Dünyanın en kuzeyinde Reykjavík’te lojistik zorluklar bize vız gelir tırıs sarfiyat yaptık dün akşam. Vikingler dönemi yerleşimcilerinin direkt torunları olan İzlandalıların, atalar mirası genetik fizikî dirençleri kurtaramadı onları. Zira karşılarında 40 dakika boyunca nefesi, aklı ve kazanma isteği tükenmeyen 12 Dev Adam vardı.
İzlanda, bilhassa kendi alanında fizikî direnci ve isabetli üçlükleriyle bizi daima sınadı. Biz ise maçın farklı kısımlarında farklı tahliller üreterek, kritik anlarda sorumluluk alarak ve en kıymetlisi kazanma kararlılığımızı son düdüğe kadar koruyarak işi bitirdik. ‘Namağlup Katar yürüyüşü’nde sadece düzgün basketbol oynamak değil, başarıyı sürdürülebilir hale getirecek istikrarı göstermek olan gayesine ulaştı Ergin Ataman.
Favori olsan dahi İzlanda maçının o denli ‘geldik, oynadık, kazandık’ denilecek cinsten olmadığı şuurunda, baştan giderek ayırıcı özelliğimiz halini alan ‘baskılı savunma süratli akışkan hücum’ formülümüzü devreye sokup skor üstünlüğünü ele geçirdik.
BU TAKIMLA NE KADAR iFTiHAR ETSEK AZDIR
Litvanya maçının tıpkısı yaşanırken tekrar Adem Bono çember bekçimiz, kaptan Cedi Osman da geçiş hamlelerimizin harika bitiricisiydi. Savunmalarını güzel okuyarak çembere gidişlerle sayı yahut özgür atışlar bulduk. %50 isabetli şık üçlüklerle ataklardan boş dönmeden birinci yarıdan skoru 60’a dayayarak kırdık maçı. Her biri başkasından fazla uğraş sarf eden devlerimiz oynadıkları basketboldan keyif alıp bize de memnun bir gece yaşattılar. Dünya Kupası yolunda maksat artık cebimizde.
Şu anda Avrupa’da bizden öbür namağlup kadro yok. Ne kadar iftar etsek azdır.
