere alışıyorum. Türkiye’deki maçlarda bulunmamış bir insan statlarda neler olduğunu anlayamaz. Bana daha evvel kendileri anlatmışlardı. Fakat o atmosferin içine girdiğinde…
“HER MAÇLA BİRLİKTE KENDİME DAHA FAZLA GÜVENİYOR VE DAHA SAKİN HALE GELİYORUM”
İlk maçımda 65 bin kişinin tıpkı anda uğultu çıkarmaya başladığı anı çok net hatırlıyorum. O anda, maalesef bir oyuncu olarak Rusya’daki gerçek taraftar hareketinin periyodunu yaşayamadığımı anladım. Bu da heyecanı etkiliyor. Buna da alışmam gerekiyor. Fakat her maçla birlikte kendime daha fazla güveniyor ve daha sakin hale geliyorum.
Yedek kulübesindeyken bilhassa ıslıkları ve uğultuyu çok daha fazla duyuyorsun. Alandayken bu hissedilmiyor zira adrenalin tavan yapıyor. Lakin birbirimize seslenmek zorlaşıyor, hiçbir şey duyulmuyor. Rusya’da bazen rakip kadronun teknik yöneticisinin ne bağırdığını bile anlayabiliyordum.”
“BURADA HÜCUMDA DAHA HIZLI BOŞ ALANLARA ÇIKMALI, DÜŞÜNMELİ VE SAVUNMAYA DÖNMELİSİN”
Hız açısından farkı hissettin mi?
“Evet. En azından kadro arkadaşlarının düzeyinden ötürü. Örneğin Rusya’da bazen savunma yaparken biraz dinlenip, yine konum alırken nefesimi toparlayabiliyordum lakin Türkiye’de bunu yapamıyorum. Burada hamlede daha süratli boş alanlara çıkmalı, düşünmeli ve savunmaya dönmelisin. Buna alışmak, idman yapmak ve bunun içinde pişmek gerekiyor.”
“BU TÜR EKSİKLERİ FUTBOL ZEKAM VE OYUN ANLAYIŞIMLA TELAFİ ETMEYE ÇALIŞIYORUM”
Fiziksel açıdan eksik kalacağın yönünde bir görüş var.
“Fiziksel açıdan Rusya’da da kendimi geliştirmem gerektiğini çok yeterli biliyordum. Bu yüzden hiçbir şey değişmedi, salonda çalışıyorum. Her durumda bu cins eksikleri futbol zekam ve oyun anlayışımla telafi etmeye çalışıyorum.”
“HERKES PROFESYONEL”
Sane’nin fizikî durumu seni şaşırttı mı? Daha evvel oynadığı Bayern Münih’te de salon çalışmalarına özel kıymet veriliyordu.
“Aslında tüm oyuncuların fizikî durumuna ve beden yapılarına dikkat çekmek isterim. Oradaki herkes profesyonel. Niyet yapıları, yaklaşımları ve salon çalışmaları farklı. Her şey diğer. Birçoklarının kendi şahsî antrenörü var.”
Herkes Sane ve Leao’nun suratını öne çıkarıyor. İdmanlarda sprint çalışmalarında bunu fark ettin mi? Smolov, örneğin Bale’in peşinden bir türlü yetişemediğini anlatmıştı…
“Aradaki fark görülüyor. Bu çeşit eksikleri futbol zekası ve gerçek durum seçimiyle telafi etmek gerekiyor. Leao geldiğinde, birinci idmanda teğe bir kaldığımız anlar oldu. Rafael topu bana dönük biçimde aldığında bahtımın az olduğunu anlıyordum. Birinci adım suratı inanılmaz. O kadar süratli patlayabiliyor ki hiçbir biçimde yetişemezsin. Daha doğrusu, ben yetişemem — Sane muhtemelen yetişir (gülüyor). Fakat öbür oyuncuların da ona karşı işi güç. Ona karşı lakin evvelce atak yapmaya çalışabilirsin. Bu türlü futbolculara boşluk bırakmamak gerekiyor.”
“TÜYLERİM DİKEN DİKEN OLDU”
Şampiyonlar Ligi müziğini duyduğunda ne hissettin?
“Tüylerim diken diken oldu. Şimdi size anlatırken bile yeniden birebir şeyi hissediyorum… Ayakta duruyorum, Şampiyonlar Ligi müziği çalıyor. Anne babamı görüyorum, neredeyse gözyaşlarına boğulacaklar… Maça odaklanmam gerekiyordu ancak o anda hayalimin gerçekleştiğini ve en paha verdiğim insanların yanımda olduğunu fark ettim. Hayalim gerçekleştiğinde onların da keyifli olduğunu görmek…
Anne babama bakışımı çevirdim, gözlerim dolmasın diye. Yanımda Jakobs duruyordu. Formamdaki debut yamasını fark etmişti. Bunun hakkında konuştuk. Muhtemelen yaşadığım hisleri da fark etti, bana baktı ve Tadını çıkar dedi. Ben de Evet kardeşim… diye karşılık verdim.”
“GEREKSİZ YERE KENDİMİ STRESE SOKMAK İSTEMİYORUM”
Bizim bile tüylerimiz diken diken oldu! Pekala Sporting’in düzeyini nasıl buldun?
“İlk yarıda inanılmaz bir şey yapmadılar. Yalnızca benim yetişmeye karar verdiğim durum vardı… Aslında o oyuncu benim adamım değildi. Fakat boştaydı ve ben genel olarak savunmaya yardım etmeye çalışıyorum, Rusya’da da bunu yapıyordum. Yıldızlar o denli denk geldi ki yetiştim lakin top o denli bir formda sekti ki sonrasında ya penaltı ya da gol olacaktı… Topa doğal ki kusursuz vurdu. Demek ki bu türlü olması gerekiyormuş. Elbette üzüldüm.
Sıradaki maç Barcelona ile. Eminim enteresan olacak. Fakat açıkçası şu anda maç hakkında ayrıntılı düşünmedim. Gereksiz yere kendimi gerilime sokmak istemiyorum.”
Belki de gelecekte savunmada bu türlü durumların ortaya çıkmaması için birtakım şeyleri geliştirmen gerektiğini düşünmedin mi?
“Hayır, sonuçta bu futbol. Goller, paslar ve kusurlardan oluşuyor. Yalnızca bu türlü gelişti.”
Bununla birlikte o maça güzel başladın: Çalımla iki kişiyi geçtin, grup arkadaşına durum hazırladın…
“Böyle her hareket özgüven kazandırıyor. Hatta sıradan bir pas olan o asist bile. Başakşehir maçında Osimhen’in yüzde yüzlük konumu gole çevirememesi üzücü. Bu türlü konumların dokuzunu onunda gole çeviriyor! Ancak tam da benim pasımdan sonra bunu yapamadı. O vakit gol atsaydı tahminen özgüvenimi daha erken kazanırdım. Zira her şey başarılı hareketlerden geliyor. Asist yaptım, alışılmış ki bunu 20 kere tekrar izleyip ne durumda olduğumu düşünmedim. Ancak skor katkısı yapmak bile özgüven kazandırıyor. Ondan evvel kornerlerde ortalarım pek güzel gitmiyordu, sonrasında ise giderek daha uygun olmaya başladılar. Gol atabilirdik. Leao bir durumda topu bana bıraksaydı ben de gol atabilirdim.”
Son maçlara yedek kulübesinde başladın. Birkaç maç birinci 11’de oynadıktan sonra bunu nasıl hissediyorsun?
“Açıkçası büsbütün sakinim, bunu kafama takmıyorum. Nereye gittiğimi ve birinci 11’deki yerimin garanti olmadığını biliyordum. Her şey yalnızca bana bağlı. Berbat idman yaparsam oynayamam. Ancak her idmanda da maçlardaki üzere çalışmaya uğraş ediyorum. Alanda ne kadar müddet alacağım kıymetli değil; 60 dakika yahut son maçta olduğu üzere 30 dakika. Yeniden de alana çıkıp gruba yararlı olmaya çalışacağım. Gelişmem gerekiyor.”
Yaz aylarında hayatın büyük ölçüde değişti: Evlendin, öteki bir ülkeye taşındın. Aile hayatına Rusya’da başlamayacağını hayal edebilir miydin?
“O devirde şimdi Galatasaray hakkında konuşmalar yoktu. Yalnızca PSG vardı fakat transfer konusunda rastgele bir görüşme yapılmıyordu. Bu sebeple bu türlü bir niyetim de yoktu. Ruhsal olarak elbette hazırdım. Şimdi ise memnunum.”
