3 yıl sonra konutundan çıkan Barış yine meskene kapandı. “Düzelmek istemiyorum”

Hatay’da sarsıntıdan sonra meskenden çıkmamaya başlayan ve vaktini bilgisayar ile telefon başında geçiren Barış Özbay, hastanedeki 3 aylık tedavisinin akabinde kendisine verilen ilaçları kullanmayı reddetti.

Gününü cep telefonuyla geçirmeyi sürdüren Özbay, uygunlaşmak ve hayatını sisteme sokmak istemediğini söyledi.

İki ayı aşkın müddettir duş almadığını belirten Özbay, sanal ortamda çok fazla vakit geçirdiği için oyunların artık kendisini etkilemediğini söz etti.

Kahramanmaraş merkezli sarsıntılarda meskenini kaybeden 52 yaşındaki anne Semra Özbay ve 25 yaşındaki oğlu Barış Özbay, yaşadıkları sarsıntının ardından Antakya ilçesi Gazi Mahallesi’ndeki müstakil meskenlerinde birlikte hayata tutunmaya çalışıyorlar.

Depremde hem konutlarını hem yakınlarını kaybeden aile, üç yıldır kuvvetli bir süreçle uğraş ediyor. Zelzelenin akabinde yaşama isteğini kaybeden ve okuduğu üniversiteyi yarıda bırakarak daima bilgisayar ve cep telefonuyla oynamaya başlayan Barış Özbay, sanal dünyaya bağımlı hale gelerek hayat öyküsüyle Türkiye’nin dikkatini çekmişti.

Yaşamak için gerekli muhtaçlıklarını gideren genç adam; yaklaşık 3 ay süren hastanedeki tedavi sürecinin ardından

yeniden çok sevdiği konutuna döndü. Yapılan haberlerin akabinde hayatı değişmeye başlayan Özbay, tedavi sürecinin akabinde konutuna döndüğündeyse ilaçlarını kullanmayı bıraktı ve günlerini cep telefonuyla oynayarak geçirmeye devam etti.

Yaşam öyküsüyle merak konusu olan Özbay, aldığı kilo ve değişen beden ile yüzüyle de dikkat çekti. Hastanedeki tedavi sürecinin akabinde döndüğü meskeninde eski hayatına tekrar dönen Özbay, sabahın birinci ışıklarıyla başlayan cep telefonu mesaisini gün uzunluğu sürdürüyor.

Yaşamından memnun olduğunu ve kimsenin müdahale etmesini istemediğini söz eden Özbay, sanal alemde yaşadıklarının kendisinde tesir oluşturmadığını belirterek canlılara ziyan veremediğini söyledi.

Tedavi sürecinde aylar sonra duş aldırılan Özbay, “En son ne vakit duş aldığımı hatırlamıyorum, iki aydan fazla olmuştur” sözleriyleyse öz bakım muhtaçlıklarını yerine getirmediğini söyledi.

Bütün gününü cep telefonuyla oynayarak geçirdiğini tabir eden Barış Özbay, hayatını sisteme sokmak istemediğini ve duş almayı dahi istemediğini söz ederek şunları kaydetti:

“- Telefonla vakit öldürüyorum, yapacak öteki bir şeyim olmadığı için bütün gün oynuyorum. Uykum gelince uyuyorum. Dün saat 05.00’te uyudum, öbür gün daha erken uyudum ve günden güne değişiyor. Hastaneye yattım yaklaşık 3 ay kadar fakat bir değişiklik olmadı hayatımda.

– Psikologların nasıl çalıştığını tam olarak anlayamayacağım lakin büyük ihtimalle, tahminimce, tedavi usulleri insanlara kendi durumlarının o kadar da berbat olmadığını anlatmak üzerine. Durumunu anlayan hasta da yavaş yavaş düzeliyor. Ancak ben zati her şeyin farkındayım, nasıl düzeleceğimi de biliyorum. İstesem düzelirim lakin istemiyorum, gerek yok ve yaşamak istemiyorum. Nasıl düzeleceğimi sorarsanız, kolay yalnızca üstüne gideceksin.

– Mesela şu an bir şeyler yapmaktan rahatsız oluyorum. Düzelmek istesem en kolayından duş alarak başlayacağım. Birinci başta rahatsız edecek lakin alıştıktan sonra rahatsız etmeyecek. Yani rahatsız eden her şeyin üzerine gideceksin. Ancak ben o rahatsızlığı istemiyorum. Bu türlü daha rahatım. Fizikî ağrım var, hastalığım yüzünden. Fakat kıymetsiz fizikî ağrılar beni pek rahatsız etmiyor. Oyunlar ya da sinemalar falan tesirler fakat olağan bir insanı etkilediği kadar etkilemiyor.”

Çocuğun kişiliğinde ve davranışında ebeveynlerin tesirinin yüksek olduğunu tabir eden Özbay, telefonla oynamaktan artık oyunlarda yaşadıklarının kendisini etkilemediğini belirterek, şöyle devam etti:

“- Bence her şey anne ve babada bitiyor. Çocuğu düzgün yetiştirirsen çok fazla etkilenmez. Çocuk, bir katili dizide yahut sinemada görüp havalı olduğunu düşünüp bir şeyler yapabilir. Lakin kabahat bizde değil, hata anne ve babada berbat yetiştirmişler çocuğu. Ben mesela oyunlarda kaç kişiyi öldürdüm, Allah bilir ancak şu an bir sinek bile öldürsem canım acıyor.

– Oyunlar beni o kadar etkilemedi. Daima telefonla oynamamın bu duruma tesiri vardır. Kesin bir tesiri vardır fakat ana etkenin bu olduğunu düşünmüyorum. Daha berbata gitmesinde tesiri olabilir. Tesiri nedir, hiçbir fikrim yok. Pek umurumda da değil. Artık bu haldeyim zati. Bu hale gelmemin ana tesirini düşünüp bulsam ne çözülecek, gereksiz ve o yüzden düşünmeye gerek yok.”

Kişisel bakımlarını yerine getirmediğini ve 2 aydan fazla müddettir duş almadığını belirten Özbay, konutta olmanın kendini keyifli ettiğini tabir ederek, şunları söyledi:

“- Kişisel bakımlarımı da yapmıyorum ve duş da almıyorum. Dediğim üzere, elimde olsa yemek bile yemem. En son ne vakit duş aldığımı hatırlamıyorum, iki aydan fazla olmuştur. Bahçeye bile çıkmıyorum. Gerek yok. Çıksam ne olacak güya, bir şey değişmeyecek ve canım istemiyor. Hastanede ilaç vermişlerdi. O ilaçlara devam etsem büyük ihtimalle güzelleşirim.

– İlaçlar bittikten sonra doktora gitmem gerekiyor ancak istemiyorum. Dışarı çıkmak, tabiple görüşmek yahut bağlantıya geçmek istemiyorum. O yüzden verdikleri ağrı kesici işe yarıyor. Bu yüzden şu anda onu daima alıp kullanıyorum. Ziyanlı bir ağrı kesici lakin umurumda değil. Bu yaşantım hakkında ne düşünüyorum derseniz, hoş ve harika. Ben memnunum, pek düzgünüm, külfet yok. Beşerler hala yardım etmeye çalışıyor. Bu haberlerin çok boş olduğunu da söyleyemem.

– İnsanlarla tanıştım, yeni arkadaşlarım oldu. Onun dışında hayatımda bir tesiri olmadı. Hayatım hoş, memnunum. Acı çekmem falan hiç umurumda değil. Meskende olmak bana yetiyor. Hastanede yattığımda, benim üzere hasta olan iki şahısla tanıştım. Onlardan biri şu anda hayatını kurmaya çalışıyor. Oradayken hiç konuşamıyordu. Şu an biraz daha güzel durumda, biraz daha çalışıyor falan. Arada sohbet ediyoruz. Bana tesiri yok.”