Dünya Kupası sahnesi, kulüp futbolunun uzun vadeli planlarına, sabırlı ideoloji denemelerine pek benzemez. Burası, her dakikanın bir ömre bedel olduğu, mühleti kısa fakat bıraktığı hasar ya da yarattığı coşku devasa olan bir turnuva yuvası. İşte tam da bu yüzden, bu yeşil alanda kibirli bir ciddiyetsizliğe de, ‘benim bir doğrum var ve asla değişmez’ diyen katı bir esnemezliğe de yer yoktur.
Milli Takım’ın son maçta sergilediği imaj, ne yazık ki bu turnuva konsantrasyonunun çok uzağındaydı. Günlerdir, haftalardır bu kadronun forvetsiz oyununu konuştuk, yazdık, anlattık. Evet, bir ezberiniz olabilir; evet, çağdaş futbolun getirdiği uydurma 9’lu sistemleri bir ideoloji olarak benimsemiş olabilirsiniz. Lakin karşınızdaki rakip, önünüze dikilen duvar ya da maçın gidişatı öteki bir şey fısıldıyorsa, orada durup dinleyeceksiniz.
BiR MiLLETiN EN Değerli DEĞERi
En yeni haberlere ve son dakika gelişmelerine Google üzerinden anında ulaşmak için bizi favorilerinize ekleyin.
kaynak olarak ekleyin
Eğer dünyayı peşinden sürükleyen, oyunu domine eden muazzam bir ‘felsefe hocası’ değilseniz, turnuva ikliminde inat edemezsiniz. Kimi maçlar vardır ki hafızayı, ezberi bir kenara bırakıp çift forvete dönmeyi, rakibe nazaran esnemeyi, form değiştirmeyi emreder. Zira sırtınızda taşıdığınız şey yalnızca bir taktik tahtası değil; koca bir milletin en saf, en değerli bedelleridir.
SABAHIN 5’iNDEKi UMUT
Futbol tarihi bu stil yol kazalarıyla doludur. Hatırlayın; son şampiyon Arjantin de Katar’daki birinci maçında Suudi Arabistan’a yenilmişti ancak oradan ayağa kalkıp kupayı kucağına aldı. Bugün de biz “Olur bu türlü kazalar” deyip, başımızı kaldırıp yolumuza devam etmek istiyoruz. Zira bu topraklarda futbol, yalnızca 22 kişinin bir topun peşinde koşması demek değildir. Sabahın 5’inde, uykusundan feragat edip meydanları dolduran, ekran başında nefesini tutup o heyecanla bekleyen dünyada çok az millet bulabilirsiniz. Hele ki bizim üzere çalışmaktan, hayatın yükünü sırtlamaktan yorgun düşmüş bir milleti, sabahın o saatinde tek bir yürek halinde ayağa kaldıracak futbol dışında hiçbir güç yoktur.
Bu yorgun ancak umutlu milletin gücüne inatla değil, birebir esneklikle ve tutkuyla karşılık vermek gerekir. Artık direksiyonu kırma, esneme ve bu büyük dayanağın hakkını verme vaktidir.
ŞAMPiYONLARIN SIRRI: B PLANI DEĞiL DEĞiŞEN SiSTEM
Burada sorun acil kriz idaresidir. Montella’nın ivedilikle esnemeyi, bükülmeyi ancak kırılmamayı öğrenmesi gerekiyor. Daha yeni, futbol tarihinin tepesine çıkan şampiyon teknik adamları referans gösterirken ne demiştik? Fransa’yı 1998’de birinci kere dünya şampiyonu yapan Aime Jacquet’nin o meşhur kelamını hatırlayalım:
BiR BAKARSINIZ iŞLER BiR ANDA Bilakis DÖNER
“Dünya Kupası’nı kazanmanın kilit noktalarından biri, her an değiştirebileceğiniz bir sisteminizin olmasıdır. 1998’deki turnuvada Zidane, Blanc ya da Desailly olmadan nasıl bir takım oluşturacağımı, hangi yedek oyuncuya kimin yerine vazife vereceğimi başımda evvelden tasarlamıştım. Sonra anladım ki yanlışsız yapmışım; zira bir sürü şanssızlık yaşadım.” İşte turnuva tam olarak budur. Bir bakarsınız işler anında bilakis döner, sakatlıklar, cezalar gelir. Montella bu maçı anbean yaşamamış olabilir; fakat turnuvanın kalanını yaşamak, bu kusurları düzelterek tepki göstermek zorundadır.
