Dünya Kupası’nda kusura yer yoktur. Makûs bir gece geçirirseniz, her şeyi berbat edersiniz. Tek bir maç kaybettiğinizde biletinizi çabucak o anda keserler.
Bunu ben değil, 1994’te ABD’deki o dev turnuvayı kazanan Carlos Alberto Parreira söylüyor.
Madem süreç bu kadar acımasız, o vakit turnuva öncesinde kendimize Dünya Kupası şampiyonlarının ayak izlerinden bir rota belirleyelim. Gerçeklerle mukayese edelim, referanslarımızı sağlam kuralım ve maçlar başlamadan inancımızı perçinleyelim. Zira ben bu ekibe güveniyorum arkadaş!
En yeni haberlere ve son dakika gelişmelerine Google üzerinden anında ulaşmak için bizi favorilerinize ekleyin.
kaynak olarak ekleyin
İşte efsane şampiyonların ağzından turnuva kurgusunun temel doğruları ve bizim gruptaki karşılıkları…
EGOSUZ SOYUNMA ODASI VE ‘KULÜP’ HAVASI
Turnuva kazanmanın birinci kuralı, en uygun oyuncuları bir ortaya getirmek değil, en güzel ‘takımı’ olabilmektir. 1966’da kupayı kaldıran İngiltere’nin efsane kalecisi Gordon Banks şöyle der:
“O kadar düzgün ekip olmamızın yegane sebebi, oyuncular ortasındaki samimi alakaydı. Kıskançlık ve egoya asla müsaade vermedik. Birbiriyle düzgün geçinen o ruhu alana yansıttık.”
Bugün bizim çocuklara bakıyorum; olayı çoktan aşmışlar. Dijital dünyada, YouTube ekranlarında kendi kendileriyle dalga geçip, muazzam samimi bir muhabbet döndürüyorlar. Kadroda tam manasıyla bu ruh var. Siz bu oyunculara bakarken “En âlâ ulusal ekip takımı bu mu?” tartışmasına girmeyin. Tahminen en yetenekli toplam bu değil fakat turnuva fatihlerinin mantığı tam olarak budur.
EN yeterliler DEĞiL HAKİKAT iSiMLER
2006 Dünya Kupası şampiyonu Marcello Lippi’nin kulakları çınlasın:
“En uygun oyuncuları seçerek bir takım oluşturduğum söylenemez. Fakat bir grup üzere hareket edebilecek oyuncuları seçtiğimden kuşku duymuyorum. Bir mozaik üzere yanlışsız kesimleri bir ortaya getirmelisiniz.”
Montella’nın da en baştan beri yapmaya çalıştığı şey bu değil mi esasen? Ulusal ekipte bir ‘kulüp ortamı’ yaratmak. 2002’de Brezilya’yı şampiyon yapan Luiz Felipe Scolari de birebir ideolojiyi savunur:
“Sadece kendimi değiştirmeyeceğim, ulusal ekipte bir kulüp havası yaratacağım. Bir kulüp grubunun dayanışmasını ve birliğini yansıtacağım.”
Adam bunu başardı. Artık elinizi vicdanınıza koyun, bizdeki tablo da tam olarak bu değil mi?
ESNEKLiK HAYAT KURTARIR
Peki hocayı hiç mi eleştirmeyelim? Elbette eleştirelim. Montella’nın oyun sisteminde biraz daha esnek olması ve hamlede daha hareketli bir grup izletmek için zihinsel olarak esnemesi gerekiyor.
Burada çabucak Fransa’yı 1998’de birinci defa dünya şampiyonu yapan teknik yönetici Aime Jacquet’yi referans alırım:
“Dünya Kupası’nı kazanmanın kilit noktalarından biri, her vakit değiştirebileceğiniz bir sisteminiz olmasıdır. Turnuvada bir sürü şanssızlık yaşadım ve anladım ki esneklik hayat kurtarır.”
Turnuva o denli bir yerdir ki, işler bir anda değişir. Radikal esneklikler kural.
iLK KURŞUN VE BASKIYI YÖNETMEK
Turnuvaya uygun başlamak hayati değer taşır. Fransa 2002’de Senegal’e bir yenildi, dünyası değişti. Gerçi son şampiyon Arjantin de birinci maçında Suudi Arabistan’a karşı hezimet yaşadı lakin grupta Messi yoksa siz yeniden de işi bahta bırakmayıp uygun başlayın. Carlos Bilardo’nun dediği üzere:
“İlk maçı kaybederseniz, ikinci maçta üstünüzdeki baskı berbat olacaktır.”
İşi baştan sıkı tutmalıyız.
ANA FiKiR: NEDEN OLMASIN?
Milli grup sırf en yeterli futbolcuların seçildiği bir yer değildir; en düzgün takımdaşlığı gösterenlerin yeridir. İnancımız hamasi hislere dayanmıyor, büsbütün turnuva matematiğine dayanıyor.
Güçlü Yanlarımız: Olağanüstü bir aile ortamı var, hocamız taktiksel olarak ne yaptığını biliyor, acayip yetenekliyiz. Çok âlâ bir geçiş grubuyuz; hamleden savunmaya ve savunmadan atağa geçişleri, akan oyunda boş alanları manipüle etmeyi âlâ yapıyoruz. Duran toplarımız da bir o kadar tesirli.
Zorluklar: Kümemiz hiç kolay değil. Paraguay tam bir baş belası; fevkalâde uygun kapanıyor, sıktıkça sıkarlar adamı. Amerika deseniz, Pochettino idaresinde çok atletik, tempo yapabilen, baş çıkarabilecek bir ekip.
Kupayı oyuncu, teknik yönetici ve yardımcı antrenör olarak tam 4 defa kazanan efsane Mario Zagallo’nun şu kelamı bizim için en büyük hüner olmalı:
Dünya Kupası’nı size kazandıracak sihirli bir sistem yoktur. Başarmayı arzulamanız ve inanmanız gerekir. Ortalarındaki farkı yaratan yegane öge; alanda oynarken bir farklılık yaratma konusunda gösterdikleri cürettir.”
Bizde o hamasetten çok var. Haydi bakalım!
* Röportajların kaynağı:Four-Four-Two
