Ölmek üzereyken zeytinyağıyla tedavi edilen kaz, o günden bu yana sahibinin peşinden bir an olsun ayrılmıyor.
Doğa ve hayvan dostu kıssalarıyla tanınan Bursa, leyleklerin akabinde bu kere de Süleyman Koçoğlu ile sadık hafriyatın yürek ısıtan alakasına sahne oluyor. Yaklaşık 10 yıl evvel yara bere içinde kendisine getirilen yavru kaza kıyamayan Koçoğlu, uyguladığı klâsik tedavi metoduyla hayvanı hayata bağladı.
Kazla aralarında vakitle kopmaz bir bağ oluştuğunu belirten Süleyman Koçoğlu, o günleri ve sonrasında gelişen süreci şu sözlerle anlattı: “Komşumuz beslediği kazlardan birinin yavrusunu yaralı halde getirdi. Durumu berbattı, ölmek üzereydi. O periyot küçükbaş hayvancılık yapıyorduk ve köpeğimiz vardı. Getirenler ‘kesip köpeğe yedirin’ dedi. Acıdım, kesmeye kıyamadım. Eşime çabucak zeytinyağı getirmesini söyledim. Yaralarını zeytinyağı ile birkaç sefer yağladık. Vakitle düzgünleşti ve büyüdü. Şimdi benimle her yere geliyor. Özel bir isim koymadık, ‘bibi gel’ diyorum çabucak yanıma koşuyor. Bakkala, markete, kahveye birlikte gidiyoruz. Ben kahvede çay içerken o da yanımda bekler. Sabahları beni göremezse evin demir kapısına gagasıyla vurup uyandırır. Yanıma pek kimseyi yaklaştırmaz, beni diğerlerinden çok kıskanır.”
Süleyman Koçoğlu’nun oğlu İlker Koçoğlu da babası ile kaz arasındaki dostluğun bir köpeğin sadakatini aratmadığını tabir etti. Kazın ailenin öbür üyelerine karşı epey aralıklı olduğunu lisana getiren İlker Koçoğlu, şunları söyledi: “Kesin ölecek gözüyle bakılan o yavru kaza babam şefkat gösterdi, zeytinyağı sürüp düzgünleştirdi. Kaz da o günden sonra babamı hiç bırakmadı, adeta peşinden ayrılmıyor. Sabahları babam uyanmakta gecikirse demir kapıya gagasıyla tık tık vurarak onu çağırıyor. Değişik bir huyu var; erkeklere pek saldırmazken ekseriyetle bayanlara karşı çok agresif. Konutun avlusunda annemi ve eşimi daima kovalıyor, karşı cinsle arası pek güzel değil.”