Yıllar sonra bir aradalar… ‘Emine benim ebediyen akrabam’

◊ Tiyatro sürprizi başka şaşırttı, oyunun ismi farklı…

– Emre Kınay: İşte kamuya ibret olayım diye bu türlü bir oyun oynamaya karar verdim. (Gülüyor) Şöyle ki; kızımızın ismini taşıyan bir tiyatromuz var ve Emine de yıllardır tiyatro yapıyor. “Şiddetli Geçimsizlik” isminde bir oyun buldum. Emine’ye “Ben turneye gidiyorum. Sen gel bu oyunu burada öteki bir grupla oyna” dedim. Biz bunu konuşurken Duru “Neden siz oynamıyorsunuz?” dedi. Oyunun ismi “Şiddetli Geçimsizlik” olunca… (Gülüyor)

◊ Metin kime ilişkin?

– Emre Kınay: Erkan Ersezer’e. Emine okuduğunda bayıldı. Duru da “Beraber oynayın” deyince mevzu buraya geldi. Şiddetli bir tutkuyla başlıyoruz. Tolga Kâfi yönetecek. Üç oyunculu, hoş bir güldürü. Dönemde kıyameti koparacak. Üçüncü oyuncu daha muhakkak değil.

Fotoğraflar: Levent KULU

DAHA HABERİ YOK AMA DURU DA OYNAYACAK

◊ Heyecanlı mısınız?

– Emine Ün: Çok karmaşık hisler içindeyim. Tiyatroda 10’uncu yılım. Ancak aniden bu türlü bir oyun gelmesi, Emre’yle birlikte oynamam ve isminin da “Şiddetli Geçimsizlik” olması bana da sürpriz oldu. Kalbimi bıraktığım bir oyun.

– Emre Kınay: Kendisinin daha haberi yok lakin Duru da oyunun bir yerinde olacak.

◊ Duru da mı oynayacak?

– Emre Kınay: Evet ancak bu röportajla öğrenecek. Müellifimiz Erkan onu da dahil etmek istiyor.

◊ Duru Londra’da okuyor lakin.

– Emre Kınay: Belki interaktif olur. Üzerinde çalışıyoruz.

BEN YÖNETSEYDİM BİRBİRİMİZİ YERDİK

◊ Provalarınız nasıl olacak, çok merak ediyorum…

– Emine Ün: Ben senden daha çok merak ediyorum!

– Emre Kınay: Benim için de macera. Aslında âlâ bir örnek olduğumuzu düşünüyorum. Biz yeterli arkadaş olduk. O arkadaşlık iş ortamında da devam ediyor. Çok da hoş bir hatıra bu. Hangi çocuk istemez ki annesiyle babasından kalan bu türlü bir şeyi?

– Emine Ün: Emre yılların oyuncusu. İnanılmaz deneyimli, bu işe gönlünü vermiş ve iş ahlâkı olan bir adam. Ben 10 yıldır tiyatrodayım. Yüzlerce temsile çıktım fakat onun yanında benim adım geçmez. Çok mükemmeliyetçi. Allah’tan ben de bütün işlerimde harika olmaya çalışan bir oyuncuyum. Lakin yani Emre’yle nasıl olacak, ben de bilmiyorum… (Gülüyor)

– Emre Kınay: Allah’tan ben yönetmiyorum. Yönetseydim birbirimizi yerdik. Emine çok pimpirikli ve titiz. Bir de karar verecek olan ben değilim. Tolga yönetecek. Tolga düşünsün. İki uygun arkadaş, eski eş olacak sahnede. En son durumda beyaz bayraklı Duru girer devreye!

– Emine Ün: Şiddetli geçimsizlik provalardan başlamayacak diye düşünüyorum! (Gülüyor)

EMRE İLE EMİNE’NİN YAŞAMINDAN BİR KESİT DEĞİL

◊ Oyun sizin yaşadıklarınızla ne kadar örtüşüyor??

– Emre Kınay: Erkan’ın ailesinden öykünerek yazdığı bir oyun bu. Çiftler ortasındaki istikrarları ele alıyor. Yani bu, Emre ile Emine’nin ömründen bir kesit değil. Herkesin hayatından hisler barındırıyor.

◊ Oyunu ne vakit izleyeceğiz?

– Emre Kınay: Eylülde perde açmayı planlıyoruz.

◊ Yıllardır tiyatro yapıyorsunuz, daha evvel hiç tıpkı sahneyi paylaşmayı düşünmediniz mi?

– Emine Ün: Gerçek vakit bu zamanmış. Emre’den çok şey öğreneceğime inanıyorum.

– Emre Kınay: Ben de çok şey öğreneceğim ondan. Zira her oyuncu diğer bir dünya. En fazla ne olur; şiddetli geçimsizlik! (Gülüyor)

– Emine Ün: Allah korusun!

BENİM KARİYERİM MÜZİKLE BAŞLADI

◊ Emre Bey siz bir yandan sahneye çıkıp müzikler da söylüyorsunuz, bu fikir nasıl çıktı ortaya?

– Emre Kınay: Emine dışında kimse bilmiyor; benim mesleğimin başlangıcı müziktir.

– Emine Ün: Ben ona daima söylüyordum “Sahneye çıkmalısın” diye. Ancak o tiyatroyu ön planda tuttu.

◊ TV projeleriniz olacak mı?

– Emre Kınay: Şu anda hayır.

– Emine Ün: Benim de şu an yok lakin görüşmeler devam ediyor. Tiyatroda daima güldürü yaptım, televizyonda dram istiyorum.

– Emre Kınay: Ben tiyatro işvereni olarak kelam veriyorum; dizi geldiğinde oyun sayısını ona nazaran ayarlayacağım. Oyuncular artık “Tiyatro olursa dizi gelmez” diye düşünerek tiyatro yapmak istemiyor. Yapımcıların şunu bilmesi lazım; tiyatro, oyuncunun ani hareket kabiliyetini geliştirir. Bu, sete olumlu yansır.

– Emine Ün: Böyle bir işverenim var, çok şanslıyım! Teşekkür ediyorum, çok hoş konuştun. Çok beğendim. (Gülüyor)

ELİMİ DEĞDİRDİĞİM STAR OLUYOR

◊ Siz dizi düşünmüyor musunuz Emre Beyefendi?

– Emre Kınay: Düzgün bir iş olursa seve seve. Özlemedim dersem palavra olur. Çok özledim. En son “Dönence”yi yaptım Kanal D’de. Çok da hoş bir öyküydü. Benim şöyle bir uğurum da var; elimi değdirdiğim genç takım star oluyor. “Dönence”deki kızlarım da star oldular. Ben televizyonda âlâ oyunculuklar izleyelim istiyorum. Şu orta âlâ oyunculuklar izlemiyorum. 35 yıl sonra bir hoca olarak bunu söylemeye hakkım var diye düşünüyorum.

BU İŞİN MİMARI EVLATTIR

◊ Yollarınızı ayırdığınız periyotta hiç bugünleri hayal eder miydiniz?

– Emine Ün: Hiç.

– Emre Kınay: Hiç. Lakin işte evlattır bu işin mimarı.

– Emine Ün: Hayat bu türlü bir şey işte; sürprizlerle dolu.

– Emre Kınay: Duru’dur bu bir aradalığın mimarı da, fikir babası da. Sonuç prestijiyle esasen tıpkı şey yapıyoruz. Oyunculuk yapıyoruz. Tiyatromuz var. O tiyatronun sahibi benim kadar Duru’nun annesi de.

BEN DURU’DAN RAZIYIM

◊ Birbirinizin gözünden nasıl bir anne, nasıl bir babasınız?

– Emre Kınay: Emine çok âlâ anne. Kızıyla çok alakalı.

– Emine Ün: Ben de Emre için tıpkı fikirdeyim.

◊ Çiftlerden biri daha evhamlı, biri daha despot olur ya mesela; sizde o dağılım nasıl?

– Emre Kınay: Ben daha evhamlıyım galiba.

– Emine Ün: Çocuk sahibi olmak bu türlü bir şey esasen. Benim de pimpirikli olduğum, Emre’nin “Tamam abartma o kadar da değil” dediği vakitler var.

– Emre Kınay: Duru artık bir yetişkin. Ben razıyım onun olduğu insan halinden, vicdanından. Duru’ya hayatta rol kestiremezsiniz, birini sevmiyorsa selam vermez.

BOŞANDIKTAN SONRA YEMEK YAPMAYA BAŞLADIM

◊ Ayrı geçen yıllar sizi nasıl değiştirdi ve bugün yine bir ortada olmak ne hissettiriyor?

– Emre Kınay: Boşandıktan sonra daha çok yemek yapmaya başladım. Yarı aşçı olmuş sayılabilirim! Bir de daha gergin biriydim gençken, şu an pamuk üzereyim. Değil mi Emine? Bunu sen de kabul edersin…

– Emine Ün: Evet. Bu öteki bir Emre. Alışık olmadığım. Ben de 2001 yılında iki dönem tiyatro oynamıştım. Yani Emre’yle tanıştığımız devirde tiyatrodaydım aslında. Sonra televizyonla birlikte orta verdim. Duru Tiyatro, kızımız doğduğu sene küçük de olsa benim de katkıda bulunduğum, emek verdiğim bir tiyatro. Yıllar sonra tekrar bu çatı altında olmak, hem de Emre’yle bir arada oynamak… Çok memnunum.

– Emre Kınay: Ben Duru izlerken ne hissedecek, onu merak ediyorum.

◊ Duru’nun oyunculuğa ilgisi var mı?

– Emre Kınay: Duru bebekliğinde “Kayıt, stop, başla” falan dedi ben setteyken. Dijital medyayla çok ilgili, aslında Londra’da okuduğu kısım de bununla ilgili. Sonrasında ne istikamette ilerler bilmiyorum ancak ben çocukluğundan beri daima rejiye ilgisi olduğu kanaatindeyim. Biz anne-baba olarak her vakit tercihlerine saygı duyup, yargılamadan seçimi ona bırakıyoruz. Yarın “Oyunculuk yapacağım” derse onu yapsın, “Reji yapacağım” derse reji yapsın, “Fotoğraf çekeceğim” derse fotoğraf çeksin. Zira onun hayatı.

EMİNE BENİM EBEDİYEN AKRABAM

◊ Geçmişe sünger çekip arkadaş olmayı nasıl başardınız?

– Emine Ün: Vakitle, yavaş yavaş… Sonuçta bir kızımız var. Diğer türlü olamazdı.

– Emre Kınay: Eğer bir evladınız varsa, eşiniz sizin ömür uzunluğu akrabanız artık. Uygar olmak bu türlü bir şey. Biz evlilik kısmını yürütemedik, arkadaşlık kısmı çok güzel gidiyor. Çocuk olmadığında herkes kendi yoluna gidiyor fakat evladın olduğunda artık ebeveynlik bağlantısıyla akrabasın. Emine benim ebediyen akrabam. Onun bir özel hayatı var, benim bir özel hayatım var. Fakat ortak paydada her şeyinden sorumlu olduğumuz bir yavrumuz var.

– Emine Ün: Emre’yle fikir alışverişi yapmak bana çok uygun geliyor. Kızımızla ilgili zati daima görüşüyoruz. Birbirimizin güzelliğini isteyen insanlarız. Kızımın babası yanında olmalı, ben annesi olarak yanında olmalıyım. Emre bunun farkında olan bir baba, ben farkında olan bir anneyim. Hayata dair paylaşımlarımız da çok hoş oldu.