Yargıtay yıllık müsaade hakkında son noktayı koydu

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, 2026 yılına ilişkin 1495 sayılı kararıyla, çalışma ömründe değerli bir uyuşmazlık konusu oluşturan yıllık müsaadeler için kıymetli bir karar verdi.

10 günden az kullanılan müsaadelerin haklı fesih sebebi sayılacağını yönünde yasal uygulamalar bulunuyor ve kimi çalışanlar, bu sebeple iş kontratlarını fesih ediyordu. Yüksek Mahkeme, önüne gelen bir uyuşmazlıkta, “İşçinin talebi ve isteğiyle 10 günden kısa müddetlerle kullanılan yıllık müsaadelerin tek başına haklı fesih sebebi oluşturmayacağına” karar verdi.

Dava belgesine nazaran, davacı personel, 16 Aralık 2013 ile 27 Nisan 2022 tarihleri arasında davalı şirkette gümrük müşavir yardımcısı olarak çalıştı. İşçi, çalışma mühleti boyunca yıllık müsaade taleplerinin işlerin yoğunluğu münasebet gösterilerek reddedildiğini, kendisine bir kerede en fazla altı gün müsaade kullandırıldığını ve kullanılmayan müsaadelerinin fiyatının ödenmediğini ileri sürdü. Dava dilekçesinde 68 günlük kullanılmayan yıllık müsaadesi bulunduğunu belirten personel, yıllık müsaadelerinin gereği üzere kullandırılmaması sebebiyle iş mukavelesini haklı sebeple feshettiğini savundu. Ayrıyeten 2017 yılının ikinci yarısı ile 2020 yılına ait primlerinin ödenmediğini ileri sürdü. İşçi; kıdem tazminatı, yıllık fiyatlı müsaade alacağı ve prim alacağının patrondan tahsilini talep etti.

İLK DERECE MAHKEME ÇALIŞANI HAKLI BULDU

İlk Derece Mahkemesi, imzalı müsaade talep formlarına nazaran personelin toplam 48 gün yıllık müsaade kullandığını belirledi. Mahkeme, çalışanın kıdem müddetine nazaran toplam 130 gün yıllık müsaadeye hak kazandığını ve 82 günlük kullanılmayan müsaadesinin bulunduğunu kabul etti. Yıllık müsaadelerin gereği üzere kullandırılmadığı sonucuna ulaşan Mahkeme, çalışanın mukaveleyi haklı sebeple feshettiğine karar verdi. Bu sebeple kıdem tazminatı ile 82 günlük yıllık müsaade fiyatı karar altına alındı. İşçi prim alacağını ispatlayamadığı için bu talep reddedildi.

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, Bölge Adliye Mahkemesi kararını kaldırarak İlk Derece Mahkemesi kararını bozdu. Bozma kararında şu üç mevzu üzerinde duruldu: Kısa Süreli İzinler Tek Başına Haklı Fesih Nedeni Sayılmadı

YASAYA GÖRE BÖLÜNEMEZ ANCAK İŞÇİNİN RIZASI VARDI

4857 sayılı İş Kanunu’nun 56’ncı maddesine nazaran yıllık fiyatlı müsaade patron tarafından bölünemez. Tarafların muahedesiyle bölünmesi durumunda ise izinlerden birinin 10 günden az olmaması gerekir. Yargıtay, somut olayda müsaade dokümanlarında yer alan müddetlerin 10 günden kısa olduğunu kabul etti. Fakat bu müsaadelerin çalışanın talebi ve isteğiyle bölündüğünü belirledi. Kararda, emekçinin daha uzun mühlet müsaade kullanmak istediğini en az bir ay evvelce yazılı olarak patrona bildirdiğinin ve bu talebin patron tarafından daha kısa mühlete indirildiğinin ispatlanamadığı belirtildi. İşverenin çok uzun mühlet hiç müsaade kullandırmadığı yahut emekçinin müsaade talebini gerekçesiz biçimde reddettiği de kanıtlanamadı. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, yerleşik uygulamasına nazaran yıllık müsaadenin personelin talebiyle 10 günden kısa mühletlerle kullandırılması durumunda bu müsaadelerin geçerli olduğunu belirtti. Bu sebeple personelin yaptığı feshin haklı sebebe dayanmadığına ve kıdem tazminatı talebinin reddedilmesi gerektiğine karar verdi.