Günde 12 litre kola içiyor, sınırsız abur cubur yiyorlardı… Tam 264 kilo verdiler! Son hallerini görenler inanamıyor

Güney Afrika’nın Free State bölgesindeki Winnie Mandela kasabasında yaşayan çift, her gün en az birer somun ekmek yiyor, sınırsız ölçüde abur cuburun yanında 12 litre kola içiyorlardı. Bu beslenme sistemi her gün devam ediyordu.

39 yaşındaki Dawid süreci şöyle anlattı:

“Her gün 12 litre kola ve iki somun beyaz ekmekle yaşıyorduk. Üstüne bir de abur cubur… Çok ancak çok fazla abur cubur. Hamburger yemeye giderken yolda atıştırmak için kızarmış tavuk alırdık. Akşam canımız tatlı istediğinde ise birer koca kutu çikolata bitirirdik.”

TOPLAM 440 KİLOYA ULAŞTILAR

Lombard çifti bir periyot toplamda 440 kilograma ulaşmıştı. Yüksek tansiyon ve Tip 2 diyabet dahil olmak üzere bir dizi sıhhat meselesiyle boğuşuyorlardı.

Ancak 10 yaşındaki oğulları Divan’ın, hem ebeveynlerinin dış görünüşü nedeniyle zorbalığa uğradığını hem de kendisinin morbid obezite yolunda ilerlediğini fark ettiklerinde, radikal bir karar aldılar.

Dawid, “Oğlum 10 yaşında olmasına karşın 16 yaş üstü ragbi formaları giymek zorundaydı. Bunu utanarak söylüyorum; çocuğumu benim o yaştaki halimle tıpkı durumda gördüm ve onun için daha düzgün bir hayat istedim” dedi.

Lombard ailesinin meskendeki tüm şekeri ve abur cuburu çıkardığı bu ömür şekli değişikliğinden küçük Divan da nasibini aldı ve 10 kilo verdi.

‘HER GECE SON GECEM OLABİLİR DİYE DÜŞÜNÜYORDUM’

Yaşam biçimini değiştirmeden evvel Dawid, yaklaşık 300 kilo ağırlığındaydı. Hekimler “40 yaşını göremeyeceği” konusunda onu uyarmıştı. Kilosu nedeniyle hareket kabiliyeti kısıtlanan Dawid, işini bırakmak zorunda kalmıştı. Yüksek tansiyon, Tip 2 diyabet, iltihaplanma ve uyku apnesi üzere meseleleri vardı.

Dawid o günleri, “Her gecenin son gecem olabileceğini düşünüyordum” diye hatırlıyor. Hareket etmekte zorlandığı için her şeyde ailesine bağımlıydı ve oğlu Divan’ın bu yüzden kendisinden ‘yarı yarıya kaçtığını’ itiraf ediyor.

Rose-Mari ise 140 kiloydu ve kocasının yaşadığı sıhhat problemlerinin birçoğuna sahipti. Rose-Mari, “Arkamızdan dedikodu yapan çok insan vardı fakat yüzümüze karşı hepsi dost canlısıydı” dedi.

MÜCADELEYE BAŞLADILAR LAKİN KOLAY OLMADI

Dawid ve Rose-Mari, Eylül 2024’te “artık yeter” diyerek bu gidişata bir dur demeye karar verdiler.

Dawid, seyahatin başında hissettiği öfkeyi şöyle anlattı:

“Başlangıçta çok öfkeliydim. Deneyip başarısız olduğum düzinelerce diyete, kilo vermem için ısrar eden arkadaşlarıma ve aileme, öleceğimi söyleyen hekimlere, hatta şekerin kendisine bile öfkeliydim!”

Bir biokinetist (hareket bilimci), David’e yalnızca günde 100 metre yürümeyi ve yüklerle kol idmanları yapmayı önerdi. 2024 Eylül’ünde bir sabah, kompresyon çoraplarını giydi ve elinde bastonuyla kapıdan dışarı çıktı.

Eşi ve oğlu yanındaydı; başlangıçta dinlenmeden evvel yalnızca iki adım atabiliyordu fakat her gün kararlılıkla yürümeye devam etti. O 100 metreler vakitle günde 5 kilometreye dönüştü.

Yeni rejiminin birinci ayında Dawid, yeni aldığı pikap aracının direksiyonuna sığabilecek kadar, yani 20 kilo verdi.

Rose-Mari o günü gülümseyerek hatırladığını söyledi, “Aracı almaya gittiğimizde üzerine kırmızı bir kurdele takmışlardı. Lakin Dawid binmeye çalıştığında direksiyonun gerisine sığamadı. Yer açmak için koltuğu dümdüz yatırdı. Tekrar de Bloemfontein’den konuta kadar 60 kilometre boyunca daima bir korna sesiyle gittik, zira karnı direksiyonun kornasına baskı yapıyordu” dedi.

YENİ BİR HAYAT VE YENİ HEDEFLER

Bugün Dawid eski halinin yarısından bile daha az kiloda. Tam 183 kilo verdi; bel ölçüsü 190 cm’den 80 cm’ye, pantolon vücudu ise 62’den 36’ya düştü.

Rose-Mari ise 81 kilo vererek bel ölçüsünü 140 cm’den 50 cm’ye düşürdü.

Bu da demek oluyor ki, birlikte inanılmaz bir formda 264 kg verdiler.

Altı aylık sıkı bir çalışmanın akabinde spor salonuna yazıldılar. Başta çekindikleri için özel bir eğitmenle, salonun açılışından bir saat evvel idman yaptılar. Şimdiyse herkesin önünde, her gün spor yapıyorlar.

Tedavi süreçleri; bir diyetisyen tarafından hazırlanan beslenme planı ve glikoz düzeylerini düzenleyip iştah denetimi sağlayan hormon iğnelerini içeriyordu.

Rose-Mari, “Hala düzgün besleniyoruz, her şey istikrarla ilgili. Öğünlerimiz protein, zerzevat ve kahverengi pirinç, çavdar ekmeği üzere sağlıklı nişastalardan oluşuyor. Ortada şekersiz içeceklerle kendimizi ödüllendiriyoruz lakin çoğunlukla su içiyoruz” dedi.

David ise yeni haliyle barışık: “Kendime baktığımda gerçek beni görüyorum; o koca bedenin içinde her vakit var olan Dawid’i… Kim ve ne olabileceğimi hiç fark etmemişim.”

Bugün öfkesi ve içine kapanıklığı kaybolmuş, yerini minnettarlık almış durumda olan David şunları ekledi:

“Sağlık problemlerim güya buharlaşmış üzere yok oldu. Şu an bulunduğum yerde olacağımı hiç düşünmemiştim. Tabipler bana 40 yaşına kadar yaşayamayacağımı söylediler, lakin sonra birinci kere bana nitekim inanan, benimle bu yolda yürümeye istekli beşerlerle tanıştım.”

BİR ÇOCUK DAHA İSTİYORLAR

Rose-Mari ise beş aydır hormon iğnesi yaptırmadı, kilosunu yeterli beslenme alışkanlıkları ve antrenmanla koruyor. Sıhhat sıkıntılar ise büsbütün ortadan kalktı.

Davis hâlâ iğne tedavisine devam etse de çift yakında tekrar çocuk sahibi olmayı umuyor.

Öte yandan David de maksat kilosuna ulaşmış durumda lakin yaklaşık 20 kg tartısındaki sarkmış derisini aldırmak istiyor. Rose-Mari ise deri katlanmalarını bir gurur nişanı olarak taşıyor.

Ayrıca çift, yeni bedenleriyle evlilik yeminlerini tazelemek için yeni yüzükler alıp bir merasim düzenlemek istiyorlar.