VakıfBank başantrenörü Giovanni Guidetti, Volleyballit’e verdiği röportajda kulüp yapısı ve istikrarın ehemmiyetine dikkat çekti. İtalyan çalıştırıcı, Fenerbahçe için de değerlendirmelerde bulundu.
Giovanni Guidetti’nın açıklamaları şu halde oldu:
“Birçok şey var. Birincisi, kaybettiğinizde bile sizi destekleyen bir kulübün artta olması. Zira daima kazandığınızda her şey kolaydır lakin biz her vakit kazanmadık. Hatta kaybederek başladık. Play-off’larda birinci olmuştuk ve sekizinci sıradaki kadroya karşı kaybettik. Lakin devam ettik. Berbat yıllarda bile, projeye büyük bir sağlamlık kazandırma fikri her vakit vardı.”
Kadro ve oyuncu seçimlerinde bana her vakit tam özgürlük tanıdılar. Sınırsız bir takımımız ya da sınırsız bir bütçemiz yok. Kazandığımız uzun yıllar boyunca, en yüksek bütçeye sahip grup bile değildik. Lakin her vakit özgürlüğüm vardı ve bunu büyük bir avantaj olarak görüyorum.
Her iki-üç yılda bir teknik takımdan bir-iki kişiyi değiştiriyorum. Genelde yabancı isimler alıyorum; bana bilmediğim şeyleri, yeni bakış açılarını getiriyorlar. Bu da oyunculara farklı motivasyon sağlıyor. Örneğin bu yıl uzun müddettir birlikte çalıştığım yardımcımı değiştirdim ve Sırp bir yardımcı aldım. Ayrıyeten atak antrenörü ekledim. Uzun yıllar sonra kimi oyuncularla alakalar fazla alışılmış hale gelebiliyor; yenilik değerli.
Biz, en yeterlisi olmak istemediğimizi, her vakit kendimizi geliştirme konusunda en uygunu olmak istediğimizi söylemeyi seviyoruz. Ruh tam da bunda yatıyor: kulübün, oyuncuların, teknik grubun ruhu. Her yıl güçlü geçiyor, çünkü Türkiye’de misal bütçeye sahip en az üç kadro var. Bazen, bu yıl olduğu üzere, bütçe açısından üçüncü sırada bile kalıyoruz.
Birçok oyuncu bu yüzden geliyor. Bazen başkalarından daha az teklif veriyoruz ve herkesi tutamıyoruz. Örneğin bu yıl, daha güzel bir teklif aldığı için bir oyuncumuzu kaybettik. Lakin geçmişe bakarsak, Gabi bize geldiğinde esasen Gabi’ydi lakin sonra dünyanın en uygunu oldu. Haak geldi ve patlama yaptı. İki yıl evvel Marina Markova’yı kim tanıyordu ? Bu tıp riskleri almayı seviyoruz.
Bir sistem gerekiyor ve talih da lazım. Markova konusunda muhtemelen başkalarından evvel görüntüsünü izleme bahtına sahip oldum ve ‘Bunu almalıyız’ dedim. Lakin onun bugün olduğu üzere bir oyuncu olacağını düşünmek hiç de kolay değildi.
Tijana ile her vakit özel bir bağım oldu. Sırbistan’daki tecrübem benim için pek başarılı olmasa da, tüm tecrübelerim üzere bana çok şey öğretti. Onu dünyanın en düzgün iki yahut üç pasöründen biri olarak görmemek büyük bir haksızlık olur. Son on yıldır her vakit en düzgünler ortasında gösterildi. İki Dünya Şampiyonası, Avrupa Şampiyonası ve Olimpiyat madalyaları kazandı. Lakin kulüp seviyesinde istediğini elde edememişti ve bir oyuncu bu durumda kendine sorular sorar. Muhtemelen bu yıl kimi niyetler başından silindi ve bu da onun daha da gelişmesini sağlayabilir.
Marcello Abbondanza harikulâde bir iş çıkardı. Fenerbahçe, mesken sahipliği yaptığı Şampiyonlar Ligi Final Four’dan elenmiş, bu hem kulüp hem de oyuncular için ağır bir darbe olmuştu, akabinde da Türkiye Kupası yarı finalinde mağlup olmuştu. Yönetmesi çok sıkıntı bir durumdu. Onların berbat oynadığı, bizim ise 3-0 kazandığımız 1. maçın akabinde, kartları yine dağıtmakta, oyuncu değişiklikleri yapmakta ve oyuncularını yönetmekte çok başarılı oldu.
Çok güçlü bir grup. Hayatımda Fenerbahçe kadar sert atak eden bir ekip görmedim. 2. maçtaki galibiyetten sonra kendilerine inanmaya ve giderek daha güzel oynamaya başladılar. 5. maçta da, ikinci set farklı sonuçlansaydı, tahminen de tüm kıssa değişirdi.
VakıfBank-Conegliano maçının erken bir final olduğunu söylemek gazetecilik klişesi olsa da, mantık olarak yanlışsız. İkimiz de değerli bir yol kat ederek Final Four’a gelen iki ekibiz. Conegliano, en yeterli performansını sergilerse, daha da güçlüdür. Ancak vakit zaman düşüşler yaşıyorlar. Şayet bunu değerlendirirsek bahtımız var.
Yıllardır oynadığımız, daima tıpkı kalan bu Şampiyonlar Ligi’nin bir manası yok. Buna Avrupa’nın en hoş turnuvası diyoruz, lakin güçlü ekipler birbirleriyle çok az karşılaşıyor. Seyirci Conegliano, VakıfBank, Fenerbahçe, Eczacıbaşı, Scanicci, Novara’yı görmek istiyor. Haak, Gabi, Antropova, Egonu’nun oynamasını görmek istiyor. Halbuki birden fazla vakit mantıksız kümeler ve çok erken biten çeyrek finaller var.
Guidetti CEV Şampiyonlar Ligi formatını da eleştirdi: “Yıllardır birebir formatta oynanan bu sistemin pek manası yok. En düzgün kadrolar çok az karşılaşıyor. Buna Avrupa’nın en hoş turnuvası diyoruz, fakat güçlü gruplar birbirleriyle çok az karşılaşıyor. Taraftarlar Conegliano, VakıfBank, Fenerbahçe, Eczacıbaşı, Scanicci, Novara’yı görmek istiyor. Haak, Gabi, Antropova, Egonu’nun oynamasını görmek istiyor. Halbuki birçok vakit mantıksız kümeler ve çok erken biten çeyrek finaller var.
En düzgün ekipler ortasında daha fazla maç olmalı. Tahminen iki küme halinde oynanabilir. Böylelikle hem büyük maç sayısı artar hem de başka gruplar kendilerini gösterme talihi bulur.
Gelecek yılki ekip aşağı üst birebir olacak. Genç ve yetenekli Ivanovic’i takımımıza kattık. Orta oyuncu ve libero konumlarında kimi değişiklikler yaptık. Türkiye’de Türk orta saha oyuncularıyla oynayacağım, onların gelişmesi ve kalitelerini artırması gerekiyor. Onların çok güçlü olduğuna inanıyorum.
Yetenek seni buraya getirir lakin davranışın burada kalıp kalmayacağını belirler. İster 50 sayı at, şayet hakikat karaktere sahip değilsen VakıfBank oyuncusu olamazsın.