◊ Fizy’nin kulis projesi kapsamında konser öncesi bu kadar odaklanmış ve özel bir tecrübe yaratması, sizce müzik sanayisine ne kazandırıyor?
– Sanayi bazen çok mekanikleşiyor; sayılar, izlenmeler, büyük yapımlar derken müziğin özündeki his planda kalabiliyor. Bu türlü projeler, sanatkarla dinleyici ortasındaki o duvarı inceltiyor. Konser öncesi kurulan bu yakın temas, müziğin yalnızca sahnede icra edilen bir şov değil, paylaşılan bir tecrübe olduğunu hatırlatıyor. Bu da dala samimiyet kazandırıyor.
◊ Fizy kulis projesi müzikseverleri sahneyle çok daha yakınlaştırıyor. Bu birliktelik ve samimiyet duygusu bilhassa genç dinleyiciler açısından sizce ne kadar kıymetli?
– Çok değerli. Genç dinleyici artık yalnızca şarkıyı dinlemekle yetinmiyor; kıssayı, sanatçıyı, süreci de görmek istiyor. Onlarla birebir havayı solumak, sorularını duymak, göz teması kurmak… Bunlar genç bir müziksever için ilham verici anlar. “Ben de yapabilirim” hissini tetikliyor. O yüzden bu biçim projeler yeni jenerasyonla kurduğumuz bağın en gerçekçi köprüleri.
◊ Hayranlarla sıcak ve samimi bir ortamda bir ortaya gelmenizin sahne performansınıza tesiri oluyor mu?
– Klasik konserde sahne var, seyirci var ve ortada görünmez bir çizgi var. fizy kulis’te o çizgi neredeyse yok oluyor. Beşerler yalnızca o anda konseri değil, öncesindeki kulis heyecanını da görüyor. Benim için de bedelli oldu bu proje, zira dinleyicimle daha filtresiz bir bağ kurabileceğim. Bu tecrübe bir konserden çok, ortak bir anı üzere.
MÜZİKAL OLARAK TEK KALIBA SIĞMIYORUM
◊ Müzik dinleme platformlarının müzik dinleme alışkanlıklarımızı dönüştürdüğünü düşünüyor musunuz?
– Kesinlikle dönüştürdü. Artık beşerler tek bir dijital platformun sunduklarına değil, alternatifleri de görebilmeye başladı. Listeler, teklifler, şahsileştirilmiş tecrübeler dinleyiciyi daha keşifçi yaptı. Ben bunu kendi kitlemde çok net görüyorum. Eski albümlerimden yeni keşfedilen müzikler, konserlerde tekrar hayat buluyor. Dijital platformlar müziğin ömrünü uzattı diyebilirim.
◊ “Romantik Gökhan” imajı üzerinize yapıştı güya lakin içeride indie-rock bir ruh da taşıyorsunuz. Bu ‘temiz aile çocuğu’ imajının müzikal özgürlüğünüzü kısıtladığını düşünüyor musunuz?
– Vakit zaman evet. Beşerler beni daha çok duygusal müziklerle tanıdı ve bu algı doğal olarak güçlü bir etiket yarattı. Lakin müzikal olarak tek bir kalıba sığan biri değilim. İçimde deneysel, daha sert, daha alternatif bir taraf var. Kendi yolumu vakit içinde her vakit buluyorum.
◊ GTR Müzik ile kendi mutfağınızı kurdunuz. Bir işveren olarak, “Gökhan Türkmen olmasaydı bu sanatçıyı asla listeme almazdım” dediğiniz bir isim oldu mu hiç?
– GTR Müzik’i kurma sebebim büsbütün özgürlük ve birlikte olabilmek gereksinimiydi. Hem kendi müziğimi daha bağımsız üretmek hem de genç sanatkarlara alan açmak istedim. “Asla almazdım” dediğim biri olmadı, zira ben potansiyele bakarım. Ancak yalnızca tanınan diye peşinden koştuğum bir isim de yok. Önceliğim daima ruhu olan işler.
MELANKOLİ TEK RENGİM DEĞİL
◊ Şarkılarınızda daima bir melankoli, bir sonbahar havası seziliyor. Pekala, Gökhan Türkmen çok memnun olduğunda nasıl müzikler yazıyor?
– Hayatım değiştikçe müziğim de değişiyor. Melankoli benim temel rengim üzere görülebilir ancak tek rengim değil. “Ezberime” müziğinde daha mert, daha ritmik, daha tutkulu bir tarafı göstermek istedim. Bu bir kopuş değil, seyahatin doğal bir durağı.
◊ 6 albüm ve 2 canlı kayıt albümünüz var. Yeniden hazırlık içerisindesiniz. Bu kadar üretken olmanın sırrı nedir?
– Merak. Üretmeyi bir vazife değil, muhtaçlık olarak görüyorum. Daima gözlemliyorum, dinliyorum, yaşıyorum. İlhamı beklemiyorum, çalışarak davet ediyorum.
HATALARIMI VİTRİNE KOYMAM
◊ Toplumsal medyadaki “mükemmel baba, harika eş, eksiksiz sanatçı” portresi… Hiç mi kusur yapmazsınız…
– Natürel ki yapıyorum. Fakat bunları vitrine koymayı sevmiyorum. Toplumsal medya aslında biraz vitrin işi; orada işimle var olmayı tercih edenlerdenim.
◊ Müzik platformlarının yüksek sayıları mı, yoksa bir orta sokakta müziğinizi gitarla çalan bir genç mi?
– Sokakta gitarıyla müziğimi çalan genç. O an, bütün istatistiklerden daha gerçek.