Mısır Kraliçesi Kleopatra'nın hoşluk sırrı süt banyosunda değil, sarayda tertipli olarak tüketilen ve kendisinin de diyetinden eksik etmediği bir besinde gizliymiş.
Anadolu Üniversitesi Eskişehir Meslek Yüksekokulu tarafından düzenlenen “Gelenekten Bilime Turşu Kurma Atölyesi” programına katılan Prof. Dr. Fatma Hümeyra Aydemir, turşunun prebiyotik, probiyotik ve postbiyotik özellikleri bir arada barındıran sihirli bir üçlü olduğunu belirtti.
Aydemir, “Bu üçlü kalkanla biz o besini tükettiğimizde şahane bir bağışıklık güçlendirici, bağırsak onarıcı ve genel işlevlerimizi düzenleyen adeta bir nevi güç ilacı almış oluruz” dedi.
Turşunun yararlarından bahseden Fatma Hümeyra Aydemir, tıbbi biyokimya bilgilerine nazaran bağırsak duvarının bütünlüğünü muhafazanın bedendeki sistemik iltihaplanmayı baskıladığını söz etti.
Fatma Hümeyra Aydemir, “İltihabi süreçlerin gerilemesi, gerekli besin maddelerinin hücresel seviyede emilimini artırarak dokuların pürüzsüzleşmesine ve canlı bir görünüme kavuşmasına direkt imkan tanır. Antik devir kaynakları ile günümüz tıp literatürü yan yana getirildiğinde bu bilimsel gerçek doğrulanmaktadır” dedi.
Aydemir “Nitekim efsanevi hoşluğuyla tarihe damga vuran Mısır Kraliçesi Kleopatra’nın estetik sırrı, bilinenin bilakis cildine uyguladığı süt banyolarından değil, sindirim sistemini destekleyen ve doku onarıcı niteliğe sahip fermente besinlerin, bilhassa de turşunun nizamlı tüketiminden kaynaklanmaktadır” dedi ve ekledi:
“Tarih boyunca önderlerin ve medeniyetlerin de gözdesi olan turşu, hoşluğu ve görkemiyle bilinen Mısır Kraliçesi Kleopatra’nın bile diyetinin vazgeçilmez bir kesimiydi. Tarihi kaynaklar ve efsaneler, Kleopatra’nın kusursuz cilt sıhhatini ve zindeliğini diyetindeki bol fermente besinlere ve turşuya borçlu olduğunu kaydetmektedir. Mısır sarayında günlük beslenme rutininin merkezine oturtulan bu antik fermantasyon alışkanlığı, esaslı mutfak birikimimizin insan estetiği üzerindeki binlerce yıllık sarsılmaz tesirini gözler önüne sermektedir.”
Fermantasyonun insanlık tarihinin en kadim besin muhafaza ve biyoteknolojik yollarından biri olduğunu tabir eden Aydemir, “Yazılı tarihin en eski kayıtlarına nazaran turşunun kökeni, birinci olarak Mezopotamya ve İndus Vadisi’nde 4 bin yıl evvel yabani salatalıkların tuzlanarak saklanmasıyla başlamıştır. Vakitle Çin’e, antik Roma’ya ve dünyaya yayılan bu formül, yalnızca bir saklama yolu değil, tıpkı vakitte besinlerin biyoyararlanımını artıran devrimsel bir süreçtir. Zira o devrin fermantasyon eserleri hücresel yaşlanmayı yavaşlatan güçlü antioksidanlar ve organik asitlerle dolu” dedi.
En değerli ve biyolojik olarak faal turşunun yanlışsız tuz oranına sahip klâsik salamura prosedürüyle kurulduğunu belirten Aydemir, klâsik laktik asit fermantasyonunun sağlıklı gerçekleşebilmesi ve ziyanlı bakterilerin baskılanıp, faydalı bakterilerin çoğalabilmesi için ülkü kaya tuzu oranını da söyledi.
1 litre suya ortalama 30 ila 50 gram katkısız kaya tuzu kullanılması gerektiğini söz eden Aydemir, “Kadim Türk turşuculuğunda ve otantik fermantasyonda dışarıdan sirke eklenmez. Ekşilik dışarıdan eklenen maddelerden değil, doğal laktik asitten gelir” dedi.
Geleneksel turşunun canlı probiyotik yüküne ve bağırsak biyokimyasına tesirlerine dikkat çeken Prof. Dr. Aydemir, “Turşuyu tertipli ve kâfi ölçüde tüketmek, çağdaş tıbbın ve beslenme biyokimyasının üzerinde durduğu bağırsak mikrobiyotası çeşitliliği için hayati değer taşır” diye konuştu.
İşlem görmemiş, canlı ve klâsik usulle kurulmuş turşuların milyonlarca canlı probiyotik mikroorganizma barındırdığını belirten Aydemir, ”Bu canlı bakteriler ve onların ürettiği bütirat üzere kısa zincirli yağ asitleri, bağırsak bariyerini güçlendirerek sistemik enflamasyonu azaltır ve bağırsak ile beyin arasındaki iki yönlü irtibat ağını besler” sözlerini kullandı.
Aydemir, “Günlük diyete eklenecek küçük porsiyonlar halinde sürdürülebilir fermente besin tüketimi, bağırsak florasının çeşitliliğini artırarak metabolik sıhhati, bağışıklık sistemini ve hücresel direnci direkt desteklemektedir” dedi.