Fırat Aydınus, Avustralya-Türkiye maçını yazdı: Oynanacak 2 maç daha varsa umut da vardır!

24 yıl ortadan sonra katıldığımız Dünya Kupası’nda A Ulusal Futbol Takımı’mız düzgün bir başlangıç yapamadı. Ay yıldızlılar, D Kümesi ile maçında Avustralya’ya 2-0 mağlup oldu.

Maç sonrası Hürriyet’in usta müelliflerinden, eski hakem Fırat Aydınus, çabayı ve Dünya Kupası’nı kıymetlendirdi.

Fırat Aydınus’un kaleme aldığı yazı şu formda oldu:

OYNANACAK 2 MAÇ DAHA VARSA UMUT DA VARDIR!

Avustralya’ya yenilmemiz, umudumuzu kaybetmemiz gerektiği manasına gelmiyor, 5 gün sonra Paraguay ile final üzere bir maçımız var.

Evet, hafife aldık… Evet, “Grubun en zayıf halkası” dedik… Evet, çantada keklik gördük… Evet, favori gösterildik…

Ve evet; savunma disiplini yüksek, uğraş gücüyle öne çıkan, ani geçişlerle tesirli olabilen ve nasıl oynayacağını bildiğimiz bir kadroya karşı çok berbat oynadık ve 2-0 mağlup olduk.

Elbette bunun için birçok mazeret üretebiliriz. İstatistiklere bakıp “Aslında çok da makûs değildik, yalnızca sonuca gidemedik, üretemedik” diyebiliriz. Savunma ve atak sınırındaki tercihler nedeniyle Vincenzo Montella’yı eleştirebiliriz. Bunların hepsi tartışılabilir.

Ancak bütün bunlara karşın açılış maçında Avustralya’ya 2-0 yenilmiş olmamız, umudumuzu kaybetmemiz gerektiği manasına gelmiyor. Beş gün sonra Paraguay ile oynayacağımız ve adeta final niteliği taşıyan bir maç var.

DERS ALMAYI BiLMELiYiZ

Kaldı ki tarihe baktığımızda, katıldığımız 9 büyük tertibin 8’ine yenilgiyle başlamış bir ulusal ekibimiz var. Bu çeşit turnuvalarda nasıl başladığınız elbette kıymetlidir; fakat çok daha değerlisi nasıl bitirdiğinizdir. Böylesi tertiplerde alınan birinci yenilgilerden yanlışsız dersleri çıkarabilmek, sonraki maçlara daha güçlü hazırlanabilmek açısından bazen bir fırsat da olabilir. “Her şerde bir hayır vardır.” kelamı tam da bu türlü vakitler içindir. Kümeden çıkma ismine önümüzde oynanacak iki maç daha varsa, umut da vardır.

HAKEM OLMAK iÇiN ARTIK MATEMATiK BiLMEK DE ŞART

Bu yazıyı kaleme alırken şu ana kadar izlediğim Dünya Kupası maçlarını göz önünde bulundurdum. Hakemlik profili için evvelce aranan eğitim, yabancı lisan, uzunluk, fizik kriterlerine artık temel seviyede matematik ve adeta muhasebe bilgisi de eklenecek üzere görünüyor.

Çünkü izlediğim maçlarda hakemler; oyuncu değişikliğinde geçen süreyi (10 saniye), sakatlık nedeniyle oyun dışında kalan vakti (1 dakika), taç atışlarını (5 saniye), kale vuruşlarını (5 saniye), kalecinin topu elinden çıkarma müddetini (8 saniye), devrelerdeki molaların verilme vakti ve kullanılacak mühleti (90-180 saniye arası), oyuncu değişikliklerinin sayısını ve bunlar için oyun kaç sefer durdurduğunu, hatta uzatma müddetlerinin hesaplanmasını neredeyse bir skorboard operatörü hassasiyetiyle takip ediyor.

Şaka bir yana, bir hakem bütün bu vakit hesaplamalarını eksiksiz yapabiliyorsa, maçın neredeyse yüzde 70-80’ini yönetmiş sayılıyor.

Bu kuralların oyuna entegre edilmesindeki temel gaye; oyunun akıcılığını artırmak, temponun düşmesini engellemek ve topun oyunda kalma mühletini uzatmaktı.

Ancak şu ana kadar izlediğim müsabakalarda bunun beklenen ölçüde gerçekleştiğini söylemek güç. Gelgitli, iki kalede de daima konumların yaşandığı, yüksek tempolu maç sayısı epeyce hudutlu kaldı.

TOPUN EN ÇOK OYUNDA KALDIĞI MAÇ AVUSTRALYA-TÜRKiYE OLDU

Dünya Kupası’nda oynanan maçlarda topun oyunda kalma mühletleri şöyle gerçekleşti:

• Meksika-Güney Afrika: 101 dakikada 55 dakika
• Güney Kore-Çekya: 100 dakikada 52 dakika
• Kanada-Bosna Hersek: 100 dakikada 47 dakika
• Katar-İsviçre: 104 dakikada 56 dakika
• ABD-Paraguay: 104 dakikada 54 dakika
• Brezilya-Fas: 104 dakikada 59 dakika
• Haiti-İskoçya: 102 dakikada 54 dakika
• Avustralya-Türkiye: 100 dakikada 62 dakika (şu ana kadarki en yüksek süre)
  

YENi KAOSLAR KAPIDA

Yeni bu tertip öncesinde de maçlarda topun oyunda kalma ortalamaları aşağı üst bu düzeylerdeydi. Bu nedenle ilerleyen maçlarda yeni kuralların hakikaten beklenen katkıyı sağlayıp sağlamayacağını daima birlikte göreceğiz. Şu an için hedeflenen tesirin tam manasıyla oluştuğunu düşünmüyorum.

Hakemlik açısından ise dikkat cazibeli diğer bir nokta var. Yeni kuralların uygulanmasıyla birlikte vakit tutma, müddet hesaplama ve adeta muhasebe hassasiyetiyle yapılan denetimler; bir maç idaresinde en kritik öge olan 12. Kural’ın yorumlanması ve yanlışsız karar verilmesinin önüne geçmeye başlamış üzere görünüyor.

VAR’ın müdahale alanını genişleten ve matematiksel hesaplamaları ön plana çıkaran bu yeni uygulamaların, önümüzdeki dönem Üstün Lig’de ne çeşit tartışmalara ve kaoslara yol açacağını ise şimdiden tahayyül etmek bile sıkıntı.