Ofisine döndü, gözlerine inanamadı. “Bundan çabucak kurtulmam gerek”

İngiltere’De Norfolk Yaban Hayatı Vakfına bağlı Trinity Broads tabiat muhafaza alanının müdürü olan Eilish Rothney, dönüştürülmüş bir nakliye konteynerinden oluşan ofisinde bir yaban arısı kolonisinin yuva kurduğunu fark etti.

Rothney o anı, “Kovanı direkt kapımın iç tarafına inşa ettiler” kelamlarıyla anlatıyor:

“İlk fikrim, ‘Eyvah, bundan çabucak kurtulmam gerek’ oldu. Ancak sonra durup düşündüm: ‘Bir dakika, sebep? Bunu sebep yapmak zorundayım?'”

Bu kararın üzerinden iki ay geçtikten sonra Rothney, artık uzunluğu bir metreyi aşan ve klasörlerle dolu koca bir kitaplığı büsbütün kaplayan kovanla tıpkı ofisi paylaşıyor.

Arıların, çiğnenmiş odun hamurundan ürettikleri binlerce hücreyi üst üste yığarak ofis duvarını kapladığını belirten Rothney, bu yapıyı “harika renk katmanlarından oluşan, dünyanın en tuhaf arşiv sistemi” olarak nitelendiriyor.

Yeni çalışma arkadaşlarını ofisten tahliye etmek yerine duruma ahenk sağlayan Rothney, arıların rahatça uçabilmesi için pencereyi açık bırakıyor.

The Guardian gazetesine konuşan Rothney, “Yanlarından güya tarlada otlayan bir inekmişim üzere sakince geçip gidiyorum. Arıların benim orada olmamla bir alıp veremediği yok. Ofiste vakit geçirdikçe onlarla bir arada olmaya daha çok alıştım” diyor.

Kovanda kraliçe arı daima yumurtlarken, emekçi arılar dışarıdan yiyecek bularak larvaları besliyor. Larvalar da buna karşılık yetişkin personel arıların tükettiği şekerli bir sıvı salgılıyor.

Rothney, kovandan yükselen hafif mırıltıya emsal bir ses duyulduğunu, bunun koloniyi serin tutmak için çırpılan binlerce kanattan kaynaklandığını kestirim ettiğini belirtiyor.

Rothney durumu, “Sanki koloninin kendisi tek başına yaşayan bir organizma gibi” sözleriyle tanım ediyor.

Arılar tarafından sokulmaktan korkmadığını belirten Rothney, “Sivrisinek ısırığından çok daha berbat olmayacaktır” diyerek kendisi kadar istekli olmayanlara şu tavsiyede bulunuyor:

“Böcekler, belli bireylerin kendilerine ziyan vermeyeceğini öğrenir. Yalnızca sakin olun, bunu hissedecekler ve kendilerini tehdit altında görmeyeceklerdir.”

Yaban hayatına dair hassasiyetinin üniversitedeki bir ekoloji saha seyahatine dayandığını söyleyen Rothney, bu ilgiyi “her şey arasındaki karmaşık ilgileri anlamanın getirdiği bir çeşit şiirsellik ve güzellik” olarak tanımlıyor.

Günümüzde “zararlı” etiketinin bu kadar kolay yapıştırılarak direkt yok etme yetkisi üzere görülmesinden duyduğu rahatsızlığı lisana getiren Rothney, “İnsanların yaban arılarını sevmemesi anlaşılır bir durum. Fakat iş kolayımıza geldiği için canlıları öldürme alışkanlığından vazgeçmeliyiz. Bu yaklaşımla tabiata çok büyük ziyan veriyoruz” diyor.

Rothney, her yıl ağustos ayında piknik yapanları rahatsız eden yaban arılarını da savunuyor.

Yaz sonuna yanlışsız larvaların şekerli sıvı üretmeyi bıraktığını ve yetişkin emekçi arıların birden temel besin kaynaklarından yoksun kaldığını belirten müdür, süreci şöyle açıklıyor:

“Zavallı hayvanlar aç kalıyor. Bu aralarındaki bir savaş değil, yalnızca çaresizler. Onlara bu şekeri sağlayalım ve tahminen de akşamları birilerinin birasından uzak tutmuş oluruz.”

Doğaya karşı daha fazla müsamaha gösterilmesini dileyen Rothney, “Burada çalışmaktan gurur duyuyorum. Üstelik bu yıl vakfımızın 100. yıl dönümü, tahminen de yaban arıları bunu kutluyordur.” diye ekliyor.

Sonbaharda havaların soğumasıyla birlikte kraliçe arının yumurtlamayı keseceğini, erkek ve personel arıların öleceğini ve yeni kraliçe adaylarının kış uykusuna yatmak üzere yuvadan ayrılacağını belirten Rothney, kış geldiğinde kovanın büsbütün boşalacağını söz ediyor.

Rothney, “Gittiklerinde üzüleceğim. Onlara karşı annelik şefkati besliyorum. Gittiklerinde çok tuhaf olacak zira çıkardıkları o ses bile olağanüstü.” diyor.

Kovan boşaldığında ne yapacağı sorulduğunda ise Rothney, “Gittikten sonra, içerisinin nasıl göründüğünü anlamak için kovanı çok dikkatli bir formda modüllere ayırmayı deneyeceğim.” cevabını veriyor.

O vakte kadar ofisteki kitaplık rafları yaban arılarına ilişkin kalmaya devam edecek.