Liselilerin dayanışma ruhu okulun duvarlarını aştı

İstanbul’daki Saint Benoît Lisesi öğrencileri, geçtiğimiz ocak ayında 3 gün boyunca seçtikleri farklı sivil toplum kuruluşu, dernek, ilkokul, huzurevu ve hayvan barınaklarında istekli olarak çalıştı. Öğrencilerden kimi bu mühlet zarfında gereksinim sahipleri için mutfağa girip yemek hazırladı, kimi huzurevinde yaşayanlarla sohbet etti, kimi de hayvan barınaklarını temizleyip canlılara sevgiyle dokundu.

Öğrencilerinin iş birliği ve dayanışmayı yaşayarak öğrenmelerini, sorumluluk hissini içselleştirmelerini ve bunu günlük hayatlarının doğal bir modülü haline getirmelerini hedefleyen Saint Benoît Lisesi, bu kapsamda geçtiğimiz yıldan beri okulda ‘Dayanışma Günleri’ni düzenliyor. ‘Birlikte Büyürken İnsan Olmayı Keşfet’ sloganıyla gerçekleşen bu çalışmada öğrenciler, birbirinden farklı kurumlarda istekli olarak misyon alıyor. Bu yıl, 13-15 Ocak tarihleri ortasında düzenlenen ‘Dayanışma Günleri’ kapsamında okulun 10’uncu sınıf kademesindeki 180 öğrenci, 16 farklı kuruma dağıldı. Ortalarında yardım derneği, huzurevi, hayvan barınağı üzere kurumların bulunduğu bu merkezlerde öğrenciler, yardım kolileri oluşturdu, güzellik butiklerinde misyon aldı, engelli bireylerle atölye çalışmaları gerçekleştirdi ve hayvanların hayat alanını güzelleştirdi. ‘Dayanışma Günleri’nin bir aktiflik olmanın ötesinde toplumsal sorumluluk anlayışının güçlü bir sözü hem de Türk Ulusal Eğitiminin temel kıymetleri ile örtüşen bir toplumsal sorumluluk projesi olduğuna dikkat çeken Okul Müdürü Sébastien Masin, şunları söyledi:

DAYANIŞMA HER DEVRİN SOMUT DEĞERİ
“Geçmişte dispanseri ve fırınıyla bulunduğu semtin muhtaçlık sahibi sakinlerine hizmet eden; Marmara ve Kahramanmaraş sarsıntılarında afet bölgeleri için seferber olan okulumuz, dayanışmayı her devir somut bir paha olarak yaşadı. Bu tarihi miras, bugün de bizlere sadece akademik başarıyı değil, toplumsal dayanışmayı da öncelememiz gerektiğini hatırlatır. Bu sebeple yeni kurum projemizin ana temasının sloganı da ‘Birlikte Büyürken İnsan Olmanın Manasını Öğrenmek’. Bu anlayışıyla öğrencilerimize sırf akademik başarıyı değil, empatiyi, sorumluluğu ve topluma katkı üretmenin şuurunu kazandırmayı hedefliyoruz. Zira gerçek eğitim, bilgiyi paylaşarak ve dayanışmayla büyüdüğünde mana kazanır.”

DÜNYA SORUNLARIYLA YÜZLEŞİYORLAR
Okulun Rehberlik Servisi Öğretmeni Aysu Karaca ise çalışmanın değerini şöyle anlattı:
“Sosyal sorumluluk projeleri, öğrencilere ‘yaparak öğrenme’, ‘fırsat öğretimi’ çerçevesinde hayat uzunluğu sürecek 21’inci yüzyıl marifetleri kazandıran çok boyutlu bir pedagojik araç. Bu sayede öğrenciler, sınıf duvarlarının ötesine geçerek gerçek dünya sorunlarıyla yüzleşir; araştırma, işbirliği ve sorun çözme yetilerini geliştirir. Öğrencilerimizden gelen ‘yardım etmek bir tercih değil, bir sorumluluktur’ formundaki güçlü geri bildirimler, bu çalışmaların yalnızca bilgi transferi olmadığını, birebir vakitte derin bir empati ve toplumsal şuur inşası sağladığını gösteriyor.

ÖZGÜVENLERİ GELİŞİYOR
Pedagojik açıdan bu süreç, bireyin toplumsal hayata hassas, çok istikametli düşünme yetisi olan ve sorumluluk alabilen etkin bir birey olarak yetişmesine katkı sağlar. Tıpkı vakitte lise öğrencilerinin içinde bulunduğu ergenlik periyodu, kimlik oluşumu, özerklik kazanımı ve toplumsal aidiyet hissinin en ağır yaşandığı evre olduğu için bu çeşit çalışmalar gençler için hayati değer taşır. Gönüllülük faaliyetleri, gençlerin özgüvenlerini ve öz tabir maharetlerini artırır, kendilerini koruyabilen bireyler haline erişerek, inançlı toplumsal alanlar yaratır. Araştırmalar, lise devrinde bu projelere katılan gençlerin, duygusal zeka gelişimine çok büyük katkısı olduğu için, akademik yeterlilik oranlarının daha yüksek olduğunu ve yetişkinlikte de toplum faydasına çalışan bireylere dönüştüklerini kanıtlıyor.”

ÖĞRENCİLER NELER SÖYLEDİ?
Maya Kocabaş: Çocuklardan ellerindekilerle keyifli olmayı öğrendim ve genel manada etrafa daha olumlu bakmaya başladığımı hissediyorum. Onlarla birlikte tekrar çocuk olduğumu ve hakikaten onlarla geçirdiğim vakitte düşündüğümden fazla eğlendiğimi, daha uzun sürmesini diledim.

Derin Ersin: Bir ilköğretim okulunda gerçekleştirdiğimiz toplumsal sorumluluk projesinde çocuklarla bir ortaya gelerek halk oyunları oynadık, bilimsel deneyler, bunun yanı sıra perküsyon çalışmaları yaptık, ebru sanatını öğrendik. Lakin bu proje benim için sırf etkinliklerden ibaret değildi. Asıl bedelli olan, çocukların içinde bir merak duygusu uyandırmak ve gözlerindeki ışıltıyı fark etmekti. Çocukların öğrenmeye olan isteğini görmek, küçük bir teşvikin bile nasıl büyük bir nasıl büyük bir fark yaratabildiğini gösterdi. Bu süreçte yalnızca onların yeni tecrübeler kazandığını değil, benim de değiştiğimi fark ettim. Empati kurmayı, sabırlı olmayı ve nitekim dinlemenin pahasını öğrendim. Çocukların bana kattıkları kadar, onlara katkı sağlayabilmiş olmak da bu projeyi benim için çok pahalı kıldı. Bazen birkaç saatlik bir buluşma bile beşere dünyaya öbür bir yerden bakmayı öğretebiliyor.

Can Atalay: Engelli bireylere takviye olmaya gitmişken aslında benim onlardan takviye aldığımı farkettim. Küçük şeylerden keyifli olmayı öğrendim. Sabır ve anlayışı, paylaşmayı ve birlikte üretmenin ne kadar keyifli olduğunu deneyimledim.

Ada Çelik: Geçen sene Balat’taki bir aşevinde aktifliğe katıldım. Her yaştan çocuklarların eğitimlerine dayanak olduk, onların hayatlarına dokunduk ve en değerlisi biz onların yanındayken ne kadar keyifli olduklarını gördüm. İsteklerini, yapmayı sevdikleri şeyleri, maksatlarını dinledikten sonra yaş, yaşanılan yer üzere faktörlerin beşerler ortasında hiçbir fark yaratmadığını fark ettim. Geçen yılki aktiflik üzerine bu sene 2 sefer tekrar Balat’a gittim. Her seferinde beni koşarak karşıladılar ve benle uzun saatler hiç sıkılmadan konuştular. Onların bu kadar istekli olmaları oraya tekrar tekrar gitmek istememin en kıymetli sebeplerinden biridir.