“Her baba evladı için yaşar” kelamını adeta hayatıyla ispatlayan Kuru, oğlunun bakımı için sabit bir işte çalışamadığı için geçimini apartmanlarda merdiven temizleyerek sağlıyor.
Doğuştan serebral palsi (beyin felci) hastası olan oğlunun yemesinden içmesine, şahsî bakımından banyosuna kadar her anında yanında olan fedakâr baba, kendi hayatını büsbütün evladına adadı.
Oğlunun daima bakıma muhtaç olan özel durumu sebebiyle tam vakitli bir işte çalışma imkânı bulamayan Ayhan Kuru, evladının masraflarını ve konutunun geçimini karşılayabilmek ismine bulabildiği gündelik işlere gidiyor.
Verdiği güçlü hayat çabasını ve evladına olan bağlılığını anlatan Ayhan Kuru, yaşadıklarını şu sözlerle ifade etti:
“50 yaşındayım. Doğuştan serebral palsi hastası 26 yaşında oğlum Sercan’la birlikte yaşamaktayım. Oğlum Sercan özel ihtiyaçlı, özel eğitim çocuğudur. Çocuğumun bütün muhtaçlıklarını; yemesini, içmesini, banyosunu ben yapmaktayım.”