‘Hâlâ kendimi yolun çok başında hissediyorum’

Nesrin Cavadzade’yle buluşmak için ‘Daha 17’nin çekimlerinin yapıldığı Bodrum’un yolunu tutuyoruz. Nesrin her zamanki üzere güler yüzlü. Aşk ona daha da yaramış, gözlerinin içi parlıyor. Bu sefer farklı bir heyecanlı üzere… “Uzun vakittir röportaj vermediğim için çok heyecanlıyım, hamlamış olabilirim. Bir de son vakitlerde şunu görüyorum; eskisi üzere karşılıklı sohbetler yok. Beşerler sorulara yazarak karşılık veriyor. Hatta bazen kendileri bile cevaplamıyor, ChatGPT yardımıyla yazdırıyorlar. Şu an duyduğumuz heyecan en gerçek şey; etten kemikten” diyor. Ve başlıyor anlatmaya…

◊ ‘Daha 17’ bu gece Kanal D’de başlıyor. Biz de uzun vakit sonra bu sayede buluştuk…

Zaten seninle röportajımızdan sonra bir daha röportaj vermedim. Beni hayata nasıl küstürdüysen (gülüyor)…

◊ Küstürmemişimdir, o denli söyleme…

Zirvede bırakmışım (gülüyor).

◊ Artık o söyleşinin üzerine çıkacağız…

Hadi bakalım!

◊ Herkesin merak ettiği evliliğinle başlayalım. İyi olsun ancak bu evlilik nasıl oldu, kimsenin haberi yoktu…

Bu bir nikâhtı. Düğünümüz inşallah olacak. Eşim de ben de her şeyi denetim etmek isteyen, “Ona ayıp olur mu, buna ayıp olur mu” diye düşünen tipleriz. Bağımsız yaşamaya da alışmışız. Kadir’e “Biz şayet bunu uzun uzadıya düşünürsek sen de ben de konutta kalırız. Hayatta evlenemeyiz. Yok İtalya’da mı olsun, yok o gelinlik mi alınsın… Bu konuşmalara girersek bu iş olmaz. Çok doğaçlama olması lazım” dedim. O da bana katıldı. Evlilik teklifinin üzerinden bir ay geçti, Bodrum’da nikâh kıydık. Yani bizim de haberimiz yoktu (gülüyor).

◊ Ne vakittir tanışıyorsunuz?

Seda (Sayan) Ablamızın genç kızlarımıza tavsiye ettiği üzere oldu. Tanıştıktan altı ay sonra evlenme teklifi aldım, yedinci ayda da evlendim. Demek ki bu türlü olmalıymış. Seda Hanım’a çok hak veriyorum.

◊ Nasıl tanıştınız pekala?

Sporda tanıştık.

◊ Kadir’in mesleği ne?

Bir dokuma firması var.

◊ Atlet mu diyecektim…

Sporcu da birebir vakitte. Kadir’le daima bunun latifesini yapıyoruz; “Senden diğer da kimseyle evlenemezmişim” diyorum. Zira ben gündoğumuyla birlikte, CEO saati denilen saatlerde spora gidiyorum, Kadir de o denli. Sonra da işe gidiyor. Neredeyse spor salonunda iki kişi üzereydik. Esasen benim set, konut ve spor salonu dışında toplumsal hayatım yok. Akşam 21.00 olunca uyuyorum. O da o denli.

◊ Birinci adımı kim attı?

Ona sorsan birinci adımı ben atmışım fakat büsbütün palavra. Ben uzağı görmüyorum. Bana “Sen bana bakıyordun, beğendin, salonda beni takip ettin. O yeşil ışığı yakmasaydın hayatta ‘Sizin bu alette kaç setiniz kaldı’ deme cüretim olmazdı” diyor. Ancak ben tez ettiği üzere ona bakmadım; önümdeki kişinin bayan mı erkek mi, kas-
lı mı güzel mı, olduğunu bile görebilecek durumda değilim. Zira miyop ve astigmatım var.

◊ Birinci tanışma cümleniz “Kaç setiniz kaldı” mı oldu?

Ne kadar banal bir soru bu, değil mi? Zira herkes bilir ki spor salonundaki bir beyefendi bir hanımefendiye yürümek istiyorsa bu klasik bir sorudur. Sana ne? Zati orada 500 tane alet var, öbür bir yerde öteki kasını çalıştır. Lakin o sorudan sonra ben ona yürümüş olabilirim (gülüyor).

◊ Sen ondan sinyali aldın alışılmış. Birinci görüşte mi beğendin?

O soru çok sinyalci bir soruydu. Ee, bir de beğenilen bir çocuk. “Kaç setiniz kaldı” sorusuna karşılık “Bir-iki setim kaldı” dedim. Sonra da “Ben gidiyorum. Bütün aletler sizin olsun. Yarın tıpkı saatte görüşmek üzere” diyerek salondan ayrıldım. Bunu da bütün akrabalarına ballandıra ballandıra anlatıyor artık (gülüyor).

◊ Oo! Sen orada bariz yürümüşsün lakin…

Beğenmişim demek ki. Sonra her gün tıpkı saatte gitmiş, bense troll bir insan olarak gitmedim. Uzun bir müddet bir daha beni görmedi. Sonra tekrar karşılaştık ve “Benimle evlenir misin” dedi. Yok canım, şaka!

◊ Bak bu türlü latifeler yapma, inanıyorum… Sonra başlık olacak…

Şaka yapınca, latife yaptığını hatırlatmak benim için hâlâ çok güç. Beşerler inanıyor ben bu türlü konuşunca. Nüktedanlığın çoğunlukla anlaşılmamasına çok üzülüyorum. Bu alışkanlığımı bırakacağım.

◊ Sonra ne oldu? Önemli anlat…

Tekrar karşılaştık, beni yemeğe davet etti. Hiç o denli romantik ‘date’ havasında geçmedi birinci buluşma. O da çok sulugözlü, merhametli biri. Biz kedilerden, köpeklerden, hayattan, ülkenin durumundan bahsederken bir baktım ki karşılıklı ağlıyoruz. Duygusal bir buluşma oldu. Yeni tanıdığım biriyle bu kadar derinleşmeme ben de şaşırdım.

◊ Nasıl evlenme teklifi aldın?

Dediğim üzere yeniden bir akşam 21.00’de pijamalarımı giyip yatıyordum. Kadir o saatlerde aradı; “Nesrin aşağı in, seni bir yere götürmem lazım” dedi. “Kusura bakma, erken uyuyorum” dedim. İnersin, inmezsin derken tartışma uzadı. Sonunda “Peki, bunun bu türlü olmasını hiç istemezdim” dedi. Beni terk ediyor diye düşündüm. Sonra “Camdan bakar mısın” dedi. Aşağıda duruyordu, ‘Romeo ve Juliet’ sahnesi üzereydi. Elinde devasa bir buket çiçek vardı. Ben aşağı indim, bir anda apartmanın önünde diz çöktü. Elinden bir kutu çıkardı, yüzüğü gösterip “Benimle evlenir misin” dedi. Bu ortada dizide de Şebnem karakteri için kendi yüzüğümü kullanıyorum.

◊ Kadir senin daha evvelden hayranın mıymış?

Hayır, hiçbir işimi bilmiyor. Şu ana kadar bir tek ‘Dilber’in Sekiz Günü’nü izledi, orada da ben, ben değilim; öteki biriyim (gülüyor). Bazen bana hafif eleştirel şeyler söylediğinde “Bana bak, ben sanat sinemasından gelmeyim. Açıp artık bütün filmlerimi izletirim, neye uğradığını şaşırırsın” diyorum, susuyor (gülüyor).

◊ Karşındakinin evlenilecek kişi olduğunu nasıl anlarsın?

Gerçekten Kadir kadar uygun birini çok az görmüşümdür. Onun yanında huzurlu ve kendim üzereyim.

‘Sahtelik periyodunun sonuna geldik’

◊ Meslek seyahatin boyunca beni yanlış tanıyorsunuz dediğin bir şey oldu mu?

Benim troll’lüklerimi yanlış anlıyorsunuz.

◊ Sen de yapmaya devam ediyorsun.

Evet, zira kendimi tutamıyorum, zihnim o denli çalışıyor. Bu aslında benim için bir bağlantı kurma biçimi. Bizim ailede de herkes çok nüktedandı. O yüzden maalesef bu türlü bir tarafım var.

◊ Bu dönem kesim ismine en çok konuşulan iki soruyu sorayım… Son devirde ekranda birçok oyuncunun yüzü estetik müdahalelerle birbirinin neredeyse tıpkı diye eleştiriliyor. Bilhassa genç oyuncuların bu kadar estetik yaptırmasına nasıl bakıyorsun?

Son vakitlerin en yeterli örneklerinden biri, halkın kalbine taht kuran Feyyaz Yiğit bence. Alışılmış Feyyaz Yiğit’in 30 yıllık bir geçmişi var. İnanılmaz bir müzisyen, muharrir, komedyen… Çok yetenekli. Güçlü bir entelektüel altyapısı olduğu da muhakkak. Ancak bunların dışında biz onu neden baş tacı ettik? Zira inanılmaz gerçek ve çok doğal. Röportajlarında da, bir karakteri canlandırırken de o denli. Müellifliği da çok bizden. Halkımız bence gerçeklik, samimiyet, doğallık istiyor. Bizden biri hissi her şeyden daha değerli.

◊ Halbuki filtreler çağındayız…

Bence artık herkese gına geldi. Okan Bayülgen yıllar evvel söylemişti: “Instagram büyük bir tiksintiyle bitecek.” Tam olarak bu türlü oldu. İnsanların influencer görmeye de, o eserleri görmeye de tahammülü kalmadı. O filtreler, şişirilmiş popolar, göğüsler, yüzler… O geçersizlik devrinin sonuna geldik, markalar bile diğer türlü pazarlama stratejileriyle taraf değiştiriyorlar. Hakikaten bize temas eden ve yarına kalan beşerler Feyyaz üzere olanlar oluyor.

‘Mobbing diyebileceğim türlü türlü şeyler yaşadım’

◊ Dünyada uzun vakittir ‘Me Too’ hareketi var. Sen de genç yaşlarından beri çalışıyorsun. Hiç ruhsal, fizikî tacize, mobbing’e maruz kaldığın oldu mu?

Herhangi bir bayan oyuncu “Benim için her şey su üzere aktı” diyorsa halüsinasyon görüyordur diye düşünüyorum. Natürel ki çok zordu. Fizikî görünüşümden tut, Azerbaycan’dan gelmeme kadar… Zira başlarda yabancı olmak, anadilimin diğer bir lisan olması bir sıkıntıydı. Sonra başrol olmak için muhakkak bir hoşluk algısına sahip olman gerekiyordu. Ben daha egzotik bir hoşluk olarak o beklentileri karşılamıyordum ve bugünün moda tabiriyle mobbing diyebileceğim türlü türlü şeyler yaşadım. Bu ortada ‘Me Too’ çoğunlukla kesimdeki erkeklerin bayanlara yaptığı bir mobbing ya da taciz çeşidi olarak etiketlendiriliyor fakat bence bundan çok daha fazlası. Gücü yetenin daha dezavantajlı konumdaki her kimse ona uyguladığı bir kavram olarak ele alınmalı. Daha çok yeni, başrol bayan oyuncuların o devir birebir sette bulunan çocuk meslektaşlarına yaptıklarını okumadık mı mesela? Yani benim içim bir gün, bayanın bayana yaptığı şeyler de konuşulduğunda soğur. Zira bence ‘me too’ cinsiyetler üstü bir kavram olarak, bir ast-üst sorunu ve görece kim daha güçsüzse onun maruz kaldığı bir şey.

◊ Bunlar ruhsal olarak sıkıntı şeyler…

Mesela erkek meslektaşlarımızı açık orta daha çok seven bayan direktörlerimiz var (gülüyor). O sette bulunmaya devam etmek, oyununu oynamak zorundasın. Yanındaki partner daima övülüyor, baş tacı ediliyor fakat sen yanlış bir şey yaptığında “Çek o koca poponu gözümün önünden” üzere bir cümle duyabiliyorsun 100 kişinin içinde.

‘Televizyon seni büyük kitlelerle buluşturuyor tanınmaya, sevilmeye, takdire alışıyorsun’

◊ Bundan evvelki projende bir anti-karakterdin. Hiç kendi içindeki anti-tarafla yüzleştin mi?

Zaten beni cezbeden o. Zira anti olmaya yürek etmek gerçek hayatımızda güç bir şey. “Sus, kıymetli değil, ayıp olmasın, kimse kırılmasın” üzere şeylerle büyütüldük. Bir de çok duygusalım. Beni oynadığım karakterlerle karıştırıyorlar. Ben onlar üzere değilim. Oynadığım karakterlere dair en sevdiğim şey ne kadar anti olurlarsa olsunlar bir güzellik, şıklık durumlarının olması (gülüyor). Yani televizyon, sanat sinemasının tersine zenginlik seviyorsa ben ne yapayım (gülüyor)?

◊ Seviyor musun o denli olmayı?

Çok severim. Zenginlik severim (gülüyor). Benim sadece o yüzden birçok projeye teşekkür etmişliğim var.

◊ Nasıl yani?

Bir iş geldi. Okudum, sonra yapımcıya devasa bir buketle gittim. El sıkışmaya geldiğimi sandı fakat “Çok sağ olun lakin ben terlikle oynamak istemiyorum” dedim. O da “Nasıl yani, siz oyuncusunuz” dedi. “Biliyorum. Çok hoş bir senaryo ancak üçüncü kısımdan itibaren bu bayan 45 sayfa boyunca konutun içinde ayağında terliğiyle oturup ağlayacak. Bu bana cezbedici gelmiyor” dedim. Sonra diziyi izledim, şahane bir oyuncu oynadı lakin tam dediğim üzere oldu. Üç dönem boyunca ayağında terliğiyle ağladı. Bayanların bu biçimde resmedilmesinden çok rahatsız oluyorum. Terlik burada bir sembol. Sen beni anladın.

◊ Hem sanat sinemaların hem tanınan işlerin var. Hangi taraf senin için daha cezbedici?

İki taraf da çok diğer şeyleri tatmin ediyor. Sanat sineması yarına kalıyor. Bugün hâlâ ‘Dilber’in Sekiz Günü’ izleniyor. Lakin tanınan kültür de değerli. Sokakta yürürken insanların seni çevirip canlandırdığın karakterler hakkında bir şey söylemesini istiyorsun. Daha doğrusu buna alışıyorsun; tanınmaya, sevilmeye, takdir edilmeye… İnsanların gönlündeki ‘bizim kız’ tahtına… Mesela bir yıldır meskende oturuyordum. Bir yerlerde gezerken insanların eskisi kadar üstüme atlamaması karşısında ‘Galiba unutuldum’ hissi geldi. Yani televizyon seni büyük kitlelerle buluşturuyor, kıymet biçilemez bir gücü var. Türkiye’de istediğin kadar dijital platformun olsun, sabahtan akşama kadar içerik üret, tekrar de bir numara hâlâ televizyondur, ulusal kanaldır. Buradan kaynaklanan seyirciyle aramdaki bağı çok seviyorum.

‘Sektör seni yavaş yavaş ilişkin olduğunu düşündüğü rafa itiyor’

◊ Söyleşi yaptığım bayan oyuncuların bir eleştirisi de 40’lı yaşlara gelince bir kısmının anne rollerine sıkışmaları. Erkekler için durum daha farklı; jönlüğün bir yaş hudut yok deniyor. Sen buna katılıyor musun?

Özellikle bu dönem bunun örneklerini facia denecek boyutlarda yaşadık. Hakikaten yaşları 50’ye dayanmış erkeklerin karşısına konan gencecik, pırıl pırıl kızlarla bölümün çok tuhaf bir yere sürüklendiği daha evvelki yıllarda bu kadar göze batmış mıydı bilmiyorum. Bu dönem herhalde 5-6 bu türlü iş oldu. Bence fecî bir şey. Ben bir bayan olarak istediğim kadar fit görüneyim ya da yaşıma benzemeyen bir hayat biçimi süreyim, bölüm tekrar de seni yavaş yavaş ilişkin olduğunu düşündüğü rafa itiyor. Ben mesela bu dizide birinci sefer bir anne oynuyorum. Daha evvel bebek annesi bile oynamamıştım. Bu tasayı yaşıyor muyum? Evet, yaşıyorum. Mesela direktörümüz Emre Kabakuşak’la çalışmayı çok istedim. Manzara direktörümüz Erhan Makar beni en hoş çeken adamlardan biri. Onunla da tekrar yollarımı kesiştirmeyi çok istedim. Ancak “Hocam, sizin yüzünüzden artık anne oynamaya başladım. Bir daha jönfiye dönemeyeceğim” diyorum. O da “Öyle bir şey yok” diye beni sakinleştiriyor. Fakat korkuyor muyum? Korkuyorum.

‘HERKESİN GÜZELLİK PERİSİ OLDUĞU BİR ŞEYİ İZLEMEK İSTER MİSİN?’

◊ ‘Daha 17’ bugün başlıyor. Bize nasıl bir öykü anlatacaksınız?

Benim için bu, bir ailenin bütün sırlarının adım adım ortaya dökülme kıssası. Fragmanlardan da anladığımız kadarıyla bir çocuğun kayıp kardeşini bulmak üzere çıktığı seyahati izleyeceğiz. Ancak o çocuk bizim ailemize gelecek, her şeyi darmadağın edecek. Maskelerin düştüğü, insanların palavralarıyla yüzleştiği bir drama.

◊ Sence neden ‘Daha 17’yi izleyelim?

Çok yeterli bir senaryosu var, hem gençlik öyküleri hem de dram tarafı bu kadar güçlü bir iş uzun vakittir hatırlamıyorum.

◊ Dizide birçok genç karakter 17 yaşında, sen 17 yaşındaki halini hatırlıyor musun?

Çok inatçıydım. “Yapamazsın” dedikleri her şeyi yapmak üzere yola çıkmıştım. Tam bir ergendim yani.

◊ O zamanki hayallerine ulaştın mı?

Benim hâlâ çok hayalim var. Çocuksu yanım hiç törpülenmedi. Hâlâ olmayacak şeylere inanıyorum. Hâlâ Oscar almak, Oscar olmasa bile çok büyük işler yapmak istiyorum. Hâlâ kendimi çok yolun başında hissediyorum.

◊ Bu akşam bizi nasıl bir karakterle tanıştıracaksın?

Karakterimin ismi Şebnem. Şayet Şebnem güçlü bir bayan kahraman olmasaydı muhtemelen oynamak istemeyecektim bu rolü. Benim biraz çağdaş Hürrem üzere gördüğüm bir karakter ve oynamaktan zevk alıyorum.

◊ Nasıl biri Şebnem?

Yeri geldiğinde manipüle eden, kimin ne yapması gerektiğine karar veren, stratejik biri. Ben bu karakterleri oynamaktan çok zevk alıyorum zira içinde ‘anti’lik olmayan bir şey çok izlenesi olmuyor. Esasen bizim dizide herkes biraz anti-karakter. Herkesin kusur-
suz, yeterlilik perisi üzere olduğu bir şeyi izlemek
ister misin? Sıkılırsın, değil mi?

◊ Evet…

Burada sıkılmayacaksın. ‘Daha 17’de her karakterin bir olayı var.

◊ Dizide genç oyuncular çok, onlarla çalışmak nasıl?

Herkes çok yetenekli. Hepsi çekimler başladığında hazırdı. Oğlumu oynayan Cet Yaşat’la çok sahnelerimiz var, bilhassa onunla çok yakın olduk. Bu gücün içinde olmak bile bana çok âlâ geldi. Bir de Bodrum’da olmak var.